V KK 272/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok łączny Sądu Rejonowego, umarzając postępowanie z powodu braku podstaw do połączenia kar, gdyż jedna z kar została zamieniona na areszt.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Płocku. Sąd Rejonowy połączył kary pozbawienia wolności, jednak jedna z tych kar została wcześniej zamieniona na karę aresztu. Sąd Najwyższy uznał, że kara pozbawienia wolności i kara aresztu nie podlegają łączeniu, co oznacza brak podstaw do wydania wyroku łącznego. W związku z tym uchylono zaskarżony wyrok i umorzono postępowanie.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego dotyczącą wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Płocku. Sąd Rejonowy wydał wyrok łączny, łącząc karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem z dnia 7 lipca 2023 r. (sygn. akt VII K 519/22) z karą pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem z dnia 2 lipca 2024 r. (sygn. akt II K 162/23). Kluczowym problemem okazała się kara orzeczona wyrokiem z dnia 7 lipca 2023 r., która na mocy postanowienia z dnia 24 listopada 2023 r. została zamieniona na karę 30 dni aresztu. Sąd Najwyższy podkreślił, że kara pozbawienia wolności i kara aresztu nie są karami tego samego rodzaju i nie podlegają łączeniu na mocy przepisów szczególnych. W związku z tym, że kara pozbawienia wolności została zamieniona na karę aresztu przed wydaniem wyroku łącznego, Sąd Rejonowy nie miał podstaw do połączenia tych kar. Sąd Najwyższy stwierdził rażące naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok łączny i na podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, obciążając Skarb Państwa kosztami procesu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, kary pozbawienia wolności i kary aresztu nie podlegają łączeniu w ramach wyroku łącznego, ponieważ nie są to kary tego samego rodzaju i nie podlegają łączeniu na mocy przepisów szczególnych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że warunkiem łączenia kar jest ich ten sam rodzaj lub podleganie łączeniu na mocy przepisów szczególnych. Kara pozbawienia wolności i kara aresztu nie spełniają tych kryteriów. W sytuacji, gdy jedna z kar jednostkowych została zamieniona na karę aresztu przed wydaniem wyroku łącznego, brak jest podstaw do jego wydania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i umorzenie
Strona wygrywająca
skazany D. L.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. L. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca (kasacja) |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 85 § § 1
Kodeks karny
Warunkiem łączenia kar jest to, aby były one tego samego rodzaju albo - będąc różnymi karami - podlegały łączeniu na mocy przepisów szczególnych. Nie dotyczy to kary pozbawienia wolności i kary aresztu.
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
Nakazuje umorzyć postępowanie w przypadku braku warunków do wydania wyroku łącznego.
Pomocnicze
k.k. art. 87 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 91 § § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy rozpoznania sprawy na posiedzeniu.
k.p.k. art. 366 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy obowiązku sądu wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy podstawy orzekania przez sąd.
k.p.k. art. 413 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy elementów wyroku.
k.p.k. art. 574
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wydania wyroku łącznego.
k.w. art. 2a § § 1
Kodeks wykroczeń
Podstawa zamiany kary aresztu na karę grzywny lub odwrotnie.
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów procesu.
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy kosztów procesu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem z dnia 7 lipca 2023 r. została zamieniona na karę aresztu postanowieniem z dnia 24 listopada 2023 r., co uniemożliwia jej połączenie z karą pozbawienia wolności w ramach wyroku łącznego. Brak jest podstaw prawnych do połączenia kar pozbawienia wolności i kar aresztu w wyroku łącznym.
Godne uwagi sformułowania
kara 9 miesięcy pozbawienia wolności, która weszła w skład zaskarżonego wyroku łącznego, została [...] zamieniona [...] na karę 30 dni aresztu Zmiana kary na inną rodzajowo nastąpiła jeszcze przed wydaniem wyroku łącznego [...] i powinna być [...] wzięta pod uwagę naruszył przepis prawa materialnego (art. 85 § 1 k.k.) ale też przepis prawa procesowego (art. 572 k.p.k.). skutkowało koniecznością odbycia kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności sytuacji, gdy wobec braku warunków do wydania wyroku łącznego, wykonaniu podlegała kara roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Skład orzekający
Dariusz Świecki
przewodniczący
Eugeniusz Wildowicz
sprawozdawca
Paweł Wiliński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących łączenia kar w wyroku łącznym, w szczególności w sytuacji zamiany kary pozbawienia wolności na karę aresztu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zamiany kary pozbawienia wolności na karę aresztu przed wydaniem wyroku łącznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje istotny błąd proceduralny sądu niższej instancji, który doprowadził do nieprawidłowego orzeczenia kary łącznej. Jest to przykład ważnej kwestii praktycznej dla prawników karnistów.
