V KK 194/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną, uznając, że sąd odwoławczy prawidłowo rozpoznał zarzut dotyczący pochodzenia skradzionego drewna.
Obrońca skazanego T. B. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego w K., utrzymującego częściowo w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. Zarzutem kasacji była obraza prawa procesowego, a konkretnie art. 167 k.p.k., poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii biegłego na okoliczność pochodzenia skradzionego drewna. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną, wskazując, że kwestia pochodzenia drewna była już rozpoznana w apelacji, a dowody zebrane w sprawie (protokół przeszukania, zeznania świadków) nie uzasadniały powoływania biegłego.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego T. B. od wyroku Sądu Okręgowego w K., który utrzymał w mocy częściowo wyrok Sądu Rejonowego w K. Jedynym zarzutem podniesionym w kasacji była obraza przepisów postępowania karnego, a mianowicie art. 167 k.p.k., polegająca na zaniechaniu przeprowadzenia z urzędu dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia pochodzenia skradzionego drewna. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną. Wskazał, że zarzut dotyczący pochodzenia drewna był już przedmiotem rozpoznania w postępowaniu apelacyjnym i został wyczerpująco oraz przekonująco rozstrzygnięty przez sąd odwoławczy. Podkreślono, że kasacja w tym zakresie zmierzała jedynie do ponownej kontroli instancyjnej. Ponadto, Sąd Najwyższy stwierdził, że w sprawie nie było podstaw do powoływania biegłego, ponieważ w kwestii pochodzenia drewna nie było wątpliwości. Sąd dysponował protokołem przeszukania, z którego wynikało, że leśniczy rozpoznał drewno jako pochodzące z jego leśnictwa, a także dowodami z zeznań świadków potwierdzającymi odpowiednie cechowanie drewna. W związku z tym, Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata koszty zastępstwa procesowego oraz zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zarzut dotyczący pochodzenia drewna był już wyczerpująco rozpoznany przez sąd odwoławczy, a zebrane dowody nie wskazują na potrzebę powołania biegłego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzut dotyczący pochodzenia drewna był już przedmiotem apelacji i został prawidłowo rozpoznany. Ponadto, dowody zebrane w sprawie (protokół przeszukania, zeznania świadków) nie uzasadniały powołania biegłego, co czyniło zarzut obrazy art. 167 k.p.k. bezzasadnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. B. | osoba_fizyczna | skazany |
| S. M. E. | osoba_fizyczna | obrońca |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
Przepis ten dotyczy obowiązku przeprowadzania dowodów z urzędu, jednakże sąd nie jest zobowiązany do powoływania biegłego, gdy nie ma wątpliwości co do okoliczności, na którą miałby zostać powołany, lub gdy kwestia ta została już wyczerpująco rozpoznana w niższej instancji.
Pomocnicze
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzut dotyczący pochodzenia skradzionego drewna był już przedmiotem apelacji i został wyczerpująco rozpoznany. W sprawie nie było podstaw do powoływania biegłego na okoliczność pochodzenia drewna, gdyż brak było wątpliwości. Sąd dysponował protokołem przeszukania i zeznaniami świadków potwierdzającymi pochodzenie drewna.
Odrzucone argumenty
Obraza art. 167 k.p.k. poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii biegłego na okoliczność pochodzenia skradzionego drewna.
Godne uwagi sformułowania
kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym kasacja zmierza więc jedynie do powtórzenia kontroli instancyjnej w sprawie nie było podstaw do powoływania biegłego na okoliczność pochodzenia drewna, skoro w tym zakresie brak było wątpliwości
Skład orzekający
Piotr Hofmański
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady, że kasacja nie służy ponownej kontroli instancyjnej i że sąd nie ma obowiązku powoływania biegłego, gdy brak jest wątpliwości co do okoliczności faktycznych lub gdy kwestia ta została już rozstrzygnięta w niższej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej; nie stanowi przełomowej wykładni prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to typowe postanowienie Sądu Najwyższego oddalające kasację z powodu oczywistej bezzasadności, bez wprowadzania nowych wykładni prawnych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KK 194/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 stycznia 2013r. sprawy T. B. skazanego z art. 279 § 1 kk i in. k.k. z powodu kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 30 grudnia 2011 r., utrzymującego częściowo w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 25 lipca 2011 r., p o s t a n o w i ł: 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata S. M. E., Kancelaria Adwokacka, kwotę 442,80 zł (słownie czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym 23 % podatku VAT za sporządzenie i wniesienie kasacji na rzecz skazanego T. B., 3. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. Jedynym podniesionym w kasacji zarzutem jest obraza prawa procesowego, a to art. 167 k.p.k., poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu w postaci opinii biegłego na okoliczność pochodzenia skradzionego drewna. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Kasacja okazała się bezzasadna w stopniu oczywistym. Zacząć trzeba od spostrzeżenia, że zarzut dotyczący wątpliwości co do pochodzenia skradzionego drewna był przedmiotem apelacji i został przez sąd odwoławczy wyczerpująco i 2 przekonująco rozpoznany (zob. s. 4 uzasadnienia wyroku II instancji). Kasacja zmierza więc jedynie do powtórzenia kontroli instancyjnej. Po drugie, należy zauważyć, że w sprawie nie było podstaw do powoływania biegłego na okoliczność pochodzenia drewna, skoro w tym zakresie brak było wątpliwości – Sąd dysponował protokołem przeszukania (k. 6-8), z którego wynika, iż leśniczy A. Ż. rozpoznał drewno pochodzące z jego leśnictwa, które własnoręcznie cechował stosownym urządzeniem, a ponadto dowodami z zeznań czterech świadków (k. 9 – 21) na okoliczność tego, iż ujawnione drewno było stosownie ocechowane. W tej sytuacji dopuszczanie z urzędu dowodu z opinii biegłego nie byłoby uzasadnione, w związku z tym w sprawie nie doszło do wskazywanego przez obrońcę uchybienia. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI