V KK 203/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez obrońcę R. K. od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego skazujący R. K. za przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. (kradzież z włamaniem), art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. (oszustwo i podstępne wyłudzenie kredytu) oraz art. 242 § 3 k.k. (niepowrót do zakładu karnego). Obrońca zarzucił Sądowi Okręgowemu rażące naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k., poprzez brak należytej kontroli odwoławczej nad zarzutami apelacji dotyczącymi oceny dowodów i kwalifikacji prawnej czynów. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że wadliwości w zakresie szczegółowości uzasadnienia sądu odwoławczego nie mają waloru kasacyjnego. Sąd Najwyższy stwierdził, że sądy obu instancji prawidłowo oceniły materiał dowodowy i zastosowały prawo, a zarzuty dotyczące braku kontroli odwoławczej nie znalazły potwierdzenia. W szczególności wskazano, że kwestia niepowrotu do zakładu karnego była prawidłowo oceniona, a opinia biegłego neurologa nie usprawiedliwiała niestawiennictwa. Odnosząc się do zarzutów dotyczących oszustwa i wyłudzenia kredytu, Sąd Najwyższy potwierdził, że R. K. wprowadził bank w błąd co do swojej sytuacji majątkowej, a udzielenie kredytu stanowiło niekorzystne rozporządzenie mieniem. Oddalono również zarzut dotyczący braku odniesienia się do wniosku o załączenie opinii sądowo-psychiatrycznej, wskazując, że dokument ten został załączony do akt. W konsekwencji Sąd Najwyższy oddalił kasację i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących kontroli odwoławczej w postępowaniu karnym (art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k., art. 537a k.p.k.), a także zasady odpowiedzialności karnej za oszustwo, wyłudzenie kredytu i niepowrót do zakładu karnego.
Orzeczenie dotyczy specyficznych zarzutów i stanu faktycznego, ale jego wnioski dotyczące kontroli instancyjnej mają szersze zastosowanie w sprawach karnych.
Zagadnienia prawne (4)
Czy naruszenie przepisów postępowania przez sąd odwoławczy, polegające na braku należytej kontroli odwoławczej, może stanowić podstawę do uchylenia orzeczenia sądu odwoławczego w postępowaniu kasacyjnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wadliwości w zakresie szczegółowości czy zakresu analizowanych w uzasadnieniu rozstrzygnięcia sądu odwoławczego nie mają waloru kasacyjnego i nie mogą spowodować uchylenia zaskarżonego orzeczenia sądu odwoławczego z mocy ustawy procesowej (art. 537a k.p.k.).
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że art. 537a k.p.k. wyłącza możliwość uchylenia orzeczenia sądu odwoławczego z powodu wadliwości uzasadnienia. Nawet jeśli sąd odwoławczy odniósł się do zarzutów apelacji w sposób ogólny, nie oznacza to ich nierozpoznania, a jedynie potencjalną wadę uzasadnienia, która nie jest podstawą kasacyjną.
Czy przedłożenie nierzetelnego oświadczenia o dochodach w celu uzyskania kredytu, które miało istotne znaczenie dla jego udzielenia, wypełnia znamiona przestępstwa oszustwa (art. 286 § 1 k.k.) i wyłudzenia kredytu (art. 297 § 1 k.k.)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wypełnia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy potwierdził, że wprowadzenie banku w błąd co do wysokości dochodów poprzez przedłożenie nierzetelnego oświadczenia, które stanowiło podstawę oceny zdolności kredytowej, prowadzi do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez bank. Ryzyko dla banku było wyższe niż oceniane na podstawie fałszywych danych. Dodatkowo, próby zawieszania spłaty kredytu z powodu braku środków z działalności gospodarczej potwierdzają wypełnienie znamion art. 286 § 1 k.k.
