V KK 190/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego uznając ją za oczywiście bezzasadną, aprobując pomocnictwo do kradzieży środków z rachunku bankowego poprzez bierną postawę wobec zaboru kart bankomatowych.
Sąd Najwyższy rozpoznał kasację obrońcy skazanego zarzucającego naruszenie art. 7 k.p.k. poprzez błędną wykładnię art. 284 § 1 k.k. Skarżący kwestionował uznanie przekazania karty bankomatowej za pomocnictwo do kradzieży. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście bezzasadną, aprobując stanowisko sądów niższych instancji, że bierna postawa skazanego wobec zaboru kart przez inną osobę, przy jednoczesnej świadomości celu przestępnego, stanowi pomocnictwo do kradzieży z art. 279 § 1 k.k.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację obrońcy skazanego P. K., który został skazany z art. 284 § 3 k.k. i art. 275 § 1 k.k. Jedynym zarzutem kasacyjnym było naruszenie zasady prawidłowego rozumowania, wskazówek wiedzy i doświadczenia życiowego (art. 7 k.p.k.) poprzez uznanie, że samo zobaczenie i wzięcie karty przez inną osobę można rozumieć jako przekazanie. Sąd Najwyższy zważył, że skarżący w istocie dążył do zarzucenia naruszenia prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię art. 284 § 1 k.k., polegającą na uznaniu zachowania skazanego za przekazanie karty bankomatowej i karty IKM w celu ułatwienia M. S. zaboru pieniędzy z rachunku bankowego. Sąd uznał, że sąd drugiej instancji odniósł się do tego zarzutu rzetelnie i przekonująco. Zachowanie skazanego, który był posiadaczem kart i nie sprzeciwił się ich zaborowi przez M. S., wiedząc o celu przestępnym, zostało trafnie uznane za pomocnictwo do przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. Istotna była bierna postawa skazanego i jego wola udostępnienia kart, przy jednoczesnej świadomości i zgodzie na przestępne ich wykorzystanie. Sąd Najwyższy aprobowal stanowisko sądów obu instancji, że przekazanie kart stanowiło pomocnictwo cum dolo eventuali. Wobec powyższego, kasacja została oddalona jako oczywiście bezzasadna, a kosztami postępowania obciążono skazanego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, bierne zachowanie posiadacza karty, wyrażające się w braku sprzeciwu wobec zaboru karty przez inną osobę przy jednoczesnej świadomości i zgodzie na jej przestępcze wykorzystanie, stanowi pomocnictwo do kradzieży z art. 279 § 1 k.k. (cum dolo eventuali).
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że dla oceny pomocnictwa nie jest istotne 'czynne' przekazanie karty, lecz wyrażająca się w biernej postawie wola udostępnienia jej sprawcy, przy jednoczesnej świadomości i zgodzie na przestępczy sposób jej wykorzystania. Taka postawa została uznana za pomocnictwo do kradzieży środków z rachunku bankowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w domyśle)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. K. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 284 § 1
Kodeks karny
Zachowanie polegające na braku sprzeciwu wobec zaboru karty bankomatowej przez inną osobę, przy świadomości celu przestępnego, może być uznane za pomocnictwo do kradzieży z art. 279 § 1 k.k. (cum dolo eventuali).
Pomocnicze
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 284 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 275 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Bierna postawa skazanego wobec zaboru kart bankomatowych przez inną osobę, przy jednoczesnej świadomości i zgodzie na przestępcze ich wykorzystanie, stanowi pomocnictwo do kradzieży z art. 279 § 1 k.k. (cum dolo eventuali).
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia zasady prawidłowego rozumowania (art. 7 k.p.k.) poprzez błędną wykładnię art. 284 § 1 k.k., polegającą na uznaniu, że przez przekazanie rzeczy innej osobie można również rozumieć samo zobaczenie tej rzeczy przez inną osobę i wzięcie jej ze sobą.
Godne uwagi sformułowania
zachowanie skazanego, który był aktualnym posiadaczem karty bankomatowej i karty IKM, polegające na braku sprzeciwu wobec ich zaboru przez M. S., w sytuacji, w której oczywiste było, że zabór ten następuje celem podjęcia próby kradzieży środków zgromadzonych na rachunku bankowym, trafnie zostało uznane za pomocnictwo do przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. dla oceny tej nie ma znaczenia fakt, że skazany nie przekazał „czynnie” kart bankomatowych (np. przez ich wręczenie), ale istotna jest wyrażająca się w biernej postawie wola, co do udostępnienia ich M. S. oraz przy jednoczesnej świadomości, a tym samym i zgodzie, co do sposobu przestępnego ich wykorzystania. przekazaniu kart bankomatowych M. S. stanowiło pomocnictwo cum dolo eventuali.
Skład orzekający
Piotr Hofmański
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację pojęcia pomocnictwa w kontekście biernej postawy sprawcy i wykorzystania kart bankowych w przestępstwie kradzieży."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów karnych dotyczących pomocnictwa i zaboru mienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy nietypowego ujęcia pomocnictwa w przestępstwie finansowym, co może być ciekawe dla prawników karnistów i specjalistów od bezpieczeństwa finansowego.
“Czy milczenie może być pomocnictwem w kradzieży? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KK 190/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Hofmański na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 15 stycznia 2013r. sprawy P. K., skazanego z art. 284 § 3 k.k. i art. 275 § 1 k.k. i in. z powodu kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 stycznia 2012 r utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 20 września 2011 r., p o s t a n o w i ł: 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną, 2. kosztami postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego P. K. UZASADNIENIE Kasację obrońcy skazanego należało uznać za bezzasadną w stopniu oczywistym. Jedynym zarzutem kasacyjnym jest naruszenie „zasady prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, tj. art. 7 k.p.k. poprzez przyjęcie, że przez przekazanie rzeczy innej osobie można również rozumieć samo zobaczenie tej rzeczy przez inną osobę i wzięcie jej ze sobą”. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Jak się zdaje, skarżący w istocie dąży do zarzucenia naruszenia prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię art. 284 § 1 k.k., polegająca na uznaniu zachowania skazanego za przekazanie karty bankomatowej i karty IKM w celu ułatwienia M. S. zaboru pieniędzy z rachunku bankowego. Zauważyć należy, że zarzut ten był przedmiotem kontroli odwoławczej, a sąd II instancji odniósł się do niego w sposób rzetelny, wyczerpujący i – co najważniejsze – przekonujący. W ocenie Sądu Najwyższego zachowanie skazanego, który był aktualnym posiadaczem karty bankomatowej i karty IKM, polegające na braku sprzeciwu wobec ich zaboru przez M. S., w sytuacji, w której oczywiste było, że zabór ten następuje celem podjęcia próby kradzieży środków zgromadzonych na rachunku bankowym, trafnie zostało uznane za pomocnictwo do przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. Dla oceny tej nie ma znaczenia fakt, że skazany nie przekazał „czynnie” kart bankomatowych (np. przez ich wręczenie), ale istotna jest wyrażająca się w biernej postawie wola, co do udostępnienia ich M. S. oraz przy jednoczesnej świadomości, a tym samym i zgodzie, co do sposobu przestępnego ich wykorzystania. Wszystkie te okoliczności uprawniają do aprobaty stanowiska sądów obu instancji, że przekazaniu kart bankomatowych M. S. stanowiło pomocnictwo cum dolo eventuali. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI