V KK 233/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację obrońcy od wyroku Sądu Okręgowego w Płocku, który z kolei zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Sochaczewie w przedmiocie wyroku łącznego dla skazanego D. A. Skazany został objęty wyrokiem łącznym obejmującym 54 z 59 wyroków skazujących, z karą łączną 12 lat pozbawienia wolności i grzywną. Obrońca w kasacji zarzucił naruszenie prawa materialnego, w tym art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 81 ustawy Tarcza 4.0, poprzez nierozważenie konkurujących stanów prawnych przy łączeniu kar, a także rażącą niewspółmierność kary łącznej. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając, że sądy obu instancji nie rozważyły należycie, który stan prawny (stary czy nowy) jest względniejszy dla skazanego, co stanowi naruszenie art. 4 § 1 k.k. Ponadto, Sąd Najwyższy wskazał na wadliwą interpretację art. 81 ustawy Tarcza 4.0, która nie wyklucza łączenia kar orzeczonych przed i po wejściu w życie tej ustawy. Sąd Najwyższy zarzucił również sądom obu instancji wadliwe zastosowanie dyrektyw wymiaru kary łącznej (art. 85a k.k.), wskazując na wewnętrznie sprzeczną argumentację sądu pierwszej instancji i brak rzetelnej kontroli instancyjnej ze strony sądu odwoławczego. W konsekwencji, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Płocku do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów intertemporalnych (art. 4 § 1 k.k. i art. 81 ustawy Tarcza 4.0) w kontekście wyroków łącznych, a także zasady wymiaru kary łącznej i wymogi uzasadnienia orzeczeń.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z nowelizacją przepisów o karze łącznej w okresie pandemii COVID-19.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sądy obu instancji prawidłowo zastosowały przepisy intertemporalne (art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 81 ustawy Tarcza 4.0) przy wydawaniu wyroku łącznego, uwzględniając względniejszą ustawę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sądy obu instancji nie rozważyły należycie, który stan prawny (stary czy nowy) jest względniejszy dla skazanego, co stanowi naruszenie art. 4 § 1 k.k. Ponadto, błędnie zinterpretowano art. 81 ustawy Tarcza 4.0.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sądy nie przeprowadziły weryfikacji względniejszej ustawy i błędnie zinterpretowały przepisy intertemporalne, co doprowadziło do wadliwego wyroku łącznego.
Czy wymiar kary łącznej został prawidłowo uzasadniony i zastosowany zgodnie z dyrektywami wymiaru kary (art. 85a k.k.)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wymiar kary łącznej został wadliwie uzasadniony, a sądy obu instancji zaakceptowały błędne stanowisko sądu pierwszej instancji, naruszając art. 85a k.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał na wewnętrznie sprzeczną argumentację sądu pierwszej instancji dotyczącą wymiaru kary, pominięcie istotnych okoliczności (np. pozytywne zachowanie w zakładzie karnym) oraz brak rzetelnej kontroli instancyjnej ze strony sądu odwoławczego.
Czy zastosowanie art. 87 § 1 k.k. i połączenie kar pozbawienia wolności z karami ograniczenia wolności poprzez ich przeliczenie na karę pozbawienia wolności stanowi naruszenie prawa?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli sądy prawidłowo zastosują dyrektywy wymiaru kary, decyzja o przeliczeniu i połączeniu kar nie stanowi naruszenia prawa.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że kwestia ta nie była podnoszona w apelacjach, a samo przeliczenie kar nie jest naruszeniem prawa, jeśli jest zgodne z dyrektywami wymiaru kary.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. A. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
Przepis intertemporalny, nakazujący stosowanie względniejszej ustawy. Sądy obu instancji nie rozważyły go prawidłowo.
k.k. art. 85 § § 1 i 2
Kodeks karny
Dotyczy łączenia kar. Zastosowanie wadliwe w kontekście przepisów intertemporalnych.
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy wymiaru kary łącznej. Zastosowanie wadliwe z uwagi na błędne uzasadnienie.
k.k. art. 87 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy łączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności. Zastosowanie uznane za prawidłowe, jeśli dyrektywy wymiaru kary są spełnione.
k.k. art. 85a
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary łącznej. Zastosowanie wadliwe z uwagi na błędne uzasadnienie.
Tarcza 4.0 art. 81 § ust. 1
Ustawa o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19
Przepis intertemporalny. Błędnie zinterpretowany przez sądy obu instancji.
Pomocnicze
k.p.k. art. 118 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy interpretacji zarzutów kasacji.
k.k. art. 91
Kodeks karny
Dotyczy wymiaru kar dla ciągu przestępstw. Wymagał szerszego wyjaśnienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przepisów intertemporalnych (art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 81 ustawy Tarcza 4.0) poprzez nierozważenie względniejszej ustawy. • Błędna interpretacja art. 81 ustawy Tarcza 4.0. • Wadliwe uzasadnienie wymiaru kary łącznej i naruszenie dyrektyw wymiaru kary (art. 85a k.k.).
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 87 § 1 k.k. jako samodzielny zarzut jest bezzasadny.
Godne uwagi sformułowania
„instytucja kary łącznej w ocenie sądu została wypaczona. Na pewno przez skazanych, którzy oczekują premiowania ich niskimi karami za to, że popełnili dużo przestępstw w krótkich okresach czasu.” • „Doświadczenie orzecznicze przekonało sąd, że tylko kara wymierzana poprzez prostą kumulację z niewielkimi „odchyleniami” w kierunku absorpcji znajduje uzasadnienie...” • „Dochodzi tu zatem do swoistego zapętlenia – zdaniem Sądu pierwszej instancji skazany nie naprawi szkód, które wyrządził przestępstwem, gdyż będzie odbywał długoletnią karę pozbawienia wolności, co jednocześnie stanowić ma argument za orzeczeniem takiej właśnie kary.” • „Ani długotrwałość postępowania, ani jego rozproszenie nie mogą przemawiać za większą surowością kary...”
Skład orzekający
Michał Laskowski
przewodniczący
Jacek Błaszczyk
członek
Piotr Mirek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów intertemporalnych (art. 4 § 1 k.k. i art. 81 ustawy Tarcza 4.0) w kontekście wyroków łącznych, a także zasady wymiaru kary łącznej i wymogi uzasadnienia orzeczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z nowelizacją przepisów o karze łącznej w okresie pandemii COVID-19.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonych kwestii prawa intertemporalnego i wymiaru kary łącznej, co jest kluczowe dla praktyków prawa karnego. Pokazuje błędy sądów niższych instancji i sposób ich korygowania przez Sąd Najwyższy.
“Sąd Najwyższy koryguje błędy w wyrokach łącznych: kluczowa interpretacja prawa intertemporalnego.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.