V KK 266/16

Sąd Najwyższy2016-10-26
SNKarneprzestępstwa przeciwko mieniuWysokanajwyższy
kasacjaskazanie bez rozprawyzbrodniawystępekkara łącznaprawo karne procesoweart. 280 § 2 k.k.art. 335 k.p.k.art. 343 k.p.k.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok skazujący za zbrodnię, uznając, że tryb skazania bez rozprawy nie był dopuszczalny dla tego typu przestępstwa.

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego dotyczącą wyroku skazującego P. B. za przestępstwa, w tym zbrodnię z art. 280 § 2 k.k. Kasacja zarzucała rażące naruszenie prawa procesowego, polegające na zastosowaniu trybu skazania bez rozprawy (art. 343 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k.) do czynu kwalifikowanego jako zbrodnia, co jest niedopuszczalne. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną i uchylił zaskarżony wyrok, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania sądowi niższej instancji.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego, wniesioną na niekorzyść skazanego P. B. Przedmiotem kasacji był wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 14 marca 2016 r., który zapadł w trybie skazania bez rozprawy (art. 343 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k.). Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów procesowych, wskazując, że tryb ten był niedopuszczalny w odniesieniu do czynu kwalifikowanego jako zbrodnia (art. 280 § 2 k.k.), podczas gdy przepisy te dopuszczają takie postępowanie jedynie w przypadku występków. Sąd Najwyższy przychylił się do argumentacji kasacji, stwierdzając, że przepis art. 335 § 2 k.p.k. wyraźnie zabrania stosowania tego trybu do zbrodni. Pomimo że wniosek prokuratora dotyczył głównie występków, uwzględnienie zbrodni w postępowaniu konsensualnym, a także przy ustalaniu kary łącznej, czyniło wyrok wadliwym. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, tryb skazania bez rozprawy jest niedopuszczalny w przypadku zbrodni.

Uzasadnienie

Przepis art. 335 § 2 k.p.k. w brzmieniu obowiązującym zarówno przed, jak i po 1 lipca 2015 r., wyraźnie zabrania dołączania do aktu oskarżenia wniosku o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego w sytuacji, gdy oskarżonemu zarzuca się popełnienie zbrodni.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

oskarżony (w zakresie wadliwości postępowania)

Strony

NazwaTypRola
P. B.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (9)

Główne

k.p.k. art. 335 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Zakazuje stosowania trybu skazania bez rozprawy do zbrodni.

k.k. art. 280 § § 2

Kodeks karny

Czyn kwalifikowany jako zbrodnia.

Pomocnicze

k.p.k. art. 343 § § 1 i 2 pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy wydania wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy.

k.p.k. art. 343 § § 7

Kodeks postępowania karnego

Wspomniany w zarzucie kasacji jako naruszony.

k.k. art. 60 § § 3 i 6 pkt 2

Kodeks karny

Dotyczy nadzwyczajnego złagodzenia kary.

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy stosowania przepisów ustawy karnej.

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy obowiązku naprawienia szkody.

k.k. art. 7 § § 2

Kodeks karny

Definicja zbrodni.

k.p.k. art. 537 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa orzeczenia kasatoryjnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zastosowanie trybu skazania bez rozprawy do czynu kwalifikowanego jako zbrodnia stanowi rażące naruszenie przepisów prawa procesowego.

Godne uwagi sformułowania

kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym Postąpieniem zbytecznym, a więc i w jakimś sensie nieracjonalnym, byłoby jej powtarzanie. przepis art. 335 § 2 k.p.k. – w brzmieniu obowiązującym zarówno przed, jak i po 1 lipca 2015 r. – w sposób wyraźny zabraniał i zabrania dołączania do aktu oskarżenia wniosku o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego w sytuacji, gdy oskarżonemu zarzuca się popełnienie zbrodni w rozumieniu art. 7 § 2 k.k.

Skład orzekający

Rafał Malarski

przewodniczący-sprawozdawca

Krzysztof Cesarz

członek

Roman Sądej

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność stosowania trybu skazania bez rozprawy do zbrodni."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu prawnego i faktycznego, ale zasada jest uniwersalna dla prawa karnego procesowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnej kwestii proceduralnej w prawie karnym – granic stosowania uproszczonych trybów postępowania. Pokazuje, jak błąd formalny może doprowadzić do uchylenia wyroku.

Zbrodnia nie może być „załatwiona” bez rozprawy – Sąd Najwyższy wyjaśnia granice prawa procesowego.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V KK 266/16
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 października 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Krzysztof Cesarz
‎
SSN Roman Sądej
Protokolant Patrycja Kotlarska
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jerzego Engelkinga,
‎
w sprawie
P. B.
‎
skazanego z art. 280 § 2 kk w zw. z art. 60 § 3 i 6 pkt 2 kk i in.
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎
w dniu 26 października 2016 r.,
‎
kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego
na niekorzyść
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w P.
‎
z dnia 14 marca 2016 r., sygn. akt XVI K (…),
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w P. do ponownego rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w P., po rozpoznaniu dołączonego do aktu oskarżenia wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy, wyrokiem z 14 marca 2016 r., uznał P. B. za winnego popełnienia zarzucanych mu przestępstw, wymierzył mu kary jednostkowe za występki oraz karę jednostkową za zbrodnię z art. 280 § 2 k.k., orzekł karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 9 lat próby (art. 343 § 1 i 2 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.), oraz zasądził od oskarżonego obowiązek naprawienia szkody (art. 46 § 1 k.k.). Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 24 marca 2016 r.
Kasację od wskazanego wyroku w całości na niekorzyść skazanego złożył w dniu 2 września 2016 r. Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 2 k.p.k., w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 r., polegające na uwzględnieniu dołączonego do aktu oskarżenia wadliwie sformułowanego wniosku prokuratora o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy i orzeczenie uzgodnionych z oskarżonym kar i środka kompensacyjnego, w tym za czyn z art. 280 § 2 k.k. stanowiący zbrodnię, podczas gdy procedowanie w tym trybie było dopuszczalne tylko w stosunku do występków. W konsekwencji skarżący wniósł o wydanie orzeczenia o charakterze kasatoryjnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym.
Cała argumentacja przedstawiona w kasacji w sposób wszechstronny, wyczerpujący i przekonywający zasługiwała na aprobatę. Postąpieniem zbytecznym, a więc i w jakimś sensie nieracjonalnym, byłoby jej powtarzanie. Wystarczy jedynie stwierdzić: przepis art. 335 § 2 k.p.k. – w brzmieniu obowiązującym zarówno przed, jak i po 1 lipca 2015 r. – w sposób wyraźny zabraniał i zabrania dołączania do aktu oskarżenia wniosku o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego w sytuacji, gdy oskarżonemu zarzuca się popełnienie zbrodni w rozumieniu art. 7 § 2 k.k.
Jakkolwiek prokuratorski wniosek o załatwienie sprawy w komentowanym trybie konsensualnym dotyczył w większości występków i tylko jednej zbrodni, to jednak przy uzgadnianiu rozmiaru kary łącznej pozbawienia wolności i okresu jej warunkowego zawieszenia wykonania niewątpliwie brano pod uwagę okoliczności dotyczące wszystkich pojedynczych skazań. Stąd też zasadnie autor kasacji domagał się uchylenia w całości zaskarżonego wyroku.
Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku (art. 537 § 2 k.p.k.).
R. G.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI