V KK 153/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWniosek obrońcy skazanego T.W. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Marka Siwka od udziału w sprawie V KK 153/23 opierał się na dwóch podstawach: zarzucie braku bezstronności sędziego z uwagi na okoliczności towarzyszące jego powołaniu oraz potencjalny konflikt interesów związany z rozpatrywaniem zarzutu dotyczącego składu sądu niższej instancji, a także na wadliwej procedurze powołania sędziego. Sąd Najwyższy rozdzielił wniosek na dwie części. W pierwszej części, dotyczącej braku bezstronności w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k., sąd uznał wniosek za niezasadny, wskazując na niejednolitą linię orzeczniczą w podobnych sprawach oraz analizując precedensy dotyczące sędziów powołanych w poprzednim ustroju. Stwierdzono, że rozstrzyganie przez sędziego SN kwestii ustrojowych dotyczących organu, który go powołał, nie stanowi samoistnej podstawy do wyłączenia. W drugiej części, dotyczącej okoliczności towarzyszących powołaniu sędziego i jego zachowania po powołaniu, Sąd Najwyższy pozostawił wniosek bez rozpoznania, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego oraz przepisy ustawy o Sądzie Najwyższym (art. 29 § 5), które przewidują odrębny tryb badania tych kwestii, wyłączając stosowanie art. 41 § 1 k.p.k.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących wyłączenia sędziego, w szczególności rozróżnienie między art. 41 § 1 k.p.k. a trybem określonym w ustawie o Sądzie Najwyższym w zakresie badania wadliwości procedury powołania sędziego.
Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego w kontekście wadliwości procedury nominacyjnej.
Zagadnienia prawne (2)
Czy okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego na stanowisko, w tym sposób ukształtowania Krajowej Rady Sądownictwa, mogą stanowić podstawę do wyłączenia sędziego od udziału w sprawie na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego na stanowisko, w tym sposób ukształtowania KRS, nie stanowią podstawy do wyłączenia sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k., a jedynie mogą być badane w trybie art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy rozróżnił podstawy wyłączenia sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. od kwestii badanych w trybie ustawy o Sądzie Najwyższym. Stwierdzono, że wadliwość procedury powołania sędziego nie jest objęta zakresem art. 41 § 1 k.p.k., a wyrok TK P 22/19 potwierdza niezgodność stosowania tego przepisu w takich przypadkach. Badanie tych kwestii możliwe jest wyłącznie w trybie przewidzianym w ustawie o Sądzie Najwyższym.
Czy sytuacja, w której sędzia Sądu Najwyższego miałby rozstrzygać kwestię ustrojową dotyczącą składu sądu niższej instancji, powołanego w podobnej procedurze, może wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w rozumieniu art. 41 § 1 k.p.k.?
Odpowiedź sądu
Nie, taka sytuacja sama w sobie nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k., choć orzecznictwo w tym zakresie nie jest jednolite.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy zauważył, że choć istnieją orzeczenia przyjmujące taką podstawę wyłączenia, to nie jest to jednolita linia orzecznicza. Analiza spraw dotyczących sędziów powołanych w poprzednim ustroju wykazała, że sami sędziowie nie składali wniosków o wyłączenie w podobnych sytuacjach, co sugeruje, iż rozstrzyganie kwestii ustrojowych dotyczących organu powołującego nie jest traktowane jako naruszenie zasady nemo iudex in causa sua.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. W. | osoba_fizyczna | skazany |
| obrońca skazanego | inne | wnioskodawca |
| Marek Siwek | inne | sędzia |
Przepisy (13)
Główne
k.p.k. art. 41 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w danej sprawie. Okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego i jego zachowanie po powołaniu nie wchodzą w zakres tego przepisu.
ustawa o SN art. 29 § § 4
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Przepis dotyczący pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
ustawa o SN art. 29 § § 5
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Umożliwia badanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego SN z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących powołaniu i jego postępowania po powołaniu, na wniosek strony.
Pomocnicze
k.p.k. art. 42 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 439 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymieniony jako podstawa zarzutu w kasacji.
k.k. art. 296 § § 1 i 2
Kodeks karny
Podstawa skazania skazanego T.W.
k.k. art. 271 § § 1 i 3
Kodeks karny
Podstawa skazania skazanego T.W.
k.k. art. 284 § § 2
Kodeks karny
Podstawa skazania skazanego T.W.
k.k. art. 294 § § 1
Kodeks karny
Podstawa skazania skazanego T.W.
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
Podstawa skazania skazanego T.W.
k.k. art. 12
Kodeks karny
Podstawa skazania skazanego T.W.
ustawa o SN art. 29 § § 7
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Określa podmioty uprawnione do złożenia wniosku na podstawie § 5.
Ustawa o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw
Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r., której przepisy dotyczyły sposobu ukształtowania KRS.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego SN i jego postępowanie po powołaniu nie mogą być badane w trybie art. 41 § 1 k.p.k., lecz w odrębnym trybie przewidzianym w ustawie o Sądzie Najwyższym.
Odrzucone argumenty
Sędzia SN Marek Siwek powinien zostać wyłączony od udziału w sprawie z powodu wadliwej procedury powołania oraz potencjalnego braku bezstronności wynikającego z rozpatrywania zarzutu dotyczącego składu sądu niższej instancji.
Godne uwagi sformułowania
wniosek o wyłączenie sędziego ma charakter kompozytowy • nie jest to jednak bynajmniej jednolita linia orzecznicza • nie sygnalizowali istnienia okoliczności kwalifikowanych jako podstawa wyłączenia nemo iudex in causa sua • nie może być oceniane w kategoriach naruszenia zasady nemo iudex in causa sua i istnienia wątpliwości co do bezstronności sędziego • niedopuszczalne jest rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w sytuacji, gdy z treści tego wniosku jednoznacznie wynika, że dotyczy on okoliczności przewidzianych w art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym.
Skład orzekający
Antoni Bojańczyk
przewodniczący
Marek Siwek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wyłączenia sędziego, w szczególności rozróżnienie między art. 41 § 1 k.p.k. a trybem określonym w ustawie o Sądzie Najwyższym w zakresie badania wadliwości procedury powołania sędziego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego w kontekście wadliwości procedury nominacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy fundamentalnych kwestii ustrojowych związanych z niezależnością sądownictwa i procedurą powoływania sędziów, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie w środowisku prawniczym i społecznym.
“Sąd Najwyższy rozstrzyga: czy wadliwe powołanie sędziego dyskwalifikuje go z orzekania?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.