V KK 113/22

SN
Sygn. akt V KK 113/22
POSTANOWIENIE
Dnia 7 kwietnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki
w sprawie
R. S.
skazanego z art. 190 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 7 kwietnia 2022 r.,
wniosku obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia zawartego w kasacji
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 26 sierpnia 2020 r., sygn. akt II AKa (…),
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w T.
z dnia 28 grudnia 2018 r., sygn. akt II K (…),
postanowił:
wniosku nie uwzględnić
UZASADNIENIE
W podnoszącej zarzut obrazy przepisów postępowania, a to art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. kasacji obrońców R. S. zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Obrońcy R. S. uzasadniając swój wniosek wskazali, że zachodzi duże prawdopodobieństwo wykonania przez skazanego kary w pełnym zakresie jeszcze przed rozpoznaniem kasacji, co w przypadku jej uwzględnienia byłoby dla niego w oczywisty sposób niesprawiedliwe. W odpowiedzi na tę kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie.
Utrwalone jest już w orzecznictwie stanowisko, że wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę jedynie wyjątkowo, i to w razie zaistnienia szczególnych okoliczności. Łączy się to z faktem, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego już wyroku sądu odwoławczego, czyli orzeczenia objętego prawnym domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć. Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w konsekwencji wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia samej kasacji, a przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania. Podkreślić należy, że to skarżący powinien odrębnie, w powiązaniu ze stawianymi zarzutami, wykazać szczególnymi okolicznościami, wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia tych zarzutów, a tym samym i nieodwracalnych skutków wykonania już obecnie prawomocnie orzeczonych kar.
W sprawie niniejszej wymogom tym obrońcy jednak nie sprostali. Swój wniosek ogólnikowo umotywowali oni możliwością odbycia przez skazanego kary w całości przed rozpoznaniem kasacji. Mając jednak na uwadze domniemanie prawidłowości prawomocnego wyroku i brzmienie art. 9 § 1 i 2 k.k.w., przewidującego, że postępowanie wykonawcze wszczyna się bezzwłocznie, gdy orzeczenie stało się wykonalne, co następuje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia, nie może przemawiać za wstrzymaniem wykonania
możliwość odbycia przez skazanego całej orzeczonej kary przed rozpoznaniem kasacji.
Z kolei zasadność zarzutu kasacji musi zostać szczegółowo przeanalizowana przez Sąd Najwyższy na rozprawie kasacyjnej. Tego rodzaju oceny nie można bowiem dokonywać na przedpolu merytorycznego rozpoznania tej skargi, w sytuacji, gdy i sama kasacja nie podnosi uchybień, które w sposób oczywisty – bez potrzeby głębszego wnikania w materiały sprawy - wskazywałyby na niebudzącą wątpliwości ich zasadność, a tym samym realność uwzględnienia kasacji. Tym samym przedmiotowy wniosek w tej perspektywie nie zasługiwał na uwzględnienie.
Podkreślić również należy, że w odpowiedzi na tę kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Nie przesądzając zatem na tym etapie trafności podniesionego zarzutu, omawianego wniosku nie sposób było uznać za uzasadniony.
Z tych wszystkich względów, orzeczono, jak na wstępie.