V KK 612/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił części wyroku łącznego Sądu Okręgowego, uznając za zasadną kasację Prokuratora Generalnego dotyczącą błędnego połączenia kary pozbawienia wolności z karą aresztu po kontrawencjonalizacji czynu.
Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść skazanego M.R. od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Z., zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego, a konkretnie art. 85 k.k. w związku z art. 50 ustawy o zmianie k.p.k. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, wskazując, że Sąd Okręgowy błędnie połączył karę pozbawienia wolności z karą aresztu, która została zamieniona na podstawie art. 50 ustawy po kontrawencjonalizacji czynu (zmiany kwalifikacji prawnej z przestępstwa na wykroczenie). W związku z tym uchylono zaskarżony wyrok w części dotyczącej połączenia kar i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania.
Sprawa dotyczy kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego M. R. od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Z. z dnia 28 listopada 2014 r. Głównym zarzutem było rażące naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 85 k.k., poprzez błędne połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych w kilku wyrokach z karą 5 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 25 czerwca 2012 r. (sygn. akt VI K 257/12). Kara ta została następnie zamieniona postanowieniem z dnia 9 listopada 2013 r. na karę 30 dni aresztu na podstawie art. 50 ustawy o zmianie k.p.k., w związku z uznaniem, że czyn objęty tym wyrokiem stał się wykroczeniem. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, podkreślił, że kontrawencjonalizacja polega na zamianie kary za przestępstwo na karę za wykroczenie, a kara aresztu nie jest karą tego samego rodzaju co kara pozbawienia wolności w rozumieniu art. 85 § 1 k.k. Brak jest również innych regulacji pozwalających na łączenie tych kar. W związku z tym Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Okręgowy nie mógł połączyć kary pozbawienia wolności z karą aresztu, co stanowiło rażące naruszenie prawa materialnego. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił punkty III i IV zaskarżonego wyroku i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Z. do ponownego rozpoznania, z uwzględnieniem, że kasacja została wniesiona na korzyść skazanego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, kara aresztu orzeczona po kontrawencjonalizacji nie jest karą tego samego rodzaju co kara pozbawienia wolności w rozumieniu art. 85 § 1 k.k. i nie może być łączona z karą pozbawienia wolności.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że kontrawencjonalizacja polega na zamianie kary za przestępstwo na karę za wykroczenie. Kara aresztu, będąca karą za wykroczenie, nie jest karą tego samego rodzaju co kara pozbawienia wolności, co wyklucza możliwość ich połączenia na podstawie art. 85 k.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
skazany (na korzyść którego wniesiono kasację)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. R. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (20)
Główne
k.k. art. 85 § § 1
Kodeks karny
Kara aresztu nie jest karą tego samego rodzaju co kara pozbawienia wolności.
k.p.k. art. 569 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do łączenia kar w wyroku łącznym.
Ustawa o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw art. 50 § ust. 1
Podstawa do zamiany kary pozbawienia wolności na karę aresztu w przypadku kontrawencjonalizacji czynu.
Pomocnicze
k.p.k. art. 577
Kodeks postępowania karnego
Zaliczenie okresu pozbawienia wolności na poczet kary.
k.w. art. 119
Kodeks wykroczeń
Przywołany jako przykład wykroczenia, które mogło być podstawą kontrawencjonalizacji.
k.k. art. 91 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy ciągu przestępstw.
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy recydywy.
k.k. art. 278 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy kradzieży.
k.k. art. 279 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy kradzieży z włamaniem.
k.k. art. 283
Kodeks karny
Dotyczy paserstwa.
u.p.n. art. 59 § ust. 2
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Dotyczy handlu narkotykami.
k.k. art. 12
Kodeks karny
Dotyczy czynu ciągłego.
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy groźby karalnej.
k.k. art. 13 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy przygotowania do przestępstwa.
k.k. art. 234
Kodeks karny
Dotyczy znieważenia funkcjonariusza.
k.k. art. 238
Kodeks karny
Dotyczy zawiadomienia o przestępstwie.
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Dotyczy kwalifikacji zbiegającą się z innym przepisem.
k.p.k. art. 17 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy umorzenia postępowania.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych.
k.p.k. art. 521
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy wniesienia kasacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne połączenie kary pozbawienia wolności z karą aresztu po kontrawencjonalizacji czynu, co stanowi naruszenie art. 85 k.k.
Godne uwagi sformułowania
kontrawencjonalizacja polega na zamianie kary orzeczonej za przestępstwo na karę przewidzianą za wykroczenie kara aresztu nie jest jednak karą „tego samego rodzaju” co kara pozbawienia wolności nie mogło dojść do połączenia kar stanowiło to rażące naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie
Skład orzekający
Jarosław Matras
przewodniczący
Barbara Skoczkowska
członek
Włodzimierz Wróbel
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących łączenia kar w wyroku łącznym, w szczególności w kontekście kontrawencjonalizacji czynu i zamiany kary pozbawienia wolności na karę aresztu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany kwalifikacji prawnej czynu z przestępstwa na wykroczenie i zastosowania art. 50 ustawy o zmianie k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy istotnej kwestii proceduralnej w prawie karnym – prawidłowego łączenia kar, zwłaszcza w sytuacji zmian prawnych prowadzących do kontrawencjonalizacji czynów. Pokazuje, jak Sąd Najwyższy koryguje błędy sądów niższych instancji.
“Czy karę za przestępstwo można połączyć z karą za wykroczenie? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KK 612/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) Protokolant Katarzyna Wełpa w sprawie M. R., w przedmiocie wyroku łącznego, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 stycznia 2019 r., kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, od wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Z. z dnia 28 listopada 2014 r., sygn. akt II K […] , uchyla pkt III i IV zaskarżonego wyroku i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Z. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem łącznym z dnia 28 listopada 2014 roku o sygn. akt II K […] Sąd Okręgowy w Z. (k. 110 - 113), po rozpoznaniu sprawy M. R., skazanego następującymi prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego w Ś. Wydział Zamiejscowy w S. z dnia 22 kwietnia 2005 roku, sygn. akt VI K 130/05, za ciąg przestępstw z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. popełniony w okresie od listopada do grudnia 2003 roku, na karę 1 roku z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat (postanowieniem z dnia 26 maja 2006 roku zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności); 2. Sądu Rejonowego w Ś. Wydział Zamiejscowy w S. z dnia 25 października 2005 roku, sygn. akt VI K 419/05, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione we wrześniu 2005 roku, na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat (postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2010 roku zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności); 3. Sądu Rejonowego w Ś. Wydział Zamiejscowy w S. z dnia 26 listopada 2008 roku, sygn. akt VI K 498/08, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. i art. 64 § 1 k.k. popełnione 2 września 2008 roku na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności; 4. Sądu Okręgowego w Z. z dnia 27 lipca 2009 roku, sygn. akt II K 86/09. za przestępstwo z art. 59 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. popełnione w 2005 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 5 lat (postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2012 roku zarządzono wykonanie kary pozbawienia wolności): 5. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 9 listopada 2010 roku, sygn. akt 11 K 431/10 - którym wymierzono karę 9 miesięcy pozbawienia wolności - obejmującym wyroki: a) Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 30 lipca 2009 roku. sygn. akt II K 393/09, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione 2/3 lutego 2009 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 283 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. popełnione 5/6 lutego 2009 roku na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności (wymierzono karę łączną 7 miesięcy pozbawienia wolności), b) Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 26 maja 2010 roku, sygn. akt II K 911/08, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. i 64 § 1 k.k. popełnione 17 lipca 2008 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; 6. Sądu Rejonowego w Ś. Wydział Zamiejscowy w S. z dnia 2 kwietnia 2012 roku, sygn. akt VI K 891/11, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie od października do 28 listopada 2011 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. popełnione w okresie od października do 28 listopada 2011 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, wymierzono karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności; 7. Sądu Rejonowego w Ś. Wydział Zamiejscowy w S. z dnia 24 maja 2012 roku, sygn. akt VI K 184/12, za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. i art. 64 § 1 k.k. popełnione 26 lutego 2012 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności; 8. Sądu Rejonowego w Ś. Wydział Zamiejscowy w S. z dnia 29 maja 2012 roku, sygn. akt VI K 203/12, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. i art. 64 § 1 k.k. popełnione 29 lutego 2012 roku na karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności (postanowieniem z dnia 9 listopada 2013 roku Sąd Rejonowy w Ś. zamienił karę pozbawienia wolności na karę 30 dni aresztu na podstawie art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2013 roku o zmianie kodeksu postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw); 9. Sądu Rejonowego w Ś. Wydział Zamiejscowy w S. z dnia 25 czerwca 2012 roku, sygn. akt VI K 257/12 za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. i art. 64 § 1 k.k. popełnione 14 lutego 2012 roku na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności; 10. Sądu Rejonowego w Ś. Wydział Zamiejscowy w S. z dnia 9 października 2012 roku, sygn. akt VI K 565/12 za przestępstwo z art. 234 k.k., art. 238 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione 23 kwietnia 2012 roku na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 4 lata; 11. Sądu Rejonowego w Ś. Wydział Zamiejscowy w S. z dnia 3 grudnia 2012 roku, sygn. akt VI K 320/12 za przestępstwo z art. 13 § l k.k. i art. 64 § 1 k.k. popełnione 6 grudnia 2011 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie od 30 listopada do 3 grudnia 2011 roku na karę 1 roku pozbawienia wolności, wymierzono karę łączną 1 roku pozbawienia wolności; 12. Sądu Rejonowego w Ś. Wydział Zamiejscowy w S. z dnia 13 czerwca 2013 roku, sygn. akt VI K 441/12 za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k. i art. 64 § 1 k.k. popełniony w okresie od 6 do 23 kwietnia 2012 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności; orzekł: I. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego M. R. wyrokami opisanymi w pkt 2 i 4 części wstępnej wyroku i wymierzył karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 577 k.p.k. zaliczył skazanemu na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w pkt 1 części dyspozytywnej wyroku okres od 25 maja 2010 roku do 27 maja 2011 roku; III. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k.; art. 86 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego M. R. wyrokami opisanymi w pkt 6. 7, 9 i 11 części wstępnej wyroku i wymierzył mu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 577 k.p.k. zaliczył skazanemu na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w pkt III części dyspozytywnej wyroku okresy: - od 14.05. 2012 r. do 14.09.2013 r.; - od 26.02. 2012 r. do 27.02.2012 r.; - od 14.09. 2013 r. do 12.09.2014 r., - od 08.12.2011 r. do 09.12.2011 r.; V. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. i art. 89 § 1 k.k. połączył kary pozbawienia wolności orzeczone wobec skazanego M. R. wyrokami opisanymi w pkt. 10 i 12 części wstępnej wyroku i wymierzył mu karę łączną 2 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności; VI. na podstawie art. 577 k.p.k. zaliczył skazanemu na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w pkt V części dyspozytywnej wyroku okres od 23.04.2012 r. do 14.05.2012 r.; VII. na podstawie art. 576 § 1 k.p.k. wyroki opisane w pkt 2, 4, 6. 7 i od 9 do 12 części wstępnej wyroku w części nie objętej karą łączną pozostawił do odrębnego wykonania; VIII. na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. a contrario umorzył postępowanie w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym wyroków opisanych w pkt 1, 3 i 8 części wstępnej wyroku; IX. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzył postępowanie w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym wyroków opisanych w pkt 5 a i b części wstępnej wyroku; X. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił skazanego od kosztów sądowych. XI. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. Z. kwotę 120 zł plus VAT tytułem wynagrodzenia za obronę udzieloną skazanemu z urzędu. Powyższy wyrok uprawomocnił się bez zaskarżenia. Od powyższego prawomocnego rozstrzygnięcia kasację w trybie art. 521 k.p.k. wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, zarzucając przedmiotowemu orzeczeniu „rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 85 k.k. (w ączną: kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. VI Zamiejscowy Wydział Karny w S. z dnia 2 kwietnia 2012 roku. sygn. akt VI K 891/11; kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. Zamiejscowy VI Wydział Karny w S. z dnia 24 maja 2012 roku, sygn. akt VI K 184/12; kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. Zamiejscowy VI Wydział Karny w S. z dnia 3 grudnia 2012 roku, sygn. akt VI K 320/12 oraz kary 5 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. Zamiejscowy VI Wydział Kamy w S. z dnia 25 czerwca 2012 roku, sygn. akt VI K 257/12, zamienionej postanowieniem tegoż Sądu z dnia 9 listopada 2013 roku, sygn. akt VI Ko 1348/13. na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 27 września 2013 roku (Dz. U. z dnia 25 października 2013 roku, poz. 1247) o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw, na karę 30 dni aresztu w związku z uznaniem, że czyn objęty tym wyrokiem stanowi wykroczenie, co w konsekwencji wykluczało możliwość orzeczenia w tym zakresie kary łącznej pozbawienia wolności.” Podnosząc powyższy zarzut, Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Z.. Sąd Najwyższy zważył, co następuje Kasacja okazała się zasadna. Sąd Najwyższy na gruncie spraw, w których zastosowanie miał art. 50 ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2013.1247 z późn. zm.) podkreślał, że kontrawencjonalizacja polega na zamianie kary orzeczonej za przestępstwo na karę przewidzianą za wykroczenie, w przypadku, gdy na skutek zmiany stanu prawnego czyn objęty prawomocnym wyrokiem skazującym za przestępstwo staje się wykroczeniem. W przypadku orzeczonej kary pozbawienia wolności zamienia się ją na karę aresztu. W rozumieniu art. 85 § 1 k.k kara ta nie jest jednak karą „tego samego rodzaju” co kara pozbawienia wolności. Brak jest tez innych regulacji ustawowych, na podsatwie których kare aresztu można byłoby łączyć z karą pozbawienia wolności (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 2014 r., I KZP 3/14). W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w Ś. Zamiejscowy VI Wydział Karny w S. w odniesieniu do wyroku tego Sądu z dnia 25 czerwca 2012 r. (sygn. akt VI K 257/12), postanowieniem z dnia 9 listopada 2013 r. (sygn. akt VI Ko 1348/13) na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy, dokonał zamiany orzeczonej przywołanym wyżej wyrokiem kary 5 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art. 278 § 1 k.k., na karę 30 dni aresztu, (z uwagi na fakt, że czyn powyższy, mając na względzie wartość zabranego mienia, należałoby obecnie kwalifikować jako wykroczenie z art. 119 k.w.). Wobec powyższego, nie mogło dojść do połączenia kar, o jakim mowa w pkt III skarżonego wyroku, w odniesieniu do kary orzeczonej w sprawie VI K 257/12. Niewątpliwie stanowiło to rażące naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na ostateczne rozstrzygnięcie, gdyż węzłem kary łącznej objęto karę, która na moment wydawania wyroku łącznego nie istniała. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji, zaś w ponownym postępowaniu Sąd na nowo wymierzy karę łączną mając na względzie fakt, że kasacja została złożona na korzyść skazanego. Okres pozbawienia wolności wynikający z sumowania ew. na nowo orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności oraz 30 dni aresztu, na który została zamieniona kara pozbawienia wolności orzeczona we wspomnianej wcześniej sprawie VI K 257/12, nie może więc przekraczać rozmiaru kary łącznej orzeczonej w uchylonym pkt III zaskarżonego wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI