V KK 19/25

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M. O. od wyroku Sądu Okręgowego w Płocku, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Mławie skazujący skazanego m.in. za kradzież z włamaniem samochodu. Obrońca zarzucił Sądowi Okręgowemu rażące naruszenie prawa procesowego, w szczególności art. 433 § 2 k.p.k., poprzez niewłaściwe rozpoznanie zarzutów apelacyjnych dotyczących opinii biegłego z zakresu antroposkopii i profilowania kryminalnego. Twierdził, że opinia ta zawierała błędy i nie pozwalała na skazanie, a sąd odwoławczy nie rozpoznał tej kwestii w sposób należyty. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Podkreślono, że postępowanie kasacyjne nie jest instancją do ponownej weryfikacji ustaleń faktycznych. Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Okręgowy w Płocku prawidłowo i wyczerpująco odniósł się do zarzutów apelacji dotyczących opinii biegłego, a argumentacja obrońcy stanowiła jedynie polemikę z ustaleniami faktycznymi. Sąd odwoławczy właściwie wykazał również bezzasadność zarzutu obrazy art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 193 § 1 k.p.k. i art. 201 k.p.k. dotyczącego oddalenia wniosku o opinię antropologiczną. Sąd Najwyższy uznał, że kontrola apelacyjna była kompleksowa i kompletna, a zarzut naruszenia art. 433 § 2 k.p.k. nie mógł być zasadny. Skazanego obciążono kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający