V KK 220/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na niekorzyść skazanego P.F., który został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Nakle nad Notecią za przestępstwo seksualne wobec małoletniego poniżej 15 lat, popełnione w warunkach czynu ciągłego i recydywy. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 387 § 2 k.p.k., poprzez uwzględnienie wniosku o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy w całości. Wskazano na brak wyjaśnienia, czy czyn został popełniony w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych, co uniemożliwiło osiągnięcie celów postępowania bez pełnej rozprawy. Ponadto, zarzucono zaniechanie orzeczenia obligatoryjnego zakazu zajmowania stanowisk związanych z wychowaniem małoletnich (art. 41 § 1a k.k.) oraz zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów z udziałem seksuologa, co było konieczne do ustalenia przesłanek do orzeczenia środka zabezpieczającego (art. 93g § 3 k.k. w zw. z art. 93c pkt 3 k.k.). Sąd Najwyższy uznał kasację za w pełni zasadną, stwierdzając, że wyrok został wydany z rażącym naruszeniem przepisów prawa procesowego i materialnego. Podkreślono, że tryb uproszczony nie zwalnia sądu z obowiązku kontroli wniosku, zwłaszcza gdy nie respektuje on unormowań prawa materialnego. Wskazano na konieczność przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych w celu ustalenia zaburzeń preferencji seksualnych, co ma kluczowe znaczenie dla oceny możliwości zastosowania środków zabezpieczających. Zaniechanie tego dowodu oraz brak orzeczenia obligatoryjnego zakazu pracy z dziećmi stanowiły podstawę do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja stosowania trybu uproszczonego (art. 387 k.p.k.) w sprawach o przestępstwa seksualne wobec małoletnich, konieczność przeprowadzenia dowodów z opinii biegłych oraz obligatoryjność orzekania zakazu pracy z dziećmi.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, ale stanowi ważny głos w kwestii ochrony małoletnich i prawidłowego stosowania procedur.
Zagadnienia prawne (2)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował tryb uproszczony (art. 387 § 2 k.p.k.) skazując oskarżonego za przestępstwo seksualne wobec małoletniego, bez przeprowadzenia opinii biegłych psychiatrów i seksuologa w celu ustalenia zaburzeń preferencji seksualnych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd pierwszej instancji rażąco naruszył prawo procesowe i materialne, nie przeprowadzając niezbędnych dowodów z opinii biegłych, co uniemożliwiło prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i zastosowanie właściwych środków prawnych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że w przypadku przestępstw seksualnych wobec małoletnich, zwłaszcza gdy istnieją przesłanki do zastosowania środków zabezpieczających lub zakazu pracy z dziećmi, konieczne jest przeprowadzenie opinii biegłych psychiatrów z udziałem seksuologa. Zaniechanie tego dowodu w trybie uproszczonym stanowi rażące naruszenie prawa.
Czy sąd pierwszej instancji był zobowiązany do orzeczenia zakazu zajmowania stanowisk związanych z wychowaniem, edukacją lub opieką nad małoletnimi (art. 41 § 1a k.k.) w przypadku skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, orzeczenie takiego zakazu było obligatoryjne w sytuacji skazania za przestępstwo przeciwko wolności seksualnej lub obyczajności na szkodę małoletniego, a jego zaniechanie w trybie uproszczonym stanowiło wadę postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 41 § 1a k.k. nakłada na sąd obowiązek orzeczenia zakazu pracy z dziećmi w przypadku skazania za określone przestępstwa przeciwko małoletnim. Zaniechanie tego obowiązku w trybie uproszczonym jest rażącym naruszeniem prawa materialnego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. F. | osoba_fizyczna | skazany |
| Prokurator Generalny | organ_państwowy | wnioskodawca kasacji |
| Prokuratura Krajowa | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| Pokrzywdzony | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 200 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 387 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 41 § § 1a
Kodeks karny
k.p.k. art. 202 § § 1 i 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 193 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 93c § pkt 3
Kodeks karny
k.k. art. 93g § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 197 § § 3 pkt 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 387 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rażące naruszenie art. 387 § 2 k.p.k. przez uwzględnienie wniosku o skazanie bez przeprowadzenia opinii biegłych w zakresie zaburzeń preferencji seksualnych. • Naruszenie art. 41 § 1a k.k. przez zaniechanie orzeczenia obligatoryjnego zakazu pracy z dziećmi. • Naruszenie art. 202 § 1 i 3 k.p.k. w zw. z art. 193 § 1 k.k. przez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłych psychiatrów z udziałem seksuologa. • Naruszenie art. 93g § 3 k.k. w zw. z art. 93c pkt 3 k.k. przez zaniechanie oceny możliwości zastosowania środków zabezpieczających.
Godne uwagi sformułowania
złożenie wniosku w trybie art. 387 §2 k.p.k. nie obliguje sądu do jego automatycznego uwzględnienia • niewątpliwym obowiązkiem sądu jest bądź to uzależnienie swojej decyzji o uwzględnieniu wniosku od dokonania w nim zmiany konwalidującej jego wadliwość, bądź też rozpoznanie w dalszym ciągu sprawy na zasadach ogólnych • należało dojść do przekonania o istnieniu uzasadnionych wątpliwości w zakresie sfery motywacyjnej sprawcy, a w szczególności, czy nie jest ona dotknięta dysfunkcjami o charakterze zaburzeń preferencji seksualnych • nie zachodziły w tej sprawie warunki określone w art. 387 § 2 k.p.k. do uwzględnienia wniosku obrońcy oskarżonego o wydanie wyroku skazującego
Skład orzekający
Tomasz Artymiuk
przewodniczący
Piotr Mirek
członek
Marek Pietruszyński
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja stosowania trybu uproszczonego (art. 387 k.p.k.) w sprawach o przestępstwa seksualne wobec małoletnich, konieczność przeprowadzenia dowodów z opinii biegłych oraz obligatoryjność orzekania zakazu pracy z dziećmi."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, ale stanowi ważny głos w kwestii ochrony małoletnich i prawidłowego stosowania procedur.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy przestępstwa seksualnego wobec dziecka i błędów proceduralnych sądu pierwszej instancji, co budzi silne emocje i jest ważne z punktu widzenia ochrony praw małoletnich oraz prawidłowości wymiaru sprawiedliwości.
“Sąd Najwyższy: Błędy w procesie skazania za pedofilię. Czy tryb uproszczony zawsze jest dopuszczalny?”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 10 000 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.