Czy niepowrót do zakładu karnego po przerwie w odbywaniu kary, w sytuacji gdy oskarżony powoływał się na problemy zdrowotne, ale nie posiadał usprawiedliwienia, stanowi przestępstwo z art. 242 § 3 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, stanowi.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że samo przekonanie oskarżonego o możliwości niepowrotu do zakładu karnego z powodu stanu zdrowia, bez formalnego usprawiedliwienia lub orzeczenia, nie stanowi usprawiedliwionej przyczyny niestawiennictwa. Opinia biegłego neurologa wydana po decyzji o niepowrocie nie mogła stanowić podstawy do usprawiedliwienia.
Czy spłata kredytu przed wszczęciem postępowania karnego wyłącza odpowiedzialność za przestępstwo wyłudzenia kredytu z art. 297 § 1 k.k. na podstawie art. 297 § 3 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli postępowanie w fazie in rem było prowadzone co najmniej na pół roku przed spłatą.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że przepis art. 297 § 3 k.k. nie odnosi się do wszczęcia postępowania wobec osoby, lecz do wszczęcia postępowania w sprawie. Skoro postępowanie w fazie in rem było prowadzone co najmniej na pół roku przed spłatą kredytu, warunki zastosowania art. 297 § 3 k.k. nie zostały spełnione.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. K. | osoba_fizyczna | skazany |
| A. K. | osoba_fizyczna | współoskarżony |
| T. W. | osoba_fizyczna | współoskarżony |
| D. K. | osoba_fizyczna | współoskarżony |
| E. A. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| W. A. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Bank | instytucja | pokrzywdzony |
| Prokuratura Okręgowa w Łodzi | organ_państwowy | strona postępowania |
Przepisy (22)
Główne
k.k. art. 279 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 297 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 242 § § 3
Kodeks karny
k.k. art. 242 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 85 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 537a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 297 § § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 637a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 532 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Odrzucone argumenty
Rażące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść wyroku, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego orzeczenia w następstwie braku należytej i rzetelnej kontroli odwoławczej podniesionych w apelacji zarzutów. • Brak prawidłowej kontroli odwoławczej w zakresie czynu przypisanego skazanemu R. K. w punkcie III wyroku, poprzez oparcie orzeczenia na dokumentach Sądu Okręgowego w Katowicach, przy jednoczesnym pominięciu treści opinii biegłego z zakresu neurologii i wyjaśnień oskarżonego.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jako oczywiście bezzasadna • ewentualne wadliwości w zakresie szczegółowości czy zakresu wątków analizowanych w uzasadnieniu rozstrzygnięcia sądu odwoławczego nie mogą mieć żadnego waloru kasacyjnego • nie oznacza to wcale tego, iżby doszło do pominięcia tych zarzutów i ich nierozpoznania w postępowaniu odwoławczym • nie stanowiła ona podstawy podjętej przez oskarżonego decyzji • niekorzystnego rozporządzenia mieniem • ryzyko niespłacenia kredytu było dużo wyższe, aniżeli to, jak oceniał to ryzyko, będąc w błędzie, pokrzywdzony bank • nie sposób zatem przyjąć, jak czyni to skarżący, iż w sprawie ziściły się warunki określone w art. 297 § 3 k.k.
Skład orzekający
Antoni Bojańczyk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kontroli odwoławczej w postępowaniu karnym (art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k., art. 537a k.p.k.), a także zasady odpowiedzialności karnej za oszustwo, wyłudzenie kredytu i niepowrót do zakładu karnego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych zarzutów i stanu faktycznego, ale jego wnioski dotyczące kontroli instancyjnej mają szersze zastosowanie w sprawach karnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowych przestępstw gospodarczych i proceduralnych zagadnień związanych z kontrolą kasacyjną, co jest interesujące dla prawników procesowych, ale mniej dla szerokiej publiczności.
“Sąd Najwyższy: Błędy w uzasadnieniu sądu odwoławczego nie zawsze oznaczają uchylenie wyroku.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.