V KK 276/18

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść oskarżonych J.B., J.M., W.K., M.D. i L.T., oskarżonych z art. 220 § 1 k.k. i art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sprawa dotyczyła umorzenia postępowania przez Sąd Rejonowy, które następnie zostało utrzymane w mocy przez Sąd Okręgowy. Kasacja zarzucała rażące naruszenie przepisów prawa procesnego, w tym art. 433 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i art. 440 k.p.k., polegające na zaniechaniu prawidłowej kontroli odwoławczej, nierozważeniu istotnych zarzutów zażalenia oraz nieuprawnionym zaaprobowaniu trybu rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy. Kluczowym zarzutem było również pozbawienie udziału w postępowaniu J.G., brata zmarłego pokrzywdzonego K.J., który zgłosił swój udział jako osoba najbliższa, a mimo to nie został zawiadomiony o posiedzeniu sądu pierwszej instancji ani nie doręczono mu postanowienia. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Wskazał na dwa główne wątki: zasadność rozpoznania sprawy na posiedzeniu w trybie art. 339 § 3 pkt 2 k.p.k. oraz naruszenie praw procesowych J.G. Sąd Najwyższy podkreślił, że tryb z art. 339 k.p.k. jest wyjątkowy i powinien być stosowany tylko w przypadkach oczywistego braku podstaw oskarżenia, a w tej sprawie taki brak nie był oczywisty. Ponadto, uznał, że J.G., jako osoba najbliższa zmarłego pokrzywdzonego, miał prawo brać udział w postępowaniu jako subsydiarny oskarżyciel posiłkowy, a jego pozbawienie tego prawa stanowiło rażące naruszenie przepisów procesowych.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający