Orzeczenie · 2007-07-04

V KK 361/06Naruszenie prawa własności przemysłowej odpowiedzialność karna

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2007-07-04
SNKarneprawo własności przemysłowejWysokanajwyższy
prawo własności przemysłowejznaki towaroweodpowiedzialność karnakasacjaSąd Najwyższyuniewinnieniewinapodział kompetencji

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego Andrzeja J. od wyroku Sądu Okręgowego w G., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. uniewinniający Edwarda S. i Leszka A. od zarzutów naruszenia art. 305 ust. 1 Prawa własności przemysłowej. Oskarżyciel posiłkowy zarzucał obrazę prawa materialnego i procesowego, w tym błędne uznanie, że nie doszło do popełnienia przestępstwa oraz błędną interpretację art. 309 Prawa własności przemysłowej. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że zarzut obrazy prawa materialnego w postępowaniu kasacyjnym może być podniesiony tylko wtedy, gdy nie kwestionuje się podstawy faktycznej orzeczenia. Sąd Najwyższy wskazał, że ustalenia faktyczne, aprobowane przez Sąd Okręgowy, wykluczały przypisanie oskarżonym winy za popełnienie zarzucanych czynów. W szczególności, Sąd Najwyższy odrzucił argumentację skarżącego dotyczącą art. 309 Prawa własności przemysłowej, wyjaśniając, że przepis ten ogranicza krąg podmiotów odpowiedzialnych, ale nie zwalnia z obowiązku wykazania winy. Sąd Najwyższy podkreślił, że odpowiedzialność karna wymaga przypisania winy, a w niniejszej sprawie brak było podstaw faktycznych do skazania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja art. 309 Prawa własności przemysłowej w kontekście odpowiedzialności karnej osób kierujących jednostkami organizacyjnymi oraz zasady przypisywania winy w prawie karnym.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z Prawem własności przemysłowej i podziałem kompetencji w jednostkach organizacyjnych.

Zagadnienia prawne (2)

Czy osoba kierująca jednostką organizacyjną ponosi odpowiedzialność karną za przestępstwa określone w art. 303-308 Prawa własności przemysłowej, jeśli zostały one popełnione w ramach działalności tej jednostki, niezależnie od przypisania jej winy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, odpowiedzialność karna osoby kierującej jednostką organizacyjną wymaga przypisania jej winy za popełnienie czynu zabronionego. Przepis art. 309 Prawa własności przemysłowej jedynie zawęża krąg podmiotów odpowiedzialnych, ale nie zwalnia z obowiązku wykazania winy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 309 Prawa własności przemysłowej nie stanowi samodzielnej normy sankcjonującej, lecz ogranicza podmiotowo zakres odpowiedzialności za przestępstwa wskazane w poprzednich przepisach. Odpowiedzialność karna zawsze wymaga przypisania winy zgodnie z Kodeksem karnym. Przepis ten ekskulpuje osobę kierującą, jeśli podział kompetencji przewiduje odpowiedzialność kogoś innego.

Czy ustalenia faktyczne, które doprowadziły do prawomocnego uniewinnienia oskarżonych, mogą być podstawą do przypisania im odpowiedzialności karnej w postępowaniu kasacyjnym, jeśli nie podniesiono zarzutu obrazy przepisów prawa procesowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, w postępowaniu kasacyjnym należy respektować ustalenia faktyczne poczynione w prawomocnym wyroku, jeśli nie podniesiono zarzutu obrazy przepisów prawa procesowego, którego następstwem byłoby błędne ustalenie faktów.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że w postępowaniu kasacyjnym, przy braku zarzutu naruszenia przepisów procesowych skutkującego błędnym ustaleniem faktów, należy opierać się na ustaleniach prawomocnego wyroku. W świetle tych ustaleń, jeśli nie dają one podstaw do przypisania winy, rozstrzygnięcie uniewinniające jest zasadne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
oskarżeni (Edward S. i Leszek A.)

Strony

NazwaTypRola
Edward S.osoba_fizycznaoskarżony
Leszek A.osoba_fizycznaoskarżony
Andrzej J.osoba_fizycznaoskarżyciel posiłkowy

Przepisy (9)

Główne

p.w.p. art. 305 § 1

Prawo własności przemysłowej

k.k. art. 1 § 3

Kodeks karny

Fundamentalny warunek odpowiedzialności karnej, wymagający przypisania winy.

p.w.p. art. 303

Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 304

Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 307

Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 308

Prawo własności przemysłowej

p.w.p. art. 309

Prawo własności przemysłowej

Zawęża podmiotowo zakres odpowiedzialności karnej za przestępstwa z art. 303-308, ograniczając ją do osób prowadzących lub kierujących jednostką organizacyjną, jeśli przestępstwo popełniono w ramach działalności tej jednostki. Nie zwalnia z obowiązku przypisania winy.

Pomocnicze

k.k. art. 18 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 2 § 2

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ustalenia faktyczne nie dawały podstaw do przypisania oskarżonym winy za popełnienie zarzucanych czynów. • Odpowiedzialność karna wymaga przypisania winy, a art. 309 Prawa własności przemysłowej nie zwalnia z tego obowiązku. • W postępowaniu kasacyjnym należy respektować ustalenia faktyczne prawomocnego wyroku, jeśli nie podniesiono zarzutu obrazy przepisów procesowych.

Odrzucone argumenty

Zarzut obrazy prawa materialnego polegający na błędnym uznaniu braku odpowiedzialności karnej Edwarda S. i Leszka A. • Zarzut obrazy art. 309 Prawa własności przemysłowej, oparty na błędnej wykładni przepisu jako normy nakazującej odpowiedzialność niezależnie od winy.

Godne uwagi sformułowania

„kto” został ograniczony normą zawartą w art. 309 tej ustawy, do osób prowadzących lub kierujących jednostką organizacyjną • osobę tę ekskulpuje podział kompetencji przewidujący odpowiedzialność kogo innego • zmieniając tym samym ich charakter jako przestępstw powszechnych (delicta communia) na przestępstwa indywidualne – obejmujące podmiotowo tylko osoby o skonkretyzowanych właściwościach (delicta propria) • zdumiewającą, jak na standardy prawa karnego, motywację • Nietrafność, a wręcz kuriozalność prezentowanej argumentacji • pominięciem fundamentalnego warunku odpowiedzialności karnej, określonego w art. 1 § 3 k.k.

Skład orzekający

H. Gradzik

przewodniczący-sprawozdawca

M. Buliński

członek

J. Skwierawski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 309 Prawa własności przemysłowej w kontekście odpowiedzialności karnej osób kierujących jednostkami organizacyjnymi oraz zasady przypisywania winy w prawie karnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z Prawem własności przemysłowej i podziałem kompetencji w jednostkach organizacyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii odpowiedzialności karnej osób zarządzających, a błędna interpretacja przepisów przez stronę skarżącą jest opisana jako 'kuriozalna', co dodaje jej interesującego charakteru.

Czy szef firmy zawsze odpowiada karnie za przestępstwa podwładnych? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane przepisy

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst