III KK 421/13

Sygn. akt III KK 421/13
POSTANOWIENIE
Dnia 6 lutego 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Roman Sądej
na posiedzeniu – bez udziału stron – w dniu 6 lutego 2014r.,
w sprawie W. M. F., G. K. S., A. J. J., A. J. E., H. J. E., K. W. E., R. M. E., Z. S. E. – skazanych z art. 286 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego […] „D.” Sp. z o. o. z siedzibą w G. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 lutego 2013r., sygn. II AKa […], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 19 marca 2012r., sygn. XIV K […],
na podstawie art. 531 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
pozostawić bez rozpoznania przyjętą kasację w odniesieniu do:
1. W. M. F., w zakresie skazującym go za czyny przypisane w punktach czwartym i piątym części dyspozytywnej wyroku Sądu Okręgowego w G.;
2. G. K. S.;
3. A. J. J.;
4. A. J. E.;
5. H. J. E.;
6. K. W. E.;
7. R. M. E.;
8. Z. S. E.
Uzasadnienie
Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego […] „D.” Sp. z o. o. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 lutego 2013r., zaskarżając go w całości, na niekorzyść wszystkich osób, które wyrok ten, utrzymujący w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 19 marca 2012r., obejmował. Wyroki te dotyczyły jedenastu osób, z których trzy osoby zostały uniewinnione od wszystkich stawianych zarzutów – E. Ś., A. F. i W. Z., jedna osoba została uniewinniona od jednego zarzutu, a skazana za dwa odrębne czyny – W. M. F. oraz pozostałe siedem osób, w stosunku do których zapadł wyrok skazujący za zarzucone im czyny.
Zgodnie z art. 523 § 3 k.p.k. kasację na niekorzyść można wnieść jedynie w razie uniewinnienia oskarżonego albo umorzenia postępowania z przyczyn wskazanych w art. 17 § 1 pkt 3 i 4 k.p.k. oraz z powodu niepoczytalności sprawcy. Żadna z tych sytuacji nie wystąpiła w odniesieniu do skazanych G. K. S., A. J. J., A. J. E., H. J. E., K. W. E., R. M. E., Z. S. E., a odniesieniu do W. M. F. w części dotyczącej skazania za dwa z trzech zarzuconych czynów. W kasacji nie podniesiono zarzutów wystąpienia uchybień z art. 439 k.p.k., a zatem przewidziany w art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k. wyjątek od powyższego ograniczenia, nie znajdował zastosowania.
W konsekwencji trzeba stwierdzić, że kasacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, w zakresie wskazanym w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia, była niedopuszczalna z mocy ustawy, to jest przepisu art. 523 § 3 k.p.k. Skoro nie dostrzegł tego Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] i zarządzeniem z dnia 11 lipca 2013r. kasację pełnomocnika w całości przyjął (k.20 akt WKK […]), to spełnione zostały przesłanki przewidziane w art. 531 § 1 k.p.k., obligujące Sąd Najwyższy do pozostawienia jej bez rozpoznania w tej części, w której była niedopuszczalna. Kasacja ta podlega rozpoznaniu jedynie w tym zakresie, w jakim E. Ś., A. F., W. Z. oraz W. M. F. zostali uniewinnieni od stawianych im zarzutów.
[aw]