V KK 306/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w S. w części dotyczącej kary ograniczenia wolności za prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania z powodu rażącego naruszenia prawa materialnego.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego dotyczącą wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S., który skazał M. S. za prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości (art. 87 § 1a k.w.) i wymierzył mu karę ograniczenia wolności. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, wskazując, że przepis ten przewiduje karę aresztu lub grzywny, a nie ograniczenia wolności. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił wyrok w części dotyczącej kary i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy w składzie sędziów Józefa Dołhego, Michała Laskowskiego i Jarosława Matrasa rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść M. S. od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S. z dnia 16 grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy uznał M. S. za winnego wykroczenia z art. 87 § 1a Kodeksu wykroczeń, polegającego na prowadzeniu roweru w stanie nietrzeźwości (0,82 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu), i wymierzył mu karę 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania 20 godzin nieodpłatnej pracy na cel społeczny miesięcznie, a także orzekł zakaz prowadzenia rowerów na okres 10 miesięcy. Kasacja Prokuratora Generalnego dotyczyła części wyroku orzekającej karę ograniczenia wolności, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego, ponieważ przepis art. 87 § 1a k.w. przewiduje za to wykroczenie karę aresztu lub grzywny. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, stwierdzając, że ustawa nie przewiduje możliwości wymierzenia kary ograniczenia wolności za czyn z art. 87 § 1a k.w. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania, z zaleceniem uwzględnienia treści przepisu i kierunku kasacji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, za wykroczenie z art. 87 § 1a k.w. nie można orzec kary ograniczenia wolności, ponieważ ustawa przewiduje za ten czyn karę aresztu lub grzywny.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że przepis art. 87 § 1a k.w. jasno określa rodzaje kar, które można orzec za prowadzenie roweru w stanie nietrzeźwości – są to kara aresztu lub grzywna. Orzeczenie kary ograniczenia wolności stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku w części dotyczącej kary i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Prokurator Generalny (na korzyść M. S.)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (1)
Główne
k.w. art. 87 § § 1a
Kodeks wykroczeń
Przepis ten przewiduje karę aresztu albo karę grzywny nie niższej niż 50 złotych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rażące naruszenie prawa materialnego przez orzeczenie kary ograniczenia wolności, podczas gdy przepis art. 87 § 1a k.w. przewiduje karę aresztu lub grzywny.
Godne uwagi sformułowania
Ustawa nie przewiduje tym samym możliwości wymierzenia kary ograniczenia wolności. Zaskarżone kasacją orzeczenie dotknięte jest zatem wadą o charakterze rażącego naruszenia prawa.
Skład orzekający
Józef Dołhy
przewodniczący
Michał Laskowski
sprawozdawca
Jarosław Matras
członek
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego dotyczącego prawidłowego wymiaru kary za wykroczenia drogowe, co jest istotne dla praktyków prawa karnego i wykroczeniowego.
“Czy można dostać karę ograniczenia wolności za jazdę rowerem po alkoholu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KK 306/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 listopada 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Dołhy (przewodniczący) SSN Michał Laskowski (sprawozdawca) SSN Jarosław Matras Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie M. S. uznanego za winnego wykroczenia z art. 87 § 1a k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 listopada 2014 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S. z dnia 16 grudnia 2013 r. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w S. wyrokiem nakazowym z dnia 16 grudnia 2013 r., uznał M. S. za winnego tego, że w dniu 9 sierpnia 2013 r. w S. prowadził po drodze publicznej rower, będąc w stanie nietrzeźwości odpowiadającym stężeniu 0,82 mg/litr zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu, to jest za winnego wykroczenia z art. 87 § 1a k.w. i za wykroczenie to wymierzył mu w punkcie I „karę 1 miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania 20 godzin w stosunku miesięcznym nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny.” Tym samym wyrokiem orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia rowerów na okres 10 miesięcy. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 15 stycznia 2014 r. Kasację od opisanego wyroku nakazowego na korzyść M. S. wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżył w niej wyrok w części dotyczącej orzeczenia z punktu I o karze ograniczenia wolności. Prokurator Generalny zarzucił wyrokowi rażące i mający istotny wpływ na jego treść naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 87 § 1a k.w., polegające na orzeczeniu wobec M. S. za popełnienie wykroczenia określonego w tym przepisie – kary miesiąca ograniczenia wolności w sytuacji, gdy czyn ten jest zagrożony karą aresztu lub grzywny. Prokurator Generalny wniósł w kasacji o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym, co pozwala na jej rozpoznanie i uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Przypisane M. S. wykroczenie z art. 87 § 1a k.w. zagrożone jest karą aresztu albo karze grzywny nie niższej niż 50 złotych. Ustawa nie przewiduje tym samym możliwości wymierzenia kary ograniczenia wolności. Zaskarżone kasacją orzeczenie dotknięte jest zatem wadą o charakterze rażącego naruszenia prawa. Nadto nie można wykonać kary orzeczonej w zaskarżonym wyroku nakazowym. Spowodowało to konieczność uchylenia zaskarżonej części wyroku i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi w S. do ponownego rozpoznania, w trakcie którego Sąd ten orzeknie o karze, respektując treść art. 87 § 1a k.w. i biorąc ponadto pod uwagę kierunek kasacji Prokuratora Generalnego.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI