V KK 19/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego D. G. od wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 26 października 2012 r. Sąd Rejonowy, orzekając w trybie art. 335 § 1 k.p.k. (skazanie bez rozprawy), skazał oskarżonego za przestępstwa oszustwa, fałszerstwa i poświadczenia nieprawdy, orzekając kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny, a następnie kary łączne. Kasacja zarzucała rażące naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, w tym wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności w rozmiarze przekraczającym sumę kar jednostkowych oraz orzeczenie kary bez warunkowego zawieszenia, mimo wniosku oskarżonego. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną. Stwierdzono, że Sąd Rejonowy dopuścił się rażącego naruszenia art. 86 § 1 k.k. poprzez orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze dwóch lat, podczas gdy maksymalna możliwa kara łączna wynosiła rok i sześć miesięcy. Ponadto, sąd nie dostrzegł braku zgodności między wnioskiem prokuratora a oświadczeniem oskarżonego co do warunków skazania bez rozprawy, w szczególności w zakresie kary łącznej i jej warunkowego zawieszenia. Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd meriti powinien był sprzeciwić się uwzględnieniu wadliwego wniosku lub poinformować strony o konieczności jego korekty. Z uwagi na powyższe uchybienia, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, wskazując na konieczność ustalenia rzeczywistych intencji stron i zgodności wniosku z prawem.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja i stosowanie przepisów dotyczących skazania bez rozprawy (art. 335 k.p.k.), zasady orzekania kary łącznej (art. 86 k.k.), wymogi zgodności wniosku prokuratora z oświadczeniem oskarżonego, a także granice stosowania instytucji sprostowania omyłki pisarskiej (art. 105 k.p.k.).
Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skazanie bez rozprawy) i konkretnych naruszeń prawa, ale stanowi ważny przykład kontroli kasacyjnej nad prawidłowością stosowania przepisów.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd może uwzględnić wniosek o skazanie bez rozprawy (art. 335 § 1 k.p.k.), jeśli wymiar kary łącznej pozbawienia wolności przekracza sumę kar jednostkowych, co stanowi naruszenie art. 86 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie może uwzględnić takiego wniosku, gdyż prowadziłoby to do rażącego naruszenia prawa materialnego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd meriti miał obowiązek sprzeciwić się uwzględnieniu wniosku prokuratora, który postulował karę łączną pozbawienia wolności przekraczającą sumę kar jednostkowych, co jest niedopuszczalne na gruncie art. 86 § 1 k.k. Akceptacja takiego wniosku stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.
Czy sąd może uwzględnić wniosek o skazanie bez rozprawy (art. 335 § 1 k.p.k.), jeśli nie ma zgodności między oświadczeniem oskarżonego a wnioskiem prokuratora co do warunków skazania, w tym warunkowego zawieszenia kary łącznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie może procedować w trybie art. 335 § 1 k.p.k., jeśli nie ma zgodności stron co do wszystkich istotnych elementów wniosku, w tym warunkowego zawieszenia kary.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że sąd meriti nie dostrzegł braku zgodności między oświadczeniem oskarżonego a wnioskiem prokuratora w zakresie kary łącznej i jej warunkowego zawieszenia. Wymaga tego przepis art. 335 § 1 k.p.k., a jego naruszenie miało charakter rażący.
Czy sąd może 'naprawić' błąd w wyroku skazującym w trybie uproszczonym poprzez zastosowanie instytucji sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej (art. 105 § 1 k.p.k.) w celu dodania elementu pominiętego w procesie wyrokowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej nie może polegać na dodaniu do wyroku elementu pominiętego w procesie wyrokowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał próbę 'naprawienia' błędu w drodze zastosowania art. 105 § 1 k.p.k. za nieskuteczną formalnie i błędną merytorycznie, ponieważ instytucja ta służy jedynie poprawieniu błędów pisarskich lub rachunkowych, a nie dodaniu pominiętych elementów wyroku.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 270 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 297 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Kara łączna pozbawienia wolności nie może przekroczyć sumy kar jednostkowych podlegających łączeniu.
k.p.k. art. 335 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wniosek o skazanie bez rozprawy wymaga zgody stron co do wszystkich istotnych elementów, w tym wymiaru kary i jej warunkowego zawieszenia. Sąd jest związany wnioskiem, ale musi go akceptować tylko jeśli nie narusza prawa.
Pomocnicze
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 33 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.p.k. art. 343 § § 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 535 § § 5
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej nie może polegać na dodaniu do wyroku elementu pominiętego w procesie wyrokowania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Rażące naruszenie przepisów prawa procesowego (art. 343 § 7 k.p.k. w zw. z art. 335 § 1 k.p.k.) polegające na częściowym uwzględnieniu wadliwego wniosku prokuratora i wymierzeniu kary łącznej pozbawienia wolności w rozmiarze przekraczającym sumę kar jednostkowych. • Rażące naruszenie przepisu prawa materialnego (art. 86 § 1 k.k.) poprzez orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w rozmiarze przekraczającym sumę podlegających łączeniu kar jednostkowych. • Orzeczenie kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, mimo zawartego wniosku o warunkowe zawieszenie. • Brak zgodności wniosku prokuratora z oświadczeniem oskarżonego co do warunków skazania bez rozprawy, w szczególności w zakresie kary łącznej i jej warunkowego zawieszenia.
Godne uwagi sformułowania
kasacja okazała się oczywiście zasadna • wydany w trybie określonym w art. 335 § 1 k.p.k. wyrok zapadł z rażącym naruszeniem wskazanych w zarzucie kasacji przepisów prawa procesowego oraz prawa materialnego • już sama treść tego wniosku, bez analizy innych dokumentów zawartych w aktach sprawy, winna obligować sąd meriti do sprzeciwu wobec uwzględnienia takiego wniosku, skoro jego akceptacja musiałaby oznaczać zgodę sądu na naruszenie przepisu prawa materialnego • nie dostrzegł, że ten złożony wniosek nie był zgodny z treścią oświadczenia procesowego oskarżonego co do warunków pod jakimi zgadza się na skazanie bez rozprawy • nie tylko godzi się na naruszenie prawa materialnego, ale także akceptuje sytuację, gdy wymiar kary łącznej pozbawienia wolności wskazany we wniosku prokuratora nie był uzgodniony z oskarżonym • nie orzekając warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności, pomimo tego, iż w zakresie stosowania tej instytucji prokurator był zgodny z oskarżonym • sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej nie może polegać na dodaniu do wyroku elementu pominiętego w procesie wyrokowania
Skład orzekający
Jarosław Matras
przewodniczący-sprawozdawca
Jerzy Grubba
członek
Dariusz Świecki
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących skazania bez rozprawy (art. 335 k.p.k.), zasady orzekania kary łącznej (art. 86 k.k.), wymogi zgodności wniosku prokuratora z oświadczeniem oskarżonego, a także granice stosowania instytucji sprostowania omyłki pisarskiej (art. 105 k.p.k.)."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skazanie bez rozprawy) i konkretnych naruszeń prawa, ale stanowi ważny przykład kontroli kasacyjnej nad prawidłowością stosowania przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak istotne jest precyzyjne stosowanie procedur karnych, nawet w trybie uproszczonym, i jak błędy formalne mogą prowadzić do uchylenia wyroku. Podkreśla znaczenie zgodności woli stron i prawa materialnego.
“Błąd w karze łącznej i brak zgody stron – Sąd Najwyższy uchyla wyrok skazujący w trybie uproszczonym.”
Sektor
null
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.