V KK 153/21

SN
Sygn. akt V KK 153/21
POSTANOWIENIE
Dnia 31 maja 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Motuk
w sprawie
A. L.
skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 31 maja 2021 r.
z urzędu
kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 12 sierpnia 2020 r., sygn. akt II AKa (…)
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Z.
z dnia 9 września 2019 r., sygn. akt II K (…)
p o s t a n o w i ł:
1.
pozostawić kasację bez rozpoznania,
2. obciążyć skazanego
A. L. kosztami
sądowymi postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 9 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Z. w sprawie o sygn. akt II K
(…)
, w pkt IX uznał A. L. za winnego popełnienia czynu zakwalifikowanego z art. 286 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k., art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., art. 12 k.k., art. 65 § 1 k.k. oraz art. 4 § 1 k.k. – i za to, na podstawie art. 286 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k., art. 65 § 1 k.k. oraz art. 33 § 2 k.k. i art. 4 § 1 k.k., Sąd Okręgowy wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 zł.
Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., Sąd Okręgowy wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 lat próby (pkt X wyroku). Wobec oskarżonego orzeczony został też obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem (pkt XLI ppkt 4 ).
Sąd Apelacyjny w
(…)
, po rozpoznaniu apelacji obrońcy
A. L., wyrokiem z dnia 12 sierpnia 2020 r., sygn. akt II AKa
(…)
, w  odniesieniu do tego oskarżonego utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Z. z dnia 9 września 2019 r. Częściowa zmiana tego orzeczenia dotyczyła innego współoskarżonego.
Kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w
(…)
wniósł obrońca
A. L., zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k., poprzez:
1.
inkorporowanie do własnych ustaleń błędnych ustaleń Sądu I instancji, co  w  konsekwencji doprowadziło do pozornej