V KK 347/25

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M.O. od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi, który zmieniał wyrok Sądu Rejonowego. Obrońca zarzucił skrajnie rażące naruszenie prawa materialnego, w szczególności art. 11 k.k., poprzez uznanie trzech odrębnych czynów (nieujawnienie przedmiotu opodatkowania, wystawienie nierzetelnych faktur VAT) za jeden czyn, mimo że stanowiły one odrębne przestępstwa. Dodatkowo podniesiono zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w tym brak samodzielnego ustalenia stanu faktycznego przez Sąd I instancji i dowolną ocenę materiału dowodowego. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Wskazał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, w przypadku zbiegu przestępstw skarbowych i powszechnych (tzw. idealny zbieg czynów, art. 8 k.k.s.), nie stosuje się reguł wyłączania wielości ocen, takich jak zasada specjalności (art. 11 k.k.). Podkreślono, że przepisy k.k.s. i k.k. mają odrębny charakter, a reguły te służą jedynie do eliminowania kumulatywnego zbiegu przepisów w ramach jednej ustawy. Sąd Najwyższy odniósł się również do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, stwierdzając, że sąd odwoławczy prawidłowo ocenił ustalenia faktyczne Sądu I instancji, które opierały się na samodzielnym postępowaniu dowodowym, a nie jedynie na materiałach organów podatkowych. Sąd odwoławczy właściwie ocenił również wiarygodność zeznań świadka W.E. oraz zarzut dotyczący naruszenia art. 54 k.k.s., wskazując, że podatek akcyzowy podlega opodatkowaniu niezależnie od legalności obrotu towarem, o ile istnieje konkurencja między legalnym a nielegalnym sektorem gospodarki. Sąd Najwyższy podkreślił, że powtarzanie w kasacji zarzutów już podniesionych w apelacji stanowi naruszenie art. 519 k.p.k. i nie wykazało, aby doszło do rażących błędów w kontroli odwoławczej. W związku z tym kasacja została oddalona, a skazany obciążony kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający