V KK 360/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę D. S. od wyroku Sądu Okręgowego w O., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. D. S. został oskarżony o usiłowanie włamania do kiosku oraz kradzież z włamaniem do gabloty z napojami, działając jako recydywista. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok oraz wyrok Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. Uzasadnienie wskazuje na rażące naruszenie standardów rzetelnej kontroli odwoławczej przez Sąd Okręgowy, który nie wnikliwie zweryfikował ocenę dowodów przez Sąd pierwszej instancji, zwłaszcza zeznań K. M. stanowiących kluczowy dowód obciążający. Sąd Najwyższy podkreślił, że Sąd odwoławczy nie skontrolował trafności ocen dowodowych i nie zauważył braku rozważań Sądu meriti co do czynu kradzieży z włamaniem. W związku z tym, konieczne stało się ponowne rozpoznanie sprawy przez Sąd Rejonowy, który ma dokonać wnikliwej oceny materiału dowodowego i sporządzić szczegółowe uzasadnienie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaWadliwość kontroli instancyjnej w zakresie oceny dowodów i uzasadnienia wyroku, a także dopuszczalność odczytywania wyjaśnień świadka złożonych w postępowaniu przygotowawczym.
Dotyczy specyficznych naruszeń proceduralnych popełnionych przez sądy niższych instancji w konkretnej sprawie karnej.
Zagadnienia prawne (4)
Czy odczytanie wyjaśnień świadka złożonych w postępowaniu przygotowawczym jest dopuszczalne, gdy nie wyczerpano wszystkich możliwości jego przesłuchania na rozprawie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli nie wyczerpano wszystkich możliwości sprowadzenia świadka na rozprawę i jego bezpośredniego przesłuchania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że naruszenie art. 391 § 1 k.p.k. i art. 392 § 1 k.p.k. poprzez odczytanie wyjaśnień K. M. bez wyczerpania możliwości jego przesłuchania na rozprawie narusza prawo do obrony i stanowi wadliwą kontrolę instancyjną.
Czy uzasadnienie wyroku sądu pierwszej i drugiej instancji musi zawierać wskazanie sposobu działania oskarżonego i podstawy uznania go za winnego, aby umożliwić skuteczną obronę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, brak takich wskazań uniemożliwia zapoznanie się z ustaleniami i podjęcie skutecznej obrony.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że brak wskazania w uzasadnieniu wyroków okoliczności faktycznych i sposobu działania oskarżonego, zwłaszcza w zakresie czynu z pkt. 2, narusza art. 424 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i art. 6 k.p.k., uniemożliwiając skuteczną obronę.
Czy w przypadku usiłowania kradzieży z włamaniem konieczne jest precyzyjne określenie w opisie czynu, co sprawca zamierzał ukraść?
Odpowiedź sądu
Nie, przedmiot czynności wykonawczej nie musi być precyzyjnie określony, zwłaszcza gdy zamiar jest spontaniczny.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzut naruszenia prawa materialnego w tym zakresie jest chybiony, ponieważ w sytuacji spontanicznego podjęcia zamiaru włamania do kiosku, niemożliwe jest dookreślenie w opisie czynu, jakie konkretnie przedmioty sprawcy zamierzali ukraść.
Czy sąd odwoławczy prawidłowo zweryfikował ocenę dowodów przez sąd pierwszej instancji, zwłaszcza w kontekście lakonicznych zeznań świadka obciążających oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy nie dokonał wnikliwej weryfikacji oceny dowodów i ustaleń faktycznych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Okręgowy jedynie ogólnikowo odniósł się do kwestii ustaleń faktycznych i oceny dowodów, nie zauważając braku uprawdopodobnienia próby włamania do pawilonu sklepowego oraz nie kontrolując trafności ocen dowodowych, co stanowi rażące naruszenie art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. M. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| M. N. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokuratura Generalna | organ_państwowy | prokurator |
| adw. W. S. | inne | obrońca |
| adw. J. O. | inne | obrońca |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 13 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 279 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 91 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 392 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rażące naruszenie prawa karnego procesowego poprzez błędne zastosowanie art. 391 § 1 k.p.k. i art. 392 § 1 k.p.k. (odczytanie wyjaśnień świadka bez możliwości przesłuchania go na rozprawie). • Rażące naruszenie prawa karnego procesowego poprzez brak wskazania w uzasadnieniu wyroków okoliczności faktycznych i sposobu działania oskarżonego, co uniemożliwiło skuteczną obronę (art. 424 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.). • Rażące naruszenie standardów rzetelnej kontroli odwoławczej przez Sąd Okręgowy w zakresie weryfikacji oceny dowodów przez Sąd pierwszej instancji.
Odrzucone argumenty
Błędne wskazanie na naruszenie przez Sąd odwoławczy przepisów art. 391 § 1 i art. 392 § 2 k.p.k. (przepisy dotyczyły postępowania przed Sądem pierwszej instancji). • Zarzut obrazy art. 440 k.p.k. (niezasadny, kwestionowanie płaszczyzny wymiaru kary bez powiązania z obrazą przepisów prawa). • Chybiony zarzut obrazy prawa materialnego dotyczący konieczności precyzyjnego określenia przedmiotu kradzieży w przypadku usiłowania kradzieży z włamaniem.
Godne uwagi sformułowania
nie może budzić wątpliwości, że w wypadku usiłowania kradzieży z włamaniem przedmiot czynności wykonawczej nie musi być precyzyjnie określony • nie zauważył, że w odniesieniu do pierwszego z przypisanych skazanemu przestępstw ani wyniki oględzin miejsca zdarzenia ani zeznania pokrzywdzonego w najmniejszym nawet stopniu nie uprawdopodobniają podjęcia próby dokonania włamania do pawilonu sklepowego • Takie odniesienie się do kwestii oceny dowodów rażąco narusza standardy rzetelnej kontroli odwoławczej
Skład orzekający
Andrzej Siuchniński
przewodniczący-sprawozdawca
Włodzimierz Wróbel
członek
Mariusz Młoczkowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wadliwość kontroli instancyjnej w zakresie oceny dowodów i uzasadnienia wyroku, a także dopuszczalność odczytywania wyjaśnień świadka złożonych w postępowaniu przygotowawczym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych naruszeń proceduralnych popełnionych przez sądy niższych instancji w konkretnej sprawie karnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Orzeczenie Sądu Najwyższego dotyczące wadliwej kontroli instancyjnej i oceny dowodów jest cenne dla prawników procesowych, pokazując, jak istotne jest rzetelne uzasadnienie i weryfikacja materiału dowodowego.
“Sąd Najwyższy: Błędy w ocenie dowodów i uzasadnieniu wyroku mogą prowadzić do uchylenia sprawy.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.