V KK 171/18

Sygn. akt V KK 171/18
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 czerwca 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)
‎
SSN Henryk Gradzik
‎
SSN Piotr Mirek (sprawozdawca)
Protokolant Katarzyna Wełpa
w sprawie
M.S.
ukaranego za wykroczenie z art. 95 k.w.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 7 czerwca 2018 r.,
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść ukaranego,
od wyroku Sądu Rejonowego w K.
z dnia 14 września 2017 r., sygn. akt. II W …/17,
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w. w zw. z 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w. umarza postępowanie w sprawie, a kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w K., wyrokiem nakazowym z dnia 14 września 2017 r., sygn. akt II W …/17, uznał M.S. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 95 k.w., polegającego na tym, że w dniu 10 lutego 2017 r. o godzinie 23.05, w miejscowości M., na węźle autostrady A-2, kierował pojazdem marki Fiat Ducato  , nie mając przy sobie wymaganego przepisami dokumentu prawa jazdy. Na
podstawie art. 95 k.w.
w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierzył M.S. za to wykroczenie karę grzywny w wysokości 300 złotych.
Wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 11 października 2017 r.
Kasację od tego wyroku wniósł Prokurator Generalny. Zaskarżając go
w całości na korzyść obwinionego M. S. zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa procesowego, a to art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w., polegające na ukaraniu obwinionego za ten sam czyn, za który został już ukarany prawomocnym wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 maja 2017 r., sygn. akt II W …./17, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą wymienioną w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w.
W konkluzji kasacji Prokurator Generalny wniósł
o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna w rozumieniu
art.
535 § 5
k.p.k. w zw. z
art. 112
k.p.s.w. i należało uwzględnić ją w całości na posiedzeniu.
Analiza akt prowadzonych w Sądzie Rejonowym w K. spraw o sygn. II W …/17 i II W 1…/17 nie pozostawia wątpliwości, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane
z rażącą obrazą przepisu prawa procesowego, wskazaną w zarzucie kasacji.
Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w K. z dnia 8 maja 2017 roku, sygn. akt II W …/17, M.S. został uznany za winnego popełnienia dwóch wykroczeń, w tym wykroczenia z art. 95 k.w., polegającego na tym, że w dniu 10 lutego 2017 roku około godziny 23.05 na autostradzie A-2, węzeł […], 257 km – kierunek […], kierował pojazdem marki Fiat Ducato
, bez wymaganych podczas jazdy dokumentów: prawa jazdy i dowodu rejestracyjnego. Za to wkroczenie oraz wykroczenie z art. 96 § 1 pkt 5 k.w.  na podstawie art. 96 § 1 pkt 5 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. w zw. z art. 24 § 1 i 3 k.w. wymierzono mu karę grzywny w wysokości 300 złotych (k. 19 akt sprawy o sygn. II W …/17).
Wyrok uprawomocnił się z dniem 3 czerwca 2017 r.
Z zestawienia treści obydwu orzeczeń wynika zatem, że wyrokiem nakazowym z dnia 14 września 2017 roku, ukarano obwinionego za czyn, który był wcześniej przedmiotem zakończonego prawomocnie postępowania. Stanowi to naruszenie przepisu art. 5 § 1 pkt 8 k.p.s.w., który zakazuje wszczynania postępowania, a wszczęte nakazuje umorzyć, gdy postępowanie co do tego samego czynu obwinionego zostało prawomocnie zakończone.
Uchybienie to ma charakter bezwzględnej przyczyny odwoławczej wymienionej w art. 104 § 1 pkt 7 k.p.s.w., której stwierdzenie powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania (art. 62 § 2 k.p.s.w.).
O kosztach postepowania orzeczono po myśli art. 632 pkt 2 k.p.k. i art. 638 k.p.k. w zw. z art. 119 k.p.s.w.
kc