V KK 218/14

Podsumowanie

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania kasację Prokuratora Okręgowego ze względu na niedopuszczalność środka zaskarżenia wynikającą z przepisów Kodeksu postępowania karnego.

Prokurator Okręgowy w K. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w K., który umorzył postępowanie na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 kpk (powaga rzeczy osądzonej). Sąd Najwyższy, opierając się na art. 523 § 3 kpk, uznał kasację za niedopuszczalną, ponieważ umorzenie nastąpiło z innej podstawy niż wskazane w ustawie, a nie wystąpiły przesłanki z art. 439 § 1 kpk. W konsekwencji kasacja została pozostawiona bez rozpoznania.

Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 listopada 2014 r. rozpoznał kasację wniesioną przez Prokuratora Okręgowego w K. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 marca 2014 r., który umorzył postępowanie karne wobec K. W. K. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 Kodeksu postępowania karnego (powaga rzeczy osądzonej). Prokurator Prokuratury Generalnej na rozprawie kasacyjnej wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania, wskazując na jej niedopuszczalność z mocy ustawy. Sąd Najwyższy podzielił ten wniosek, powołując się na art. 523 § 3 kpk. Przepis ten stanowi, że w razie umorzenia postępowania, kasację na niekorzyść strony można wnieść tylko z przyczyn wskazanych w art. 17 § 1 pkt 3 i 4 kpk (lub z powodu niepoczytalności sprawcy). W niniejszej sprawie podstawą umorzenia był art. 17 § 1 pkt 7 kpk, co nie mieściło się w katalogu dopuszczalnych podstaw kasacyjnych. Ponadto, Sąd Najwyższy stwierdził, że nie wystąpiły żadne z przesłanek określonych w art. 439 § 1 kpk, które mogłyby uchylić ograniczenie wynikające z art. 523 § 3 kpk. W kasacji zarzucono błędne przyjęcie przez sąd odwoławczy zaistnienia uchybienia z art. 17 § 1 pkt 7 kpk, co w istocie stanowiło zarzut innego rażącego naruszenia prawa procesowego, dopuszczalnego tylko dla podmiotów wskazanych w art. 521 § 1 kpk. Z tych względów kasacja została uznana za niedopuszczalną i pozostawiono ją bez rozpoznania, a koszty postępowania kasacyjnego obciążono Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (10)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V KK 218/14
WYCIĄG Z PROTOKOŁU
Dnia 14 listopada 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Gradzik (przewodniczący)
‎
SSN Marian Buliński
‎
SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)
Protokolant Barbara Kobrzyńska
Przy udziale Prokuratora Prokuratury Generalnej Beaty Mik
.   .   .
Postanowienie
1) na podstawie art. 531§1 kpk w zw. z art. 530§2 kpk i art. 429§1 kpk pozostawić bez rozpoznania kasację wniesioną przez Prokuratora Okręgowego w K. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 28 marca 2014r., sygn. II Ka […] w sprawie K. W. K.;
2) na podstawie art. 637§1 kpk w zw. z art. 636§1 kpk i 518 kpk obciążyć Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Prokurator Prokuratury Generalnej na rozprawie kasacyjnej w dniu 7 listopada 2014r wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania jako niedopuszczalnej z mocy ustawy.
Wniosek ten jest zasadny. W myśl art. 523§3 kpk w razie umorzenia postępowania strona, w tym prokurator, może wnieść kasację na niekorzyść tylko z przyczyn wskazanych w art. 17§1 pkt 3 i 4 kpk (oraz z powodu niepoczytalności sprawcy). W niniejszej sprawie podstawą umorzenia postępowania był natomiast przepis art. 17§1 pkt 7 kpk. Nie wystąpiła też żadna z przesłanek wymienionych w art. 439§1 kpk, która zniosłaby ograniczenie określone w art. 523§3 kpk i tym samym otworzyła prokuratorowi Prokuratury Okręgowej drogę do wywiedzenia kasacji. Bowiem zarzucono w niej nie uchybienie z art. 439 kpk, ale
błędne przyjęcie
przez Sąd odwoławczy, iż takie uchybienie - art. 17§1 pkt 7 kpk w postaci powagi rzeczy osądzonej - zaistniało. W istocie więc w kasacji został postawiony zarzut innego rażącego naruszenia prawa procesowego, które mogło być podstawą kasacji jedynie podmiotów wymienionych w art. 521§1 kpk.
Dlatego kasację jako niedopuszczalną pozostawiono bez rozpoznania.
aw