V KK 238/19

Sygn. akt V KK 238/19
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lipca 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący)
‎
SSN Zbigniew Puszkarski (sprawozdawca)
‎
SSN Paweł Wiliński
Protokolant Ewa Oziębła
w sprawie
M.J.W.
skazanego z art. 286 § 1 i 3 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w dniu 25 lipca 2019 r.,
‎
kasacji wniesionej na korzyść oskarżonego przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego
od wyroku Sądu Rejonowego […] w P.
‎
z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt VI K […]
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
postępowanie karne wobec M.J.W.
umarza, a kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy […] w P. wyrokiem z dnia 17 maja 2017 r., sygn. akt VI K […], uznał M.J.W. za winnego popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 i 3 k.k. polegającego na tym, że w dniu 16 stycznia 2016 r. w nieustalonym miejscu, podając się za O.M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził P.B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że zamieszczając na portalu ogłoszeniowym ,,F.” ofertę sprzedaży dwóch biletów na koncert zespołu ,,Y.” wprowadził pokrzywdzoną w błąd co do rzeczywistego zamiaru i możliwości wywiązania się ze zobowiązania, czym spowodował straty w łącznej kwocie 255 zł na szkodę P.B., co stanowi wypadek mniejszej wagi i wymierzył mu za to karę 5 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej P.B. kwoty 255 zł. W wyroku rozstrzygnięto również o kosztach procesu.
Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 25 maja 2017 r.
Obecnie kasację od tego wyroku, zaskarżając go w całości na korzyść skazanego M.J.W., wniósł na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, który zarzucił:
„rażące naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., polegające na skazaniu M.J.W. za przestępstwo z art. 286 § 1 i 3 k.k., popełnione w dniu 16 stycznia 2016 r. na szkodę P.B., pomimo to, że za tożsamy czyn zabroniony został on wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego […] w Ł. z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt VI K […]/16.”
Podnosząc tak sformułowany zarzut, skarżący wniósł o uchylenie wyroku w całości i umorzenie postępowania karnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja okazała się oczywiście zasadna, co skutkowało jej uwzględnieniem w trybie art. 535 § 5 k.p.k., tj. na posiedzeniu bez udziału stron. Ma racje Autor skargi, że wyrok Sądu Rejonowego [...] w P. zapadł z rażącym naruszeniem art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegającym na skazaniu M.J.W. za czyn, co do którego postępowanie karne wobec tego oskarżonego zostało już prawomocnie zakończone, która to okoliczność stanowi bezwzględną przyczynę uchylenia orzeczenia określoną  w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.
Z dołączonych do kasacji akt innej sprawy karnej M.J.W. wynika, że wyrokiem z dnia 7 marca 2017 r. (prawomocnym 15 marca 2017 r.) Sądu Rejonowego […] w Ł., sygn. akt VI K […]/16, został on skazany za ciąg przestępstw zakwalifikowanych z art. 286 § 1 k.k., z których jedno polegało na tym, że „w dniu 16 stycznia 2016 roku w Ł. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej za pośrednictwem portalu społecznościowego ,,F.” dokonał sprzedaży 2 biletów na koncert zespołu ,,Y.” czym doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 255 złotych K.K. i P.B. wprowadzając je w błąd co do tożsamości sprzedającego podając się za O.M. i co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży, a następnie nie przesłał zakupionych biletów”. Tożsamość czynów będących przedmiotem wyroków obu wymienionych sądów jest oczywista, przy czym nie przeczy temu fakt, że w pierwszym chronologicznie wyroku jako pokrzywdzoną przestępstwem obok P.B. wymieniono K.K..
W tym stanie rzeczy należało uznać, że skazujący M.J.W. wyrok Sądu Rejonowego […] w P. z dnia 17 maja 2017 r., sygn. VI K […]/17, został wydany pomimo istnienia negatywnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej (
res iudicata
) i zgodnie z wnioskiem kasacji wyrok ten uchylić oraz
umorzyć zakończone nim postępowanie karne –
na podstawie
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje oparcie w
art. 632 pkt 2 k.p.k.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.