V KK 333/21

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od postanowienia Sądu Okręgowego w S., które utrzymało w mocy postanowienie Sądu Rejonowego w S. o umorzeniu postępowania karnego przeciwko P. C. o czyn z art. 231 § 1 i 3 k.k. z powodu przedawnienia karalności. Sąd Rejonowy umorzył postępowanie, uznając, że czyn popełniony 9 lipca 2013 r. uległ przedawnieniu z uwagi na upływ 5-letniego terminu karalności. Sąd Okręgowy utrzymał to postanowienie w mocy. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 94 § 1 pkt 5 k.p.k. i art. 98 k.p.k. w zw. z art. 458 k.p.k., poprzez zaniechanie prawidłowej kontroli odwoławczej i nienależyte rozważenie zarzutu obrazy art. 102 k.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. i art. 303 k.p.k. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną w stopniu oczywistym. Podkreślił, że postanowienie o wszczęciu śledztwa z dnia 14 listopada 2013 r., które dotyczyło czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k., wyznaczyło ramy historycznego zdarzenia. Wszczęcie tego postępowania, zgodnie z art. 102 k.k., przerwało bieg terminu przedawnienia. Sąd wskazał, że późniejsze zmiany kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego P. C. na art. 231 § 1 i 3 k.k. nie wpływają na przerwanie biegu przedawnienia, o ile mieszczą się w ramach pierwotnie wyznaczonego zdarzenia historycznego. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Sądu Rejonowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający