V KK 337/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasacje wniesione przez obrońców skazanych Z. Ś., R. D. i T. T. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 7 lipca 2021 r., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 8 marca 2019 r. W odniesieniu do skazanego T. T., Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej czynów wymienionych w punktach 24, 107, 109, 110 wyroku Sądu I instancji i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania. Uzasadnieniem tej decyzji była niewystarczająca analiza przez Sąd Apelacyjny zarzutu naruszenia art. 60 § 3 k.k. (obligatoryjne nadzwyczajne złagodzenie kary) w kontekście współpracy T. T. z organami ścigania. Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Apelacyjny nie rozpoznał należycie tego zarzutu, nadając nadmierną wagę nieprzyznaniu się skazanego do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej oraz odmowie złożenia wyjaśnień, podczas gdy kluczowe były fakty ujawnione przez skazanego. W pozostałym zakresie kasacja obrońcy T. T. została oddalona jako oczywiście bezzasadna. Kasacje wniesione przez obrońców skazanych Z. Ś. i R. D. również zostały oddalone jako oczywiście bezzasadne. Sąd Najwyższy obciążył skazanych kosztami postępowania kasacyjnego i nakazał zwrot opłaty od kasacji T. T.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 60 § 3 k.k. w kontekście współpracy skazanego z organami ścigania, ocena zarzutów dotyczących składu sądu i wyłączenia sędziego.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z nowymi przepisami dotyczącymi Krajowej Rady Sądownictwa i wyłaniania składów orzekających.
Zagadnienia prawne (4)
Czy Sąd Apelacyjny prawidłowo rozpoznał zarzut naruszenia art. 60 § 3 k.k. (obligatoryjne nadzwyczajne złagodzenie kary) w sytuacji, gdy skazany T. T. współpracował z organami ścigania, ujawniając informacje dotyczące innych osób i okoliczności popełnienia przestępstw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Apelacyjny nie rozpoznał należycie zarzutu naruszenia art. 60 § 3 k.k., nadając nadmierną wagę nieprzyznaniu się skazanego do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej oraz odmowie złożenia wyjaśnień, podczas gdy kluczowe były fakty ujawnione przez skazanego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Apelacyjny nie wykazał wystarczająco, dlaczego odmowa złożenia wyjaśnień i nieprzyznanie się do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej wykluczały zastosowanie art. 60 § 3 k.k., mimo że skazany ujawnił istotne informacje. Uzasadnienie Sądu Apelacyjnego było powierzchowne i nie uwzględniało w pełni specyfiki współpracy z organami ścigania.
Czy nienależyta obsada sądu (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.) wystąpiła w Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku w związku z procesem wyłonienia składu orzekającego i udziałem sędzi M. U. powołanej w nowym trybie?
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy uznał, że zarzut nienależytej obsady sądu był chybiony, wskazując na nowe brzmienie art. 55 § 4 u.s.p. oraz na brak dowodów dyskwalifikujących udział sędzi M. U. w składzie orzekającym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odwołał się do przepisów regulujących przydział spraw i wyłonienie składów orzekających, a także do orzecznictwa Sądu Najwyższego dotyczącego standardów bezstronności i niezawisłości sędziów powołanych w nowym trybie. Stwierdzono, że nie ma podstaw do dyskwalifikowania udziału sędzi M. U. w składzie orzekającym.
Czy sędzia D. R., która orzekała w sprawie przed Sądem II instancji, powinna zostać wyłączona od rozpoznania sprawy z powodu wcześniejszego wyrażenia poglądu na temat winy oskarżonego T. T. w postanowieniu o przedłużeniu tymczasowego aresztowania?
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy uznał, że zarzut naruszenia art. 41 § 1 k.p.k. był chybiony, ponieważ wniosek o wyłączenie sędziego nie został zgłoszony w toku postępowania apelacyjnego, a sformułowania użyte w postanowieniu o przedłużeniu aresztu miały charakter neutralny i ustawowy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że rażące naruszenie art. 41 § 1 k.p.k. wymaga wydania orzeczenia w przedmiocie wyłączenia sędziego. Wskazał również, że sformułowania dotyczące prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa w postanowieniu o areszcie mają charakter ustawowy i nie świadczą o osobistym stosunku sędziego do sprawy.
Czy Sąd Apelacyjny prawidłowo oddalił wniosek dowodowy o przesłuchanie funkcjonariusza CBŚ na okoliczność współpracy T. T. z organami ścigania i jego roli w postępowaniu przygotowawczym?
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Apelacyjny prawidłowo oddalił wniosek dowodowy, stwierdzając, że dowód ten nie miał znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, a ostateczna decyzja o zastosowaniu art. 60 § 3 k.k. należy do sądu, a nie funkcjonariusza.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy zgodził się z Sądem Apelacyjnym, że zeznania funkcjonariusza nie były kluczowe dla oceny zasadności zastosowania art. 60 § 3 k.k., ponieważ ostateczna decyzja należy do sądu. Podkreślono również, że T. T. był wielokrotnie karany i zorientowany w przepisach prawa.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Z. Ś. | osoba_fizyczna | skazany |
| R. D. | osoba_fizyczna | skazany |
| T. T. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (39)
Główne
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 65 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 294 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 60 § 3
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 270 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 233 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 234
Kodeks karny
k.k. art. 238
Kodeks karny
k.k. art. 258 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 191 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 282
Kodeks karny
k.k. art. 297 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 60 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 439 § 1
Kodeks postępowania karnego
p.u.s.p. art. 47a § 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
k.p.k. art. 458
Kodeks postępowania karnego
p.u.s.p. art. 55 § 4
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
Dz. U. poz. 614 art. 7
Ustawa o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 427 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 452 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 41 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 42 § 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 249 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 53
Kodeks karny
k.k. art. 53 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 527 § 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 350 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 351 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewystarczające rozpoznanie przez Sąd Apelacyjny zarzutu naruszenia art. 60 § 3 k.k. w odniesieniu do czynów popełnionych przez T. T. we współdziałaniu z innymi osobami.
Odrzucone argumenty
Nienależyta obsada Sądu Apelacyjnego w Gdańsku. • Brak wyłączenia sędziego D. R. od udziału w sprawie. • Niewłaściwe oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie funkcjonariusza CBŚ.
Godne uwagi sformułowania
nie należy z góry przyjmować, że każdy z nich nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i niezawisłości • nie można podzielić poglądu obrońcy, że podpisując się pod nimi, sędzia «wyraziła swój pogląd na niniejszą sprawę» • nie sposób podzielić poglądu, że odmowa składania wyjaśnień jak i odpowiedzi na zadawane pytania przed Sądem nie stanowią przeszkody do zastosowania art. 60 par. 3 k.k. • nie można było odmówić racji autorce kasacji, gdy podniosła, że z rażącym naruszeniem art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. nie rozpoznano należycie zarzutu apelacji naruszenia art. 60 § 3 k.k.
Skład orzekający
Zbigniew Puszkarski
przewodniczący-sprawozdawca
Piotr Mirek
członek
Andrzej Tomczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 60 § 3 k.k. w kontekście współpracy skazanego z organami ścigania, ocena zarzutów dotyczących składu sądu i wyłączenia sędziego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z nowymi przepisami dotyczącymi Krajowej Rady Sądownictwa i wyłaniania składów orzekających.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych związanych z prawem do rzetelnego procesu, w tym z prawem do niezależnego i bezstronnego sądu, a także interpretacji przepisu o nadzwyczajnym złagodzeniu kary w kontekście współpracy z organami ścigania.
“Sąd Najwyższy bada, czy współpraca z policją zawsze gwarantuje łagodniejszą karę.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.