II KK 380/17

Sygn. akt II KK 380/17
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 listopada 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)
‎
SSN Andrzej Ryński
‎
SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)
Protokolant Anna Janczak
po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 16 listopada 2017 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w sprawie
D. K.
skazanego z art. art. 156 § 1 k.k. pkt 2 k.k.
‎
kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego,
‎
od wyroku Sądu Okręgowego w S.
‎
z dnia 5 października 2016 r., sygn. akt II Ka (…),
‎
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S.
‎
z dnia 17 czerwca 2016 r., sygn. akt II K (…),
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
UZASADNIENIE
D. K. wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 17 czerwca 2016 r., w sprawie o sygn. akt II K (…) został skazany za czyn z art. 156 § 1 pkt 2 k.k., na karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy w S., po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, wyrokiem z dnia 5 października 2016 r., sygn. akt II Ka (…), utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego.
Kasację od prawomocnego orzeczenia Sądu odwoławczego wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny. Zaskarżając wyrok w całości, na korzyść D. K., zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 29 § 1 k.p.k., polegające na rozpoznaniu sprawy przez Sąd odwoławczy w składzie jednego sędziego, podczas gdy Sad ten był zobligowany do rozpoznania apelacji na rozprawie w składzie trzech sędziów, co stanowi bezwzględna przyczynę odwoławczą, określoną w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.” W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w S. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym, co uzasadniało jej rozpoznanie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
Zaskarżony wyrok
został bowiem faktycznie
wydany z obrazą art. 29 § 1 k.p.k., konsekwencją której jest wystąpienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
Zgodnie z treścią art. 29 k.p.k., na rozprawie apelacyjnej sąd orzeka w składzie trzech sędziów, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wyjątkiem od tej reguły jest art. 449 § 2 k.p.k., w brzmieniu ustalonym przez ustawę z dnia 27 września 2013
r. (Dz. U. poz. 1247), który obowiązuje od 1 lipca 2015 r. Zgodnie z tym przepisem, jeśli postępowanie przygotowawcze zakończyło się w formie dochodzenia, sąd odwoławczy orzeka na rozprawie jednoosobowo, chyba że prezes sądu lub sąd postanowi inaczej.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pierwotnie postępowanie przygotowawcze, o czyn z art. 157 § 1 k.k., było prowadzone w formie dochodzenia. Jednakże wobec przyjęcia, że przedmiotem postępowania jest czyn z art. 156 § 1 pkt 2 k.k., postanowieniem z dnia 26 listopada 2015 r. wszczęto śledztwo i w tej formie postępowanie przygotowawcze zostało zakończone wniesieniem aktu oskarżenia.
Trafnie więc zauważono w kasacji, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie winna znaleźć ogólna reguła ustalania składu sądu odwoławczego wyrażona w art. 29§ 1 k.p.k. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2017 r. V KK 115/17, LEX nr 2294421). Rozpoznanie apelacji i wydanie wyroku przez Sąd Okręgowy w S. w dniu 5 października 2016 r. wbrew tej regule, w składzie jednoosobowym, stanowiło rażącą obrazę tego przepisu i spowodowało wystąpienie w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
W związku z tym, Sąd Najwyższy uwzględniając kasację, uchylił zaskarżony
wyrok i przekazał sprawę Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku.
r.g.