V KK 200/19

Sygn. akt V KK 200/19
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 listopada 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący)
‎
SSN Andrzej Stępka
‎
SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)
Protokolant Katarzyna Wełpa
w sprawie
M.W.
‎
oskarżonego z art. 107 § 1 k.k.s.
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
‎
w dniu 19 listopada 2019 r.,
‎
kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego
na niekorzyść oskarżonego
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w Z.,
‎
z dnia 23 kwietnia 2018 r., sygn. akt VII Ka (…),
‎
uchylającego wyrok Sądu Rejonowego w Ś.  Zamiejscowy Wydział Karny w S.
‎
z dnia 28 listopada 2017 r., sygn. akt VI K (…)  i umarzającego postępowanie
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Z.  do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Ś.  Zamiejscowy VI Wydział Karny w  S., wyrokiem z dnia 28 listopada 2017
r.,
sygn. akt VI (…) uznał
M. W.
za winnego tego, że:
w okresie od dnia 23 kwietnia 2014 r. do dnia 1 lipca 2015
r.,
pełniąc funkcję Prezesa Zarządu Spółki z o.o. „T. ” z siedzibą w W., ul. J.  nr (…) i Prezesa Zarządu Spółki „H.” z siedzibą w  W., ul. C.  i będąc odpowiedzialnym za prowadzenie spraw gospodarczych tych firm urządzał gry bez wymaganej koncesji na  prowadzenie kasyna gry, tj. wbrew warunkom określonym w art. art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009, Nr. 201, poz. 1540. z późn. zm.), o wygrane pieniężne, w których gry zawierają element losowości, przy czym:

w okresie od dnia 16 maja 2014 r. do dnia 14 maja 2015 r. w pomieszczeniach sklepu „A.” oraz Stacji Paliw
[…]
, przy ul G.  w  S., w których działalność prowadzi firma PHU H.   przy Al. W. w S., urządził grę na 8 automatach do gier o nazwach i numerach wskazanych w wyroku,

w okresie od dnia 25 kwietnia 2014 r. do dnia 2 czerwca 2015 r. w lokalu „N.”, przy ul Ł.  w S., w którym działalność prowadzi firma H.  D. F. , urządził grę na  3 automatach do gier o nazwach i numerach wskazanych w wyroku,

w okresie od dnia 23 kwietnia 2015 r. do dnia 11 czerwca 2015 r. w lokalu „N.”, przy ul S.  w S., w którym działalność prowadzi firma
H.
D. F.
urządził grę na
3
automatach do gier o nazwach i numerach wskazanych w wyroku,

w okresie od dnia 1 września 2014 r. do dnia 1 lipca 2015 r. w Barze
„Q."
Sp.j. na terenie Terminala Północnego (…) Przejścia Granicznego w  O., w którym prowadzi działalność gospodarczą J. M., w T., przy ul. D., urządził grę na 3 automatach do gier o  nazwach i numerach wskazanych w wyroku,

w dniu
14
maja
2015 r.
w pomieszczeniach sklepu oraz pomieszczeniach przy  sklepie „A.” w S. przy ul. G., urządził grę na 2 automatach do gier o nazwach i numerach wskazanych w wyroku,
tj. popełnienia przestępstwa skarbowego z art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 9 §  3  k.k.s. i za to na podstawie art. 107 § 1 k.k.s. wymierzył mu karę 250 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 120 złotych, a na podstawie art. 29 pkt 2 k.k.s. w zw. z art. 30 § 1 i 5 k.k.s. orzekł wobec oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa przepadek dowodów rzeczowych w postaci zatrzymanych automatów do gry oraz pieniędzy. Sąd zasądził od  oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania i opłatę.
Od wyroku tego apelację wniósł oskarżony M.W.  podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania i prawa materialnego oraz
wskazując na  wystąpienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439
§ 1 pkt.  8 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.
Sąd Okręgowy w Z. , wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2018 r., sygn. akt VII Ka (…), uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w  zw. z art. 113 § 1 k.k.s. umorzył postępowanie, kosztami procesu obciążając Skarb Państwa.
Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny,
który zaskarżając go w całości na niekorzyść M.W., zarzucił:
„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. oraz art. 6 § 2 k.k.s., polegające na wyrażeniu błędnego poglądu przez
Sąd
Okręgowy w Z. , sprowadzającego się do uznania, że  czyny, których popełnienie zarzucono M.W.  w niniejszej sprawie są tożsame i zostały popełnione z tym samym zamiarem i przy wykorzystaniu takiej samej sposobności, wynikającej z prowadzonej działalności gospodarczej związanej z urządzaniem gier na automatach, z czynami, co  do  których postępowanie karno-skarbowe przeciwko temu samemu oskarżonemu zostało prawomocnie zakończone wyrokiem Sądu Rejonowego w  K.  z dnia 3 kwietnia 2017 r, sygn. akt II K (…), oraz wyrokiem Sądu  Rejonowego w B.  z dnia 16 grudnia 2016 r, sygn. akt II  K  (…), a dla oceny tożsamości czynu określonego w art. 107 § 1 k.k.s., popełnionego w warunkach art. 6 § 2 k.k.s. nie ma znaczenia inne miejsce popełnienia czynów, czy też urządzanie gier na różnych automatach, w związku z czym zachodzą podstawy do umorzenia niniejszego postępowania, z uwagi na zaistnienie ujemnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, w  następstwie czego doszło do niezasadnego umorzenia postępowania karno - skarbowego wobec oskarżonego na podstawie art. 17 § l pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.”
Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i  przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Z.  do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest zasadna.
Orzekający w tej sprawie Sąd Okręgowy w Z.  uchylił zaskarżony wyrok Sądu I instancji uznający M.W.  za winnego popełnienia czynu
z
art.
107 § 1 k.k.s. w zw. z
art.
9 § 3 k.k.s.
i z naruszeniem art. 17
§
1 pkt  7  k.p.k.
w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.
umorzył postępowanie z uwagi na wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej w postaci powagi rzeczy osądzonej. Sąd odwoławczy uznał, że stan ten wytworzył się w sytuacji, gdy czyn zarzucany oskarżonemu w niniejszym postępowaniu mieścił się chronologicznie w  dacie popełnienia czynów ciągłych kwalifikowanych z
art.
107 § 1 k.k.s. w zw. z
art.
6
§
2
k.k.s.
, za które M.W. został skazany prawomocnymi wyrokami
Sądu Rejonowego w K.  z dnia 3 kwietnia 2017
r., sygn. akt II  K  (…) oraz Sądu Rejonowego w B.  z dnia 16 grudnia 2016
r., sygn.  akt II K (…)
i charakteryzował się identycznym sposobem działania sprawcy przy wykorzystaniu takiej samej sposobności w rozumieniu art. 6
§
2 k.k.s. Na tej podstawie Sąd doszedł do przekonania, że czyn będący przedmiotem tej sprawy, stanowił od strony normatywnej element osądzonego już czynu ciągłego.
Odnosząc się do zarzutu podnoszonego w kasacji podkreślić należy, że  Sąd  Najwyższy, w niniejszym składzie, w pełni podziela stanowisko wyrażone przez skarżącego, jak też akceptuje szerokie rozważania prawne związane z  granicami tożsamości czynu oraz pogląd wyrażony w wyroku z 19 września 2018  r., V KK 415/18, a utrwalony późniejszymi judykatami. W wyroku tym Sąd Najwyższy stwierdził, że „skoro urządzanie gry hazardowej w postaci gry na  automatach (art. 1 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 3 i 5 u.g.h.) wymaga uzyskania koncesji na kasyno gry (art. 6 ust. 1 u.g.h.), a koncesja taka udzielana jest w  odniesieniu do jednego kasyna, prowadzonego w ściśle określonym (geograficznie) miejscu (art. 41 ust. 1, art. 42 pkt 3 i art. 35 pkt 5 u.g.h.), to  zachowanie osoby, która, nie posiadając koncesji na prowadzenie kasyna, podejmuje działanie w postaci urządzania gry na automatach w różnych miejscach (miejscowościach, lokalach), stanowi każdorazowo - od strony prawnokarnej - inny czyn, podjęty z zamiarem naruszenia tych przepisów w każdym z tych miejsc. Uprzednie prawomocne skazanie za przestępstwo z art. 107 § 1 k.k.s., popełnione w innym miejscu, w warunkach czynu ciągłego (art. 6 § 2 k.k.s.), w którym czas  jego popełnienia obejmuje czasokres popełnienia czynu z art. 107 § 1 k.k.s., co do którego toczy się jeszcze postępowanie karno-skarbowe, nie stanowi w tym późniejszym procesie przeszkody procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem nie jest spełniony warunek tożsamości czynów” (OSNKW 2018, z. 10, poz. 71 oraz wyroki SN: z dnia 15 listopada 2018 r, V KK 278/18, LEX nr 2591510; z dnia 5 grudnia 2018 r., V KK 399/18, LEX nr 25 91591).
Z tych względów, wobec rażącego naruszenia przepisu art. 17
§
1 pkt  7  k.p.k. w zw. z art. 113
§
1 k.k.s., która to obraza miała oczywisty wpływ na  treść wyroku, konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi odwoławczemu, który rozpoznając apelację M. W. weźmie pod uwagę powyżej wyrażony pogląd prawny.
Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.
as