“Błąd sądu niższej instancji: kara pozbawienia wolności zamieniona na areszt, a mimo to połączona w wyroku łącznym!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN V KK 272/25 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący) SSN Eugeniusz Wildowicz (sprawozdawca) SSN Paweł Wiliński w sprawie D. L. w przedmiocie wyroku łącznego, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 11 września 2025 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Płocku, z dnia 5 lutego 2025 r., sygn. akt VII K 567/24, 1 . uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 572 k.p.k. umarza postępowanie o wydanie wyroku łącznego, 2. kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. Eugeniusz Wildowicz Dariusz Świecki Paweł Wiliński UZASADNIENIE D. L. został skazany: 1. wyrokiem Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. akt VII K 347/20, za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnionych w dniach 11, 14, 15 i 17 lutego 2020 r., za co wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności, na poczet której został zaliczony okres rzeczywistego pozbawienia wolności; na podstawie art. 46 § 1 k.k. wyrokiem tym orzeczono wobec skazanego obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego; 2. wyrokiem Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 7 października 2021 r., sygn. akt VII K 778/20, za: 1) ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art 64 § 1 k.k., art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnionych: w okresie od dnia 21 marca do dnia 1 czerwca 2020 r., w dniu 4 września 2020 r., w okresie od dnia 22 lutego do dnia 1 lipca 2020 r., w dniu 23 września 2020 r., w dniu 16 września 2020 r., w dniu 17 września 2020 r., w dniu 22 września 2020 r., w dniu 21 września 2020 r., w dniu 3 lutego 2021 r., za który wymierzono mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; 2) przestępstwo z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w dniu 27 grudnia 2023 r., za które wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; 3) przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w nocy z 14 na 15 lutego 2021. r., za które wymierzono mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; przy czym na podstawie art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art 91 § 2 k.k. za pozostające w realnym zbiegu przestępstwa i ciąg przestępstw orzeczono karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której został zaliczony okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, a na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono wobec skazanego obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych; 3. wyrokiem Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 13 grudnia 2021 r., sygn. akt II K 320/21, za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. oraz art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnionych w dniu 30 marca 2021 r. oraz w dniach 6 - 8, 7 i 17 kwietnia 2021 r., za co wymierzono mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której został zaliczony okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, a na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono wobec skazanego obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych; 4. wyrokiem Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt VII K 255/21, za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnionych w okresie od 24 do 28 czerwca 2020 r., za co wymierzono mu karę 2 lat pozbawienia wolności, na poczet której został zaliczony okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, a na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono wobec skazanego obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego; 5. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 3 czerwca 2024 r., sygn. akt VlI K 18/24, obejmującym wyroki opisane wyżej w pkt 1 – 4; 6. wyrokiem Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 7 lipca 2023 r., sygn. akt VIl K 519/22, za czyn ciągły z art. 278 § 1 k.k. w zw. z. art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od 25 maja do 21 czerwca 2021 r., za co wymierzono mu karę 9 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono wobec skazanego obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego; 7. wyrokiem Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 2 lipca 2024 r., sygn. akt Il K 162/23, za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art 64 § 1 k.k., art. 278 § 1 k.k. w zw. z art 64 § 1 k.k., popełniony w okresie od 5 września 2020 r. do 21 maja 2021 r., za co wymierzono mu karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono wobec skazanego obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonych; prognozowany czas odbywania kary pozbawienia wolności to okres od 2 października 2029 r. do 30 stycznia 2031 r. Sąd Rejonowy w Płocku, wyrokiem łącznym z dnia 5 lutego 2025 r., sygn. akt VII K 567/24: 1. na podstawie art. 85 § 1 k.k., art. 86 § 1 k.k., art. 87 § 1 k.k. i art. 91 § 2 k.k. połączył kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego wyrokami Sądu Rejonowego w Płocku: z dnia 7 lipca 2023 r., sygn. akt VII K 519/22 oraz z dnia 2 lipca 2024 r., sygn. akt Il K 162/23, i w ich miejsce orzekł karę łączną 2 lat pozbawienia wolności; 2. na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. stwierdził, że w pozostałej części połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu; 3. umorzył postępowanie co do objęcia wyrokiem łącznym wyroków jednostkowych opisanych w pkt 1 – 4 części dyspozytywnej, co do których zapadł wyrok łączny Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 3 czerwca 2024 r., sygn. akt VlI K 18/24. Prokurator Generalny, działając na podstawie art. 521 § 1 k.k., zaskarżył powyższy wyrok łączny w całości na korzyść skazanego, zarzucając: „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku łącznego naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, to jest art. 366 § 1 k.p.k., art. 410 k.p.k. i art. 413 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k. i art. 572 k.p.k. oraz art. 85 § 1 k.k. i art. 87 § 1 k.k., poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, wynikających z materiałów ujawnionych w toku rozprawy głównej i błędne przyjęcie w komparycji orzeczenia (w pkt 5), że wyrokiem Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 7 lipca 2023 r., sygn. akt VII K 519/22 jest wymierzona kara 9 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy postanowieniem tegoż Sądu z dnia 24 listopada 2023 r., sygn. akt VII 2 Ko 1728/23 (prawomocnym z dniem 6 grudnia 2023 r.), na podstawie art. 2a k.w., zamieniono ją na karę 30 dni aresztu i połączenie nieistniejącej już w obrocie prawnym kary 9 miesięcy pozbawienia wolności z karą roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 2 lipca 2024 r., sygn. akt II K 162/23, a w miejsce połączonych kar jednostkowych wymierzenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności, w sytuacji braku warunków do wydania wyroku łącznego i istnienia przesłanek do umorzenia postępowania.” Podnosząc powyższe, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie zaskarżonego kasacją orzeczenia i umorzenie postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego na podstawie art. 572 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, wobec czego podlega rozpoznaniu i uwzględnieniu na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Zgodnie z treścią art. 85 § 1 k.k., jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Warunkiem łączenia kar jest więc to, aby były one tego samego rodzaju albo - będąc różnymi karami - podlegały łączeniu na mocy przepisów szczególnych. Powyższe nie odnosi się do kary pozbawienia wolności i kary aresztu, co stoi na przeszkodzie orzeczeniu kary łącznej albo wyroku łącznego dotyczącego tych kar. Jak wynika z akt sprawy, kara 9 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 7 lipca 2023 r., sygn. akt VIl K 519/22, która weszła w skład zaskarżonego wyroku łącznego, została na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 24 listopada 2023 r., sygn. akt VII 2 Ko 1728/23, prawomocnego od dnia 6 grudnia 2023 r., zamieniona, na podstawie art. 2a § 1 k.w., na karę 30 dni aresztu. Zmiana kary na inną rodzajowo nastąpiła jeszcze przed wydaniem wyroku łącznego w dniu 5 lutego 2025 r. i powinna być wzięta przez Sąd Rejonowy w Płocku pod uwagę przy orzekaniu w przedmiotowej sprawie, co jednak nie nastąpiło. W rezultacie, Sąd Rejonowy w Płocku zaskarżonym wyrokiem łącznym połączył karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 2 lipca 2024 r., sygn. akt Il K 162/23 z karą 9 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 7 lipca 2023 r., sygn. akt VIl K 519/22, która w momencie wydania wyroku łącznego była już zamieniona na karę 30 dni aresztu. W ten sposób naruszył przepis prawa materialnego (art. 85 § 1 k.k.) ale też przepis prawa procesowego (art. 572 k.p.k.). nakazujący umorzyć postępowanie w przypadku braku warunków do wydania wyroku łącznego. Zaistniałe uchybienie rażąco naruszyło przepisy prawa procesowego i materialnego wskazane w zarzucie kasacji i miało istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Było ono niekorzystne dla skazanego, gdyż skutkowało koniecznością odbycia kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności sytuacji, gdy wobec braku warunków do wydania wyroku łącznego, wykonaniu podlegała kara roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Dlatego Sąd Najwyższy, uwzględniając kasację uchylił zaskarżony wyrok i stwierdzając jednocześnie brak warunków do połączenia wymierzonych skazanemu kar jednostkowych, na podstawie art. 572 k.p.k., postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego umorzył. Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku, przy czym o kosztach procesu zgodnie z treścią art. 637a w zw. z art. 632 pkt 2 k.p.k. [J.J.] [a.ł] Eugeniusz Wildowicz Dariusz Świecki Paweł Wiliński
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI