V KK 362/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną, utrzymując w mocy wyrok sądu niższej instancji dotyczący kwalifikacji prawnej czynu.
Obrońca skazanego wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego, zarzucając naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, zasady in dubio pro reo oraz błędną kwalifikację prawną czynu z art. 156 § 3 k.k. zamiast z art. 155 k.k. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną, stwierdzając, że zarzuty procesowe zmierzają do weryfikacji ustaleń faktycznych, a zarzut błędnej kwalifikacji prawnej również opiera się na kwestionowaniu tych ustaleń.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego, który został skazany z art. 156 § 3 k.k. przez Sąd Okręgowy, a wyrok ten został utrzymany w mocy przez Sąd Apelacyjny. Obrońca zarzucił naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, zasady in dubio pro reo oraz błędną kwalifikację prawną czynu. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. W odniesieniu do zarzutów procesowych, Sąd Najwyższy stwierdził, że zmierzają one do ponownej weryfikacji ustaleń faktycznych, które zostały już wyczerpująco rozpoznane przez sąd odwoławczy, co jest sprzeczne z istotą postępowania kasacyjnego. Odnosząc się do zarzutu błędnej kwalifikacji prawnej, Sąd Najwyższy zauważył, że skarżący kwestionuje ustalenia faktyczne dotyczące umyślno-nieumyślnego charakteru czynu. Sąd Najwyższy uznał, że sąd odwoławczy prawidłowo zaaprobował kwalifikację przyjętą przez sąd pierwszej instancji i należycie ją uzasadnił, co czyni ten zarzut również bezzasadnym. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i zwolnił skazanego od kosztów postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego, które w istocie zmierzają do weryfikacji dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych, nie mogą być skuteczne w postępowaniu kasacyjnym, gdyż kontrola instancyjna była już przeprowadzona.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzuty procesowe podniesione w kasacji zmierzały do ponownej kontroli ustaleń faktycznych, które były już przedmiotem apelacji i zostały wyczerpująco rozpoznane przez sąd odwoławczy. Postępowanie kasacyjne nie służy ponownej ocenie dowodów i ustaleń faktycznych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
oskarżyciel publiczny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. W. | osoba_fizyczna | skazany |
| obrońca skazanego | inne | reprezentant strony |
Przepisy (3)
Główne
k.k. art. 156 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 155
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna. Zarzuty procesowe zmierzają do weryfikacji ustaleń faktycznych, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. Zarzut błędnej kwalifikacji prawnej jest niezasadny, gdy kwestionuje się ustalenia faktyczne. Sąd odwoławczy prawidłowo zaaprobował kwalifikację prawną i należycie ją uzasadnił.
Odrzucone argumenty
Naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów. Naruszenie zasady in dubio pro reo. Błędna kwalifikacja prawna czynu z art. 156 § 3 k.k. zamiast z art. 155 k.k.
Godne uwagi sformułowania
kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego w istocie zmierzają do weryfikacji dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych kontrola instancyjna była w niniejszej sprawie przeprowadzona z zachowaniem wszelkich jej standardów kasacja zmierza więc jedynie do powtórzenia kontroli instancyjnej, co kłóci się z istotą postępowania kasacyjnego zarzut przyjęcia błędnej kwalifikacji prawnej może być stawiany sensownie tylko wówczas, gdy skarżący nie kwestionuje ustaleń faktycznych
Skład orzekający
Piotr Hofmański
sędzia sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność weryfikacji ustaleń faktycznych w postępowaniu kasacyjnym oraz warunki skutecznego podnoszenia zarzutu błędnej kwalifikacji prawnej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i zarzutów podniesionych w kasacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy standardowej procedury kasacyjnej i utrwalonych zasad postępowania, co czyni je interesującym głównie dla prawników procesualistów.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KK 362/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 stycznia 2013r. sprawy S. W. W. skazany z art. 156 § 3 k.k. z powodu kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 czerwca 2012 r., utrzymującego częściowo w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 1 marca 2012 r., p o s t a n o w i ł: 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. Pierwszy zarzut podniesiony w kasacji dotyczy naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów i zasady in dubio pro reo. Drugi zarzut dotyczy błędnej kwalifikacji prawnej, tj. przyjęcia przestępstwa z art. 156 § 3 k.k. zamiast z art. 155 k.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym. Zacząć trzeba od spostrzeżenia, że zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego w istocie zmierzają do weryfikacji dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych. Ustalenia te były przedmiotem apelacji i zostały przez Sąd odwoławczy wyczerpująco i 2 przekonująco rozpoznane (zob. s. 5 i n. uzasadnienia wyroku II instancji). W ocenie Sądu Najwyższego kontrola instancyjna była w niniejszej sprawie przeprowadzona z zachowaniem wszelkich jej standardów. Kasacja zmierza więc jedynie do powtórzenia kontroli instancyjnej, co kłóci się z istotą postępowania kasacyjnego. Co do drugiego zarzutu, zauważyć trzeba, że zarzut przyjęcia błędnej kwalifikacji prawnej może być stawiany sensownie tylko wówczas, gdy skarżący nie kwestionuje ustaleń faktycznych. W kasacji (podobnie jak i w apelacji) połączono te zarzuty. Co więcej, zarzut ten sprowadza się w istocie do zakwestionowania przyjętego umyślno-nieumyślnego charakteru czynu skazanego, a więc zmierza do podważenia przyjętych w tym zakresie ustaleń faktycznych. Sąd Najwyższy uznał, że Sąd odwoławczy nie tylko poprawnie zaaprobował kwalifikację przyjętą przez Sąd I instancji, ale i należycie to stanowisko uzasadnił (rozważania w tym zakresie zawarte są na s. 8-9 uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego), co czyni zarzut kasacyjny niezasadnym w stopniu oczywistym. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI