V KK 310/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego P. S. od wyroku Sądu Okręgowego w K., który zmienił wyrok Sądu Rejonowego w S., podwyższając karę pozbawienia wolności z 5 do 7 lat. Obrońca zarzucił rażące naruszenie prawa, w tym art. 170 § 2 kpk (oddalenie wniosku o eksperyment procesowy), art. 193 § 1 kpk (zlecenie opinii uzupełniającej), art. 410 kpk w zw. z art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk (błędna ocena dowodów i naruszenie zasady in dubio pro reo). Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Wskazał, że zarzuty obrońcy w istocie zmierzały do podważenia ustaleń faktycznych, które nie podlegają kontroli kasacyjnej zgodnie z art. 523 kpk. Ponadto, Sąd Najwyższy szczegółowo odniósł się do poszczególnych zarzutów, uznając je za niezasadne. Stwierdzono, że wniosek o eksperyment procesowy nie został złożony, a opinia uzupełniająca była uzasadniona. Zarzut naruszenia zasady in dubio pro reo został oddalony, ponieważ wątpliwości zgłaszane przez stronę nie są miarodajne, a sąd nie powziął wątpliwości, które musiałby rozstrzygnąć na niekorzyść oskarżonego. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się również naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk), gdyż Sąd Okręgowy jedynie zaaprobował ustalenia sądu pierwszej instancji, a nie poczynił własnych, odmiennych. Zarzut naruszenia art. 410 kpk uznano za chybiony, gdyż przepis ten nie ma zastosowania w postępowaniu odwoławczym. W konsekwencji, Sąd Najwyższy postanowił oddalić kasację i obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaPotwierdzenie ograniczeń kontroli kasacyjnej w zakresie ustaleń faktycznych oraz zasad oceny dowodów i stosowania zasady in dubio pro reo.
Dotyczy specyficznych zarzutów proceduralnych podnoszonych w kasacji w sprawie karnej.
Zagadnienia prawne (4)
Czy zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych, w tym art. 170 § 2 kpk, art. 193 § 1 kpk, art. 410 kpk, art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk, mogą stanowić podstawę do kontroli kasacyjnej ustaleń faktycznych sądu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych, które w istocie zmierzają do podważenia ustaleń faktycznych, nie mogą stanowić przedmiotu kontroli kasacyjnej zgodnie z art. 523 kpk.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że kontrola kasacyjna jest ograniczona do kwestii prawnych, a nie faktycznych. Zarzuty obrońcy kwestionujące ocenę dowodów i ustalenia faktyczne nie podlegają badaniu w postępowaniu kasacyjnym.
Czy oddalenie wniosku o przeprowadzenie eksperymentu procesowego w sytuacji, gdy nie został on formalnie złożony, stanowi naruszenie art. 170 § 2 kpk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, oddalenie wniosku o eksperyment procesowy nie stanowi naruszenia art. 170 § 2 kpk, jeśli taki wniosek nie został formalnie złożony przez stronę na żadnym etapie postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzut naruszenia art. 170 § 2 kpk był bezpodstawny, ponieważ obrońca nie złożył formalnego wniosku o przeprowadzenie eksperymentu procesowego, a jedynie podniósł zarzut jego nieprzeprowadzenia w apelacji.
Czy zlecenie opinii uzupełniającej przez sąd pierwszej instancji, gdy opinia biegłego P. P. została sporządzona z przekroczeniem ram wyznaczonych postanowieniem, stanowi naruszenie art. 193 § 1 kpk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zlecenie opinii uzupełniającej w sytuacji, gdy opinia biegłego została sporządzona z przekroczeniem jej zakresu, jest dopuszczalne i nie stanowi naruszenia art. 193 § 1 kpk.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że w sytuacji, gdy zakres badań biegłego wykraczał poza postanowienie sądu, a sąd powziął wątpliwości co do zasadności lub przydatności czynności biegłego, dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego w celu weryfikacji jest uzasadnione.
Czy sąd naruszył zasadę in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk) lub zasadę swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk) poprzez przyjęcie, że opinie biegłych nie budzą wątpliwości i odrzucenie zeznań świadków?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie naruszył zasady in dubio pro reo ani zasady swobodnej oceny dowodów, jeśli wątpliwości zgłaszane przez stronę nie były obiektywne, a sąd dokonał oceny dowodów w granicach swobody sędziowskiej.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zasada in dubio pro reo dotyczy sytuacji, gdy sąd powziął wątpliwości co do ustaleń faktycznych i nie mógł ich usunąć, a nie wątpliwości strony co do oceny dowodów. Sąd Okręgowy jedynie zaaprobował ocenę dowodów sądu pierwszej instancji, nie naruszając art. 7 kpk.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. S. | osoba_fizyczna | skazany |
| H. S. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
Przepisy (17)
Główne
k.k. art. 177 § § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 178 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 42 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 63 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 170 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 523
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 536
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 435
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 455
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzuty obrońcy zmierzają do podważenia ustaleń faktycznych, które nie podlegają kontroli kasacyjnej. • Wniosek o eksperyment procesowy nie został formalnie złożony. • Opinia uzupełniająca była uzasadniona ze względu na przekroczenie zakresu przez poprzednią opinię. • Sąd nie powziął wątpliwości co do ustaleń faktycznych, a ocena dowodów mieściła się w granicach swobody sędziowskiej. • Sąd odwoławczy zaaprobował ustalenia sądu pierwszej instancji, nie naruszając art. 7 kpk. • Art. 410 kpk nie ma zastosowania w postępowaniu odwoławczym.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 170 § 2 kpk poprzez oddalenie wniosku o eksperyment procesowy. • Naruszenie art. 193 § 1 kpk poprzez zlecenie opinii uzupełniającej. • Naruszenie art. 410 kpk w zw. z art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk poprzez błędną ocenę dowodów i naruszenie zasady in dubio pro reo.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym • kwestia prawidłowości ustaleń faktycznych, zgodnie z art. 523 kpk, nie może stanowić przedmiotu kontroli kasacyjnej • Dla oceny, czy nie został naruszony zakaz in dubio pro reo nie są bowiem miarodajne wątpliwości zgłaszane przez stronę, ale jedynie to, czy orzekający w sprawie sąd rzeczywiście powziął wątpliwości co do treści ustaleń faktycznych i wobec braku możliwości ich usunięcia rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego
Skład orzekający
Eugeniusz Wildowicz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie ograniczeń kontroli kasacyjnej w zakresie ustaleń faktycznych oraz zasad oceny dowodów i stosowania zasady in dubio pro reo."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych zarzutów proceduralnych podnoszonych w kasacji w sprawie karnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie ma charakter proceduralny i potwierdza utrwalone zasady postępowania kasacyjnego. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.