V KK 33/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację oskarżyciela posiłkowego, uznając ją za oczywiście bezzasadną, w sprawie dotyczącej odpowiedzialności za obrażenia ciała.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Okręgowego, który zmienił wyrok Sądu Rejonowego uniewinniający oskarżonego R. Z. od zarzutu popełnienia czynu z art. 157§1 k.k. Kasacja oparta była na zarzucie obrazy prawa materialnego dotyczącego związku przyczynowego. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną, podkreślając, że choć działanie oskarżonego naruszało reguły ostrożności, nie można było przypisać mu odpowiedzialności za skutek, gdyż wypadek (wypadnięcie szyby) był spowodowany jej wcześniejszym pęknięciem, o czym oskarżony nie wiedział.
Sąd Najwyższy w składzie sędziego Jerzego Grubby rozpoznał na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. sprawę dotyczącą kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 października 2013 r., który zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 26 czerwca 2013 r. uniewinniający oskarżonego R. Z. od zarzutu popełnienia czynu z art. 157§1 k.k. Sąd Najwyższy postanowił oddalić kasację, uznając ją za oczywiście bezzasadną, oraz obciążyć oskarżyciela posiłkowego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie wskazuje, że kasacja oparta była na zarzucie obrazy prawa materialnego, a mianowicie art. 157§3 k.k. i art. 9§2 k.k. Skarżący nie kwestionował ustaleń faktycznych, lecz podważał prawidłowość oceny związku przyczynowego. Sąd Najwyższy podkreślił, że choć oskarżony naruszył reguły ostrożności pchając drzwi, nie można było przypisać mu odpowiedzialności za skutek (obrażenia pokrzywdzonego), ponieważ wypadnięcie szyby było spowodowane jej wcześniejszym pęknięciem, o czym oskarżony nie wiedział. Sąd Okręgowy prawidłowo przyjął, że oskarżony nie mógł przewidzieć takiego skutku. Sąd Najwyższy nie znalazł w uzasadnieniu kasacji argumentów podważających to rozumowanie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli sprawca nie mógł przewidzieć, że naruszenie reguł ostrożności doprowadzi do konkretnego skutku, a skutek ten był spowodowany niezależnym, wcześniejszym defektem.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że mimo naruszenia reguł ostrożności przez oskarżonego (pchnięcie drzwi), nie można mu przypisać odpowiedzialności za obrażenia pokrzywdzonego, ponieważ wypadnięcie szyby było spowodowane jej wcześniejszym pęknięciem, o czym oskarżony nie wiedział. Brak było adekwatnego związku przyczynowego między działaniem oskarżonego a skutkiem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
oskarżony R. Z.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| T. R. | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (3)
Główne
k.k. art. 157 § 3
Kodeks karny
Sąd analizował, czy przepis ten ma zastosowanie w sytuacji, gdy skutek nie był normalnym następstwem działania.
k.k. art. 9 § 2
Kodeks karny
Sąd analizował możliwość przypisania odpowiedzialności za skutek w kontekście braku możliwości przewidzenia.
Pomocnicze
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak adekwatnego związku przyczynowego między działaniem oskarżonego a skutkiem. Oskarżony nie mógł przewidzieć skutku (wypadnięcia szyby) spowodowanego wcześniejszym pęknięciem szyby.
Odrzucone argumenty
Zarzut obrazy prawa materialnego dotyczący art. 157§3 k.k. i art. 9§2 k.k. w kontekście związku przyczynowego.
Godne uwagi sformułowania
nie jest jednak jednocześnie tak, że normalnym (adekwatnym) następstwem takiego zachowania jest wypadnięcie szyby z pchniętych drzwi ciężkiego sprzętu w postaci ładowarki. nie mógł przewidzieć, że pchnięcie drzwi w stronę ramienia pokrzywdzonego, spowoduje wypadnięcie z nich szyby, a w konsekwencji obrażenia ciała
Skład orzekający
Jerzy Grubba
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia adekwatnego związku przyczynowego w kontekście odpowiedzialności karnej za skutek, gdy występuje wcześniejszy, nieznany sprawcy defekt przedmiotu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej; wymaga analizy konkretnych przepisów kodeksu karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje subtelności związane z ustalaniem związku przyczynowego w prawie karnym, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w tym obszarze.
“Czy naruszenie zasad ostrożności zawsze oznacza odpowiedzialność za skutek? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice związku przyczynowego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KK 33/14 POSTANOWIENIE Dnia 24 kwietnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 22 maja 2013r., sprawy R. Z., uniewinnionego od zarzutu popełnienia czynu z art. 157§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 października 2013 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 26 czerwca 2013r. p o s t a n o w i ł: 1. oddalić kasację, uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć oskarżyciela posiłkowego T. R. UZASADNIENIE Kasacja wniesiona w imieniu oskarżyciela posiłkowego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. Skarga kasacyjna w niniejszej sprawie została oparta na zarzucie obrazy prawa materialnego, a mianowicie art. 157§3 k.k. i art. 9§2 k.k. Skarżący stawiając zarzut kasacyjny nie kwestionuje ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie przez Sąd Rejonowy i zaakceptowanych w pełni przez Sąd Odwoławczy skupiając się na podważeniu prawidłowości ocenienia charakteru związku przyczynowego zaistniałego pomiędzy działaniem oskarżonego, a obrażeniami, których doznał pokrzywdzony. Stawiając taki zarzut skarżący nie dokonuje jednak rozróżnienia pomiędzy niewątpliwym naruszeniem reguł ostrożności, którym charakteryzowało się działanie oskarżonego, a możliwością przypisania mu odpowiedzialności za zaistniały skutek w postaci obrażeń, których ostatecznie doznał pokrzywdzony. Bezsprzecznie bowiem, pchając drzwi w stronę pokrzywdzonego, R. Z. dopuścił się naruszenia reguł ostrożności. Nie jest jednak jednocześnie tak, że normalnym (adekwatnym) następstwem takiego zachowania jest wypadnięcie szyby z pchniętych drzwi ciężkiego sprzętu w postaci ładowarki. Jak ustalono w sprawie, wypadnięcie szyby spowodowane było jej wcześniejszym pęknięciem, o czym oskarżony nie wiedział. W tej sytuacji, w pełni prawidłowo Sąd Okręgowy przyjął, że oskarżony nie mógł przewidzieć, że pchnięcie drzwi w stronę ramienia pokrzywdzonego, spowoduje wypadnięcie z nich szyby, a w konsekwencji obrażenia ciała w postaci ran ciętych jego przedramienia. W uzasadnieniu kasacji skarżący nie przedstawił żadnych argumentów, które można uznać za podważające omówione wyżej wnioskowanie, które legło u podstaw rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. Oskarżyciela posiłkowego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI