V KK 285/18

Sygn. akt V KK 285/18
POSTANOWIENIE
Dnia 25 września 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki
w sprawie
Ł. K.
co do którego warunkowo umorzono postępowanie karne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 25 września 2018 r.,
kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Okręgowego w J.
z dnia 28 grudnia 2017 r., sygn. akt VI Ka
[…]
,
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w J.
z dnia 26 czerwca 2017 r., sygn. akt II K
[…]
na podstawie art 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 i art. 429 § 1 k.p.k.
postanowił:
1. pozostawić kasację bez rozpoznania,
2. zwolnić oskarżyciela posiłkowego W. G. od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W rozpatrywanej sprawie wobec Ł. K. warunkowo umorzono postępowanie karne o występek z art. 231 § 1 k.k. Z kasacją od prawomocnego wyroku wystąpił jednak pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego W. G. (błędnie wskazując w części wstępnej skargi, że występuje jako obrońca tegoż oskarżyciela). Kwestionując orzeczenie o warunkowym umorzeniu postępowania, podniósł w niej zarzut rażącego naruszenia prawa karnego procesowego, a to: „art. 2 § 1 pkt 3 w zw. z art. 457 § 3 oraz (art. 424 § 1, § 2 w zw. z art. 410 i art. 7 i art. 4 k.p.k.) w zw. z art. 458 k.p.k.”.
W tych realiach kasacja ta jest niedopuszczalna z mocy prawa. Zgodnie bowiem z art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść - a taką jest skarga oskarżyciela posiłkowego, choć formalnie tego nie zaznaczono - można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie wypadku, gdy kasacja została wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).
Wprawdzie
lege non distiguente
art. 523 § 3 k.p.k. obejmuje obecnie każde umorzenie, niezależnie od jego podstawy, to jednak nie może budzić wątpliwości, że wyrok warunkowo umarzający postępowanie nie jest już objęty hipotezą normy płynącej z tego przepisu. Wszak jest to odrębne od umorzenia postępowania orzeczenie. Świadczy o tym choćby okoliczność, że jest to rozstrzygnięcie o charakterze merytorycznym, w którym przesądza się sprawstwo i winę oskarżonego, czego nie sposób powiedzieć o umorzeniu postępowania, kończącym jedynie od strony formalnej postępowanie. Wyrok warunkowo umarzający postępowanie jest więc w tym sensie zbliżony do wyroku skazującego. Dopuszczenie zatem kasacji wniesionej na niekorzyść od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie oznaczałoby akceptację rozszerzającej wykładni przepisu art. 523 § 3 k.p.k., który ma w istocie charakter wyjątkowy, co przecież nie wchodzi w rachubę.
Od wyroku warunkowo umarzającego postępowanie dopuszczalna byłaby jedynie kasacja strony na niekorzyść wniesiona z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. W sprawie niniejszej pełnomocnik na tego rodzaju uchybienia się jednak nie powołał.
W konsekwencji zatem, skoro kasacja ta została wadliwie przyjęta, Sąd Najwyższy zobligowany był do pozostawienia jej bez rozpoznania, jako niedopuszczalnej.
Z tych wszystkich względów, orzeczono, jak w postanowieniu.