III KK 308/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego, który błędnie orzekł karę aresztu w postępowaniu nakazowym, uznając to za rażące naruszenie prawa procesowego.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego dotyczącą wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S., który orzekł karę aresztu za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie art. 93 § 1 k.p.w., wskazując, że w postępowaniu nakazowym nie można orzec kary aresztu. Sąd Najwyższy uznał ten zarzut za zasadny, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Sprawa dotyczyła wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S. z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt II W (...), którym obwiniony D. K. został uznany za winnego popełnienia wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. (kradzież artykułów spożywczych o łącznej wartości 27,23 zł) i wymierzono mu karę 30 dni aresztu. Wyrok ten uprawomocnił się bez zaskarżenia przez strony. Następnie Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść ukaranego, zarzucając rażące naruszenie przepisów postępowania, a konkretnie art. 93 § 1 k.p.w. Skarżący wskazał, że sąd nie mógł wydać wyroku nakazowego, orzekając karę aresztu, która nie jest przewidziana w tym trybie. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu bez udziału stron, uznał zarzut kasacji za oczywiście zasadny. Zgodnie z art. 93 § 1 k.p.w., w postępowaniu nakazowym można orzec karę nagany, grzywny albo ograniczenia wolności, ale nie karę aresztu. Wymierzenie kary aresztu w niniejszej sprawie w trybie nakazowym stanowiło rażące naruszenie tego przepisu, mające istotny wpływ na treść orzeczenia. Sąd Najwyższy podkreślił, że przekonanie sądu o celowości wymierzenia kary aresztu powinno było skutkować odstąpieniem od trybu nakazowego i skierowaniem sprawy do rozpoznania w trybie zwyczajnym. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, w postępowaniu nakazowym nie można orzec kary aresztu.
Uzasadnienie
Przepis art. 93 § 1 k.p.w. dopuszcza wydanie wyroku nakazowego w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie kary nagany, grzywny albo ograniczenia wolności. Kara aresztu nie jest wymieniona jako dopuszczalna w tym trybie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
D. K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. K. | osoba_fizyczna | ukarany |
Przepisy (4)
Główne
k.w. art. 119 § § 1
Kodeks wykroczeń
Kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.
k.p.w. art. 93 § § 1
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Sąd może wydać, na posiedzeniu bez udziału stron, wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie kary nagany, grzywny albo ograniczenia wolności.
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
Umożliwia rozpoznanie kasacji na posiedzeniu bez udziału stron.
k.p.w. art. 112
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
Dotyczy stosowania przepisów k.p.k. do postępowań w sprawach o wykroczenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Orzeczenie kary aresztu w postępowaniu nakazowym stanowi rażące naruszenie prawa procesowego (art. 93 § 1 k.p.w.).
Godne uwagi sformułowania
nie było dopuszczalne orzeczenie wyrokiem nakazowym kary aresztu Wymierzenie jej w niniejszej sprawie za czyn z art. 119 k.w. rażąco naruszyło przepis art. 93 § 1 k.p.w., i co oczywiste, w sposób istotny wpłynęło na treść wydanego orzeczenia.
Skład orzekający
Tomasz Artymiuk
przewodniczący
Henryk Gradzik
sprawozdawca
Michał Laskowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Naruszenie przepisów postępowania w sprawach o wykroczenia, dopuszczalność orzekania kar w trybie nakazowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji orzekania kary aresztu w trybie nakazowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne zasady postępowania w sprawach o wykroczenia i konsekwencje błędów proceduralnych, co jest istotne dla praktyków prawa.
“Czy kara aresztu może być orzeczona wyrokiem nakazowym? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III KK 308/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 sierpnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Henryk Gradzik (sprawozdawca) SSN Michał Laskowski Protokolant Łukasz Biernacki w sprawie D. K. ukaranego z art. 119 § 1 k.w. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 10 sierpnia 2017 r., kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść ukaranego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w S. z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt II W (…), uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w S. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem nakazowym z dnia 3 marca 2017 r., sygn. akt II W (…), Sąd Rejonowy w S. uznał obwinionego D. K. za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że w dniu 19 stycznia 2017 r. około godziny 20.35 w Z. ul. B. w sklepie V., dokonał kradzieży dwóch piw marki Żubr w butelce o pojemności 0,5 litra, opakowania twarogu, 0,17 kg kiełbasy wielkopolskej, 0,16 kg płatów marynowanych, reklamówki, wódki lubelskiej cytrynowej w butelce, powodując straty łączne w kwocie 27, 23 zł na szkodę sklepu, tj. wykroczenia z art. 119 § 1 k.w. i za ten czyn wymierzył mu karę 30 dni aresztu. Zwolnił obwinionego od opłaty i kosztów sądowych. Wyrok powyższy nie został zaskarżony przez strony i uprawomocnił się 15 marca 2017 r. Kasację od tego orzeczenia, na korzyść D. K., wywiódł Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok w całości. Skarżący zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa procesowego określonego w art. 93 § 1 k.p.w., polegające na rozpoznaniu sprawy o czyn z art. 119 § 1 k.w. w postępowaniu nakazowym i orzeczeniu wobec obwinionego D. K. kary aresztu, a zatem kary nieprzewidzianej w tym przepisie. W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i o przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył: Podniesiony w kasacji zarzut jest oczywiście zasadny. Zaistniały zatem przesłanki do uwzględnienia kasacji w całości, w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w na posiedzeniu bez udziału stron. Zgodnie z art. 119 k.w., kto kradnie lub przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli wartość nie przekracza ¼ minimalnego wynagrodzenia podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Natomiast w myśl art. 93 § 1 k.p.w., sąd może wydać, na posiedzeniu bez udziału stron, wyrok nakazowy w sprawach o wykroczenia, w których wystarczające jest wymierzenie kary nagany, grzywny albo ograniczenia wolności. Wynika stąd, że nie było dopuszczalne orzeczenie wyrokiem nakazowym kary aresztu. Wymierzenie jej w niniejszej sprawie za czyn z art. 119 k.w. rażąco naruszyło przepis art. 93 § 1 k.p.w., i co oczywiste, w sposób istotny wpłynęło na treść wydanego orzeczenia. Przekonanie Sądu I instancji o celowości wymierzenia obwinionemu kary aresztu za popełnione wykroczenie powinno było przesądzić o odstąpieniu od orzekania w trybie nakazowym i skierowaniu sprawy do rozpoznania w trybie zwyczajnym. Z powyższych względów, w uwzględnieniu wniosku Prokuratora Generalnego Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej wyroku. r.g.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI