V KK 291/18
Podsumowanie
Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego za urządzanie gier hazardowych, uznając ją za oczywiście bezzasadną z powodu braku tożsamości czynów przypisanych w różnych postępowaniach.
Obrońca skazanego A. W. wniósł kasację od wyroku utrzymującego w mocy wyrok skazujący za urządzanie gier hazardowych, zarzucając rażącą obrazę prawa procesowego, w tym art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., poprzez wydanie wyroku w sytuacji, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu zostało już prawomocnie zakończone. Sąd Najwyższy oddalił kasację, wskazując na istotne różnice między przypisanymi czynami, takie jak rodzaj automatów, miejsce popełnienia czynu oraz brak wykazania wykorzystania tej samej sposobności, co wykluczało zastosowanie konstrukcji czynu ciągłego.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego A. W., który został uznany za winnego urządzania gier hazardowych na automatach wbrew przepisom ustawy o grach hazardowych, co stanowiło przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. Obrońca zarzucił rażącą obrazę przepisów postępowania, twierdząc, że postępowanie karne w tej samej sprawie zostało już prawomocnie zakończone wyrokiem innego sądu, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Wskazał na istotne różnice między czynem przypisanym w niniejszej sprawie a czynem osądzonym w innej sprawie, takie jak odmienne rodzaje automatów, miejsca popełnienia czynów oraz brak wykazania, że czyn został dokonany z wykorzystaniem tej samej sposobności, co jest kluczowe dla uznania czynu za element czynu ciągłego. Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacja wkraczała w sferę ustaleń faktycznych, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym. W konsekwencji, kasacja została oddalona, a skazany obciążony kosztami postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli czyny przypisane w obu postępowaniach różnią się istotnymi znamionami (np. rodzaj automatów, miejsce popełnienia czynu, sposób działania) i nie wykazano wykorzystania tej samej sposobności, co jest warunkiem zastosowania konstrukcji czynu ciągłego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że kasacja nie wykazała tożsamości czynów przypisanych w rozpatrywanej sprawie i w sprawie zakończonej prawomocnie. Istniały znaczące różnice dotyczące rodzaju automatów, miejsca popełnienia czynu oraz brak było ustaleń faktycznych potwierdzających wykorzystanie tej samej sposobności, co jest kluczowe dla konstrukcji czynu ciągłego. Sąd podkreślił, że kasacja wkraczała w ustalenia faktyczne, co jest niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. W. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (12)
Główne
k.k.s. art. 107 § 1
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 6 § 2
Kodeks karny skarbowy
k.p.k. art. 439 § 1 pkt 8
Kodeks postępowania karnego
u.g.h. art. 14 § 1
Ustawa o grach hazardowych
u.g.h. art. 6 § 1
Ustawa o grach hazardowych
u.g.h. art. 23a
Ustawa o grach hazardowych
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.k.s. art. 23 § 1 i 3
Kodeks karny skarbowy
k.k.s. art. 30 § 5
Kodeks karny skarbowy
k.p.k. art. 424 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 413 § 2 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 12
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Różnice między czynem przypisanym w niniejszej sprawie a czynem osądzonym w innej sprawie (rodzaj automatów, miejsce czynu, brak wykazania tej samej sposobności). Kasacja wkracza w ustalenia faktyczne, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym.
Odrzucone argumenty
Postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone (zarzut z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.).
Godne uwagi sformułowania
kasacja jest bezzasadna w stopniu oczywistym przechodzi do porządku nad wyżej wskazanymi okolicznościami wykluczającymi uznanie czynu oskarżonego za element czynu przypisanego mu przez Sąd Rejonowy w B. podnosi również, niedopuszczalny w postępowaniu kasacyjnym, błąd w ustaleniach faktycznych popełniony przez Sąd Okręgowy w P. ratio legis, to objęcie nią przestępstw popełnianych na raty; zachowań podejmowanych kolejno, a nie zaś w tym samym czasie, w różnych miejscach, przy pomocy różnych przedmiotów wykonawczych.
Skład orzekający
Krzysztof Cesarz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia czynu ciągłego w kontekście przestępstw skarbowych oraz granice postępowania kasacyjnego w zakresie ustaleń faktycznych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji rozróżnienia czynów w sprawach o gry hazardowe i zastosowania art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii procesowej związanej z zasadą ne bis in idem i konstrukcją czynu ciągłego, co jest istotne dla praktyków prawa karnego i skarbowego.
“Czy można być sądzonym dwa razy za to samo? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice czynu ciągłego.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V KK 291/18 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 7 stycznia 2019 r., sprawy A. W., skazanego za czyn z art. 107 § 1 k.k.s. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt IV Ka […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 12 października 2017r., sygn. akt VIII K […], p o s t a n o w i ł 1. oddalić kasację, jako oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w P. wyrokiem z dnia 12 października 2017 r., VIII K […] , uznał A. W. za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że w dniu 1 sierpnia 2016 r. urządzał gry na automatach N. o nr […] , B. nr […] oraz D. nr […] w lokalu bez nazwy znajdującym się przy ul. N. […] w P., wbrew zasadom określonym w art. 14 ust. 1 oraz 6 ust. l i art. 23a ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. 2016 r., poz. 471 - tekst jednolity) tj. przestępstwa skarbowego określonego w art. 107 § 1 k.k.s. i za to na podstawie art. 107 § 1 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę grzywny 70 stawek dziennych po 70 zł każda, na podstawie art. 30 § 5 k.k.s. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci tych automatów do gier, przechowywanych w magazynie Urzędu Celnego w P. oraz środków pieniężnych w kwocie 3.136 zł przechowywanych na koncie sum depozytowych Izby Administracji Skarbowej w […] oraz obciążył oskarżonego kosztami postępowania. Wyrokiem z dnia 8 lutego 2018 r., IV Ka […] Sąd Okręgowy w P., po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, zarzucającej obrazę art. 424 § 2 k.p.k. i art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k., błąd w ustaleniach faktycznych i rażącą niewspółmierność kary, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. W kasacji obrońca skazanego zarzucił: „rażącą obrazę przepisów postępowania, której przy wyrokowaniu dopuścił się Sąd odwoławczy, polegającą na wydaniu wyroku utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt VIII K […] , w którym oskarżonego A. W. sąd I instancji uznał za winnego tego, że w dniu 1 sierpnia 2016 r. urządzał gry na automatach wbrew art. 14 ust. 1, art. 6 oraz art. 23 a ustawy z dnia 19.11.2009 r. o grach hazardowych, tj. przestępstwa skarbowego z art. 107 § 1 k.k.s. pomimo tego, że postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało już prawomocnie zakończone wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt IV Ka […] , utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt XI K […] , w którym oskarżony A. W. został uznany za winnego popełnienia tego samego występku z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. stanowiącego czyn ciągły, popełniony w okresie od 1 lipca 2016 r. do 27 listopada 2016 r., co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą wskazaną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.” Skarżący się wniósł o uchylenie obu wyroków i umorzenie postępowania. Prokurator w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Skarga kasacyjna jest bezzasadna w stopniu oczywistym. Bowiem pomija się w niej różnice między czynem przypisanym w niniejszej sprawie a czynami osądzonymi w sprawie Sądu Rejonowego w B.. W tej sprawie oskarżony urządzał gry na automatach, w tamtej zaś urządzał i prowadził takie gry, w tej sprawie były to automaty N., B. i D., w tamtej – H. i M., w tej sprawie miejscem czynu był P. a w tamtej – B.. Wystąpiły więc różnice co do znamion czynnościowych, rodzajów automatów do gier (także o innej numeracji) i miejsca czynów. Co nie mniej ważne, brak jest w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych, a w kasacji – wykazania, że czyn tu przypisany oskarżonemu został dokonany z wykorzystaniem takiej samej sposobności jak w sprawie Sądu Rejonowego w B.. Ów Sąd przyjął działanie w czynie ciągłym ze względu m.in. na tę właśnie przesłankę. Jest to kwestia ustaleń. W rzeczywistości więc kasacja nie tylko przechodzi do porządku nad wyżej wskazanymi okolicznościami wykluczającymi uznanie czynu oskarżonego za element czynu przypisanego mu przez Sąd Rejonowy w B. (zob. też wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 września 2018 r., V KK 415/18 – OSNKW 2018, z. 10, poz. 71), ale podnosi również, niedopuszczalny w postępowaniu kasacyjnym, błąd w ustaleniach faktycznych popełniony przez Sąd Okręgowy w P. – Sąd odwoławczy, który ma obecnie usunąć Sąd Najwyższy. Wszak warunkiem żądanego w kasacji umorzenia postępowania byłoby najpierw ustalenie przez ten Sąd, że czyn oskarżonego stanowił element osądzonego już wcześniej czynu ciągłego z uwagi m. in. na wykorzystanie tej samej sposobności. Wreszcie, kasacja pomija, że konstrukcja prawna czynu ciągłego określona w art. 6 § 2 k.k.s. wywodzi się z podobnej konstrukcji przewidzianej w art. 12 k.k. Jej ratio legis, to objęcie nią przestępstw popełnianych na raty; zachowań podejmowanych kolejno, a nie zaś w tym samym czasie, w różnych miejscach, przy pomocy różnych przedmiotów wykonawczych. Z przytoczonych względów oddalono kasację jako oczywiście bezzasadną.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI