V KK 319/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego G.K. od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 22 maja 2014 r., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 20 listopada 2013 r. Sąd Rejonowy skazał G.K. za szereg przestępstw, w tym z art. 275 § 1 k.k., 278 § 5 k.k., 278 § 1 k.k., 281 k.k. oraz ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k., orzekając karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. Obrońca w apelacji zarzucał m.in. obrazę prawa materialnego (art. 91 § 1 k.k.), błąd w ustaleniach faktycznych i rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał apelację za oczywiście bezzasadną. Następnie obrońca wniósł kasację, powielając w dużej mierze zarzuty apelacyjne i zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie zarzutów. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k., oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Sąd Najwyższy podkreślił, że postępowanie kasacyjne nie jest trzecią instancją odwoławczą i nie służy do ponownej weryfikacji ustaleń faktycznych. Stwierdzono, że Sąd Okręgowy prawidłowo ustosunkował się do zarzutów apelacji, a uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego było wystarczające. Sąd Najwyższy zgodził się z kwalifikacją prawną czynów jako ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k., a nie czynu ciągłego z art. 12 k.k., wskazując na brak jednego z góry powziętego zamiaru. Oddalono również zarzuty dotyczące nieuwzględnienia opinii z zakładu karnego, dowodu z opinii biegłego oraz braku dat rozpraw w sentencji wyroku. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k., obciążając nimi skazanego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących postępowania kasacyjnego, rozróżnienia między ciągiem przestępstw a czynem ciągłym, oraz oceny dowodów w kontekście wymiaru kary.
Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i procesowej; nacisk na proceduralne aspekty kasacji.
Zagadnienia prawne (5)
Czy Sąd odwoławczy naruszył art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. poprzez nieuwzględnienie zarzutów apelacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd odwoławczy rozważył wszystkie zarzuty i wnioski apelacji i wystarczająco umotywował swój stosunek do nich.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy nie ma obowiązku drobiazgowego odnoszenia się do każdego argumentu apelacji, jeśli podziela ocenę sądu pierwszej instancji. Wystarczające jest wskazanie głównych powodów niepodzielenia zarzutów i odesłanie do uzasadnienia sądu niższej instancji.
Czy czyny zarzucane oskarżonemu w pkt IV-VI aktu oskarżenia stanowią ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 k.k., czy też czyn ciągły w ujęciu art. 12 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Ustalenia faktyczne wskazują, że skazany nie działał w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, a jego zachowania miały charakter losowy i przypadkowy. Decyzję o popełnieniu kolejnego czynu podejmował nagle, okazyjnie.
Czy nieuwzględnienie pozytywnej opinii o skazanym z jednostki penitencjarnej mogło wpłynąć na orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sądy prawidłowo oceniły potrzebę resocjalizacji w warunkach izolacji.
Uzasadnienie
Sądy wzięły pod uwagę właściwości i warunki osobiste oskarżonego, jego niepoprawność i brak efektów wychowawczych dotychczas stosowanych kar. Opinia zakładu karnego nie była jedynym czynnikiem decydującym o charakterze kary.
Czy oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność wartości skradzionych rozporów do szalunków stanowiło obrazę art. 170 § 1 pkt 1 i 4 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zbędne było przeprowadzenie takiego dowodu.
Uzasadnienie
Dla rozstrzygnięcia kwestii wartości przedmiotowych rozporów nie było niezbędne zasięgnięcie wiadomości specjalnych, a zeznania świadka G.B. były wystarczające.
Czy zamieszczenie w sentencji wyroku jedynie daty wydania i ogłoszenia, z pominięciem wskazania wszystkich terminów rozpraw, stanowi rażące naruszenie art. 413 § 1 pkt 2 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uchybienie to nie miało rażącego charakteru i nie wywarło wpływu na treść wyroku.
Uzasadnienie
Takie uchybienie może co najwyżej stanowić podstawę do sprostowania orzeczenia w trybie art. 105 k.p.k.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. K. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (33)
Główne
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 275 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 276
Kodeks karny
k.k. art. 278 § 5
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 119 § 1
Kodeks karny
k.p.w. art. 5 § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.p.w. art. 45 § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
k.k. art. 281
Kodeks karny
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 14 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 91 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 438
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 170 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 413 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 424 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 213
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 214
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 518
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 12
Kodeks karny
Dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony.
k.k. art. 53 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 105
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 118 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja stanowi powielenie zarzutów apelacyjnych i jest próbą ponownej weryfikacji ustaleń faktycznych. • Sąd odwoławczy prawidłowo ustosunkował się do zarzutów apelacji. • Czyn kwalifikowany z art. 91 § 1 k.k. jako ciąg przestępstw, a nie czyn ciągły z art. 12 k.k., z uwagi na brak z góry powziętego zamiaru. • Oddalenie wniosku dowodowego o opinię biegłego było uzasadnione. • Uchybienie w zakresie dat rozpraw w sentencji wyroku nie miało rażącego charakteru.
Odrzucone argumenty
Obraza prawa materialnego (art. 91 § 1 k.k.) • Naruszenie przepisów postępowania (art. 170, 413 § 1 pkt 2, 424 § 1 k.p.k.) • Błąd w ustaleniach faktycznych • Rażąca niewspółmierność kary • Nieuwzględnienie opinii z jednostki penitencjarnej
Godne uwagi sformułowania
postępowanie kasacyjne nie może stanowić powtórzenia postępowania apelacyjnego i nie jest swego rodzaju trzecią instancją odwoławczą • kasacja jest wręcz kalką apelacji • sam fakt, że czyny zabronione, których dopuścił się skazany, podlegają jednakowej kwalifikacji prawnej i nastąpiły w krótkich odstępach czasu, nie jest wystarczającym, aby przypisać oskarżonemu popełnienie jednego czynu zabronionego w warunkach określonych w art. 12 k.k. • oskarżony wymaga poddania go resocjalizacji, przy czym w ocenie Sądu, winna to być resocjalizacja w warunkach izolacji zakładu karnego
Skład orzekający
Andrzej Stępka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących postępowania kasacyjnego, rozróżnienia między ciągiem przestępstw a czynem ciągłym, oraz oceny dowodów w kontekście wymiaru kary."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i procesowej; nacisk na proceduralne aspekty kasacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest interesujące z perspektywy prawników procesowych, ponieważ jasno określa granice postępowania kasacyjnego i powtarza utrwalone zasady dotyczące oceny dowodów i kwalifikacji prawnej czynów.
“Kasacja jako "kalka apelacji" – Sąd Najwyższy przypomina o granicach postępowania odwoławczego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.