V KK 369/17

Sygn. akt V KK 369/17
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 listopada 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Ryński (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Kazimierz Klugiewicz
‎
SSN Józef Szewczyk
Protokolant  Katarzyna Wełpa
w sprawie
T. M.
obwinionego z art. 86 § 1 k.w. i art. 94 § 1 k.w.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 9 listopada 2017 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w M.
z dnia 18 kwietnia 2017 r., sygn. akt II W (…)
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w. oraz art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w. postępowanie w tej sprawie umarza, a kosztami postępowania w sprawie o wykroczenie obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Do Sądu Rejonowego w M. w dniu 8 lutego 2017 r. wpłynął wniosek Komendanta Komisariatu Policji w D. o ukaranie obwinionego T. M. za to, że:
1/ w dniu 01 listopada 2016 r. ok. godz. 15.55 na drodze D.-R. kierując samochodem marki Citroen nr rej.
(…)
w stanie nietrzeźwości 1.04 mg/l zjechał na przeciwległy pas ruchu następnie na pobocze i zderzył się czołowo z samochodem marki Mercedes Vito nr. rej.
(…)
czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
tj. o czyn z art. 86 § 1 k.w.
II.
w dniu i miejscu i czasie j.w. prowadził w/w pojazd nie mając do tego wymaganych uprawnień.
tj. o czyn z art. 94 § 1 k.w.;
Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2017 r., w sprawie o sygn. akt II W (…) Sąd Rejonowy w M. uznał T. M. za winnego obu zarzucanych mu czynów i za te wykroczenia na podstawie art. 86 § 1 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył obwinionemu karę 1000 zł grzywny, a na podstawie art. 86 § 3 k.w. w zw. z art. 29 § 1 i 2 k.w. orzekł wobec obwinionego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres roku i zwolnił go od ponoszenia kosztów postępowania. Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w dniu 3 maja 2017 r.
Kasację na korzyść obwinionego od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok w całości zarzucił mu: „rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego określonego w art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w., polegające na skazaniu obwinionego T. M. wyrokiem Sądu Rejonowego w M. z dnia 18 kwietnia 2017 roku, sygn. akt II W (…), za wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. oraz 94 § 1 k.w. pomimo, iż postępowanie karne co do tych samych czynów tej samej osoby zostało już wcześniej prawomocnie zakończone wyrokiem tego samego Sądu z dnia 28 marca 2017 roku, sygn. akt II W (…), co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w.”
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i umorzenie postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja jest oczywiście zasadna, co zważywszy na jej kierunek, umożliwia jej uwzględnienie w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.s.w. Ma rację skarżący, że zaskarżony kasacją wyrok jest obarczony rażącym naruszeniem art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w., albowiem w dniu 7 kwietnia 2017 r., a więc jeszcze przed wydaniem obecnie skarżonego kasacją wyroku, uprawomocnił się wyrok tego samego sądu wydany w sprawie II W (…), a dotyczący tych samych wykroczeń, które były przedmiotem rozpoznania i rozstrzygania w sprawie II W (…) (por. k. 4-5 oraz k. 20 w sprawie II W (…)). W takiej zatem sytuacji doszło do obrazy wskazanego w kasacji przepisu prawa określającego przeszkodę procesową w postaci
res iudicata
. Konieczne stało się zatem uchylenie zaskarżonego wyroku oraz umorzenie postępowania w sprawie II W (…) w oparciu o przepis art. 537 § 2 k.p.k. w zw. z zw. z art. 112 k.p.s.w w zw. z norma zawartą w art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w. Konsekwencją umorzenia postępowania jest także obciążanie kosztami postępowania w tej sprawie Skarbu Państwa, w oparciu o przepis art. 118 § 2 k.p.s.w.
Z tych wszystkich powodów należało orzec jak w wyroku.
r.g.