Orzeczenie · 2021-09-02

V KK 204/21

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2021-09-02
SNKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuWysokanajwyższy
bójkaudział w bójcezorganizowana grupa przestępczaart. 159 k.k.art. 258 k.k.kasacjaSąd Najwyższykwalifikacja prawnares iudicata

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację wniesioną przez prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. od wyroku Sądu Okręgowego w W., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. uniewinniający oskarżonych A.S. i R.W. od zarzucanego im czynu z art. 159 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Kasacja podnosiła zarzuty rażącego naruszenia prawa materialnego (art. 158 § 1 k.k. i art. 18 § 1 i 2 k.k.) oraz procesowego (art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.). Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, wskazując na dwa kluczowe zagadnienia. Po pierwsze, uznał, że zachowania oskarżonych, polegające na zaplanowaniu ataku, poszukiwaniu ofiar i instruowaniu zwolenników, stanowiły jeden impuls woli i powinny być postrzegane jako jeden czyn (art. 11 § 1 k.k.). Po drugie, podkreślił, że przestępstwo z art. 258 k.k. ma charakter formalny i nie pochłania innych przestępstw popełnionych w ramach grupy, co oznacza, że nie zachodziła negatywna przesłanka procesowa res iudicata. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił wyroki obu instancji i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność ponownej oceny prawnej zachowań oskarżonych, uwzględniając różne formy sprawstwa (polecenie, podżeganie, usiłowanie).

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja pojęcia jednego czynu w kontekście art. 11 § 1 k.k. oraz charakteru przestępstwa z art. 258 k.k. i jego wpływu na przesłankę res iudicata.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z przestępstwami z art. 159 k.k. i art. 258 k.k.

Zagadnienia prawne (3)

Czy zachowania oskarżonych, polegające na zaplanowaniu ataku, poszukiwaniu ofiar i instruowaniu zwolenników, stanowią jeden czyn w rozumieniu art. 11 § 1 k.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, skoro oskarżonym towarzyszył jeden zamiar w postaci chęci urzeczywistnienia konkretnego stanu rzeczy (wszczęcia i wzięcia udziału w bójce), to cały zespół ich zachowań w tej mierze, mieszczących się w ramach tego samego zdarzenia faktycznego, należało postrzegać jako ten sam czyn stanowiący jedno przestępstwo.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że jeden impuls woli i jeden zamiar kierunkowy uzasadniają kwalifikację zachowań jako jednego czynu, nawet jeśli obejmują one różne etapy aktywności (planowanie, poszukiwanie, instruowanie).

Czy przestępstwo z art. 258 k.k. (udział w zorganizowanej grupie przestępczej) pochłania inne przestępstwa popełnione przez członka grupy, co skutkowałoby negatywną przesłanką procesową res iudicata?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, przestępstwo z art. 258 k.k. ma charakter formalny i nie pochłania innych przestępstw popełnionych w ramach grupy, które powinny być kwalifikowane odrębnie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przestępstwo z art. 258 k.k. jest przestępstwem formalnym, a jego popełnienie nie wyklucza odrębnej odpowiedzialności za inne czyny popełnione przez członka grupy. W związku z tym nie zachodzi przesłanka res iudicata, która uniemożliwiałaby ponowne rozpoznanie sprawy.

Jaka jest właściwa kwalifikacja prawna czynu oskarżonych, biorąc pod uwagę ich rolę w planowaniu i usiłowaniu wzięcia udziału w bójce?

Odpowiedź sądu

Kwalifikacja prawna zależeć będzie od ustaleń faktycznych dotyczących strony podmiotowej, w grę wchodzą sprawstwo poleceniowe (art. 18 § 1 k.k.), podżeganie (art. 18 § 2 k.k.) lub usiłowanie (art. 13 § 1 k.k.).

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd niższej instancji powinno uwzględniać różne możliwości kwalifikacji prawnej zachowań oskarżonych, w zależności od ustaleń dotyczących ich zamiaru i sposobu działania.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroków i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Prokurator

Strony

NazwaTypRola
A. S.osoba_fizycznaoskarżony
R. W.osoba_fizycznaoskarżony
Prokurator Prokuratury Okręgowej w W.organ_państwowyskarżący
Prokurator Prokuratury Regionalnej w Ł. delegowany do Prokuratury Krajowejorgan_państwowyprokurator

Przepisy (13)

Główne

k.k. art. 159

Kodeks karny

Dotyczy czynu, od którego oskarżeni zostali uniewinnieni.

k.k. art. 65 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy czynu, od którego oskarżeni zostali uniewinnieni.

k.k. art. 258

Kodeks karny

Przestępstwo udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, którego formalny charakter był kluczowy dla rozstrzygnięcia.

k.k. art. 11 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy kwalifikacji zachowań jako jednego czynu.

Pomocnicze

k.k. art. 158 § § 1

Kodeks karny

Jeden z przepisów, których naruszenie zarzucono w kasacji.

k.k. art. 18 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy sprawstwa poleceniowego, rozważane przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

k.k. art. 18 § § 2

Kodeks karny

Dotyczy podżegania, rozważane przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

Dotyczy usiłowania, rozważane przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

k.p.k. art. 536

Kodeks postępowania karnego

Reguluje zakres rozpoznania kasacji.

k.p.k. art. 439 § § 1 pkt 8

Kodeks postępowania karnego

Jeden z przepisów procesowych, których naruszenie zarzucono w kasacji.

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7

Kodeks postępowania karnego

Jeden z przepisów procesowych, których naruszenie zarzucono w kasacji.

k.p.k. art. 433 § § 2

Kodeks postępowania karnego

W zw. z art. 7 k.p.k., jeden z przepisów procesowych, których naruszenie zarzucono w kasacji.

k.p.k. art. 537 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Podstawa prawna wydania wyroku kasatoryjnego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewłaściwa kwalifikacja prawna czynu przez sądy niższych instancji. • Naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. • Brak negatywnej przesłanki procesowej res iudicata w kontekście art. 258 k.k.

Godne uwagi sformułowania

jeden impuls woli • ten sam czyn stanowiący jedno przestępstwo • przestępstwo z art. 258 k.k. ma charakter formalny • nie będzie stanowiło czynu współukaranego • nie wchodziła tu zatem w rachubę negatywna przesłanka procesowa w postaci res iudicata

Skład orzekający

Rafał Malarski

przewodniczący, sprawozdawca

Przemysław Kalinowski

członek

Andrzej Tomczyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia jednego czynu w kontekście art. 11 § 1 k.k. oraz charakteru przestępstwa z art. 258 k.k. i jego wpływu na przesłankę res iudicata."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z przestępstwami z art. 159 k.k. i art. 258 k.k.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy kluczowych zagadnień prawa karnego procesowego i materialnego, takich jak kwalifikacja prawna czynu i przesłanka res iudicata, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.

Sąd Najwyższy: Jeden czyn czy wiele? Kluczowa interpretacja dla spraw karnych.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst