V KK 190/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego jako oczywiście bezzasadną, potwierdzając prawidłowość ustaleń faktycznych i kwalifikacji prawnej czynu.
Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę A.N. skazanego za przestępstwo z art. 191 § 1 k.k. na skutek kasacji obrońcy. Kasacja została oddalona jako oczywiście bezzasadna. Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał zeznania świadka K.N. za wiarygodne i na ich podstawie ustalił stan faktyczny, który uzasadniał kwalifikację prawną czynu. Sąd odwoławczy nie popełnił błędu, nawet jeśli inaczej zinterpretował groźbę.
Sąd Najwyższy w Warszawie, Izba Karna, postanowieniem z dnia 12 października 2004 r. oddalił kasację obrońcy skazanego A.N. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 16 stycznia 2004 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 17 czerwca 2003 r. Skazany został uznany za winnego popełnienia przestępstwa określonego w art. 191 § 1 k.k. Kasacja została uznana za oczywiście bezzasadną, w związku z czym nie wymagała pisemnego uzasadnienia zgodnie z art. 535 § 2 k.p.k. Sąd Najwyższy jedynie podkreślił, że zarzut obrazy przepisów prawa procesowego opierał się na nieporozumieniu. Sąd pierwszej instancji nie pominął zeznań świadka K.N. złożonych na rozprawie, lecz uznał je za wiarygodne, zwłaszcza że były korzystniejsze dla oskarżonego niż zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym. Na podstawie tych zeznań poczyniono ustalenia faktyczne, które uzasadniały kwalifikację prawną z art. 191 § 1 k.k. Sąd wyjaśnił, że groźba sprzeniewierzenia rzeczy ruchomej, jako groźba popełnienia przestępstwa, jest groźbą karalną w rozumieniu art. 115 § 12 k.k. w zw. z art. 190 § 1 k.k. W związku z tym, nawet jeśli sąd odwoławczy potraktował ustalenia sądu pierwszej instancji jako groźbę zniszczenia samochodu, a nie jego sprzeniewierzenia, nie miało to wpływu na treść prawomocnego rozstrzygnięcia. Skazany został zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. Postanowienie nie podlega zaskarżeniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, groźba sprzeniewierzenia rzeczy ruchomej jest groźbą karalną.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy potwierdził, że groźba popełnienia przestępstwa, jakim jest sprzeniewierzenie rzeczy ruchomej, jest groźbą karalną w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie kasacji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. N. | osoba_fizyczna | skazany |
| obrońca skazanego | inne | obrońca |
Przepisy (4)
Główne
k.k. art. 191 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 115 § 12
Kodeks karny
Groźba popełnienia przestępstwa jest groźbą karalną.
Pomocnicze
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 535 § 2
Kodeks postępowania karnego
Oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej nie wymaga pisemnego uzasadnienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowość ustaleń faktycznych sądu pierwszej instancji. Groźba sprzeniewierzenia rzeczy ruchomej jako groźba karalna. Brak wpływu odmiennej interpretacji groźby przez sąd odwoławczy na rozstrzygnięcie.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów prawa procesowego przez pominięcie zeznań świadka K.N.
Godne uwagi sformułowania
zarzut obrazy przepisów prawa procesowego polega na nieporozumieniu groźba sprzeniewierzenia rzeczy ruchomej – jako groźba popełnienia przestępstwa – jest groźbą karalną w rozumieniu art. 115 § 12 k.k. w zw. z art. 190 § 1 k.k. potraktowanie przez sąd odwoławczy ustaleń sądu pierwszej instancji jako groźby zniszczenia samochodu (a nie jego sprzeniewierzenia) nie mogło mieć – z powodów zupełnie oczywistych – żadnego wpływu na treść prawomocnego rozstrzygnięcia.
Skład orzekający
Ewa Gaberle
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia groźby karalnej w kontekście przestępstwa sprzeniewierzenia oraz zasady oceny dowodów w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów Kodeksu karnego z 2004 roku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy interpretacji przepisów karnych i procedury, co jest standardowe dla Sądu Najwyższego. Brak nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V KK 190/04 P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 października 2004 r. Sąd Najwyższy w Warszawie – Izba Karna, w składzie następującym: SSN Ewa Gaberle na posiedzeniu bez udziału stron (art. 535 § 2 k.p.k.) w dniu 12 października 2004 r. po rozpoznaniu sprawy A. N. skazanego za przestępstwo określone w art. 191 § 1 k.k. i inne z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 16 stycznia 2004 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 17 czerwca 2003 r., p o s t a n o w i ł: 1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną; 2. zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. 2 U Z A S A D N I E N I E Oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej nie wymaga pisemnego uzasadnienia (art. 535 § 2 k.p.k.). Podkreślić więc tylko trzeba, że zarzut obrazy przepisów prawa procesowego polega na nieporozumieniu, ponieważ sąd pierwszej instancji nie pominął zeznań K. N. złożonych na rozprawie, lecz właśnie te zeznania, korzystniejsze dla oskarżonego od złożonych w postępowaniu przygotowawczym, uznał za wiarygodne i poczynił na ich podstawie ustalenia faktyczne. Ustalenia te uzasadniały przyjęcie kwalifikacji prawnej z art. 191 § 1 k.k., gdyż groźba sprzeniewierzenia rzeczy ruchomej – jako groźba popełnienia przestępstwa – jest groźbą karalną w rozumieniu art. 115 § 12 k.k. w zw. z art. 190 § 1 k.k. W tej sytuacji potraktowanie przez sąd odwoławczy ustaleń sądu pierwszej instancji jako groźby zniszczenia samochodu (a nie jego sprzeniewierzenia) nie mogło mieć – z powodów zupełnie oczywistych – żadnego wpływu na treść prawomocnego rozstrzygnięcia. Postanowienie nie podlega zaskarżeniu. f/es
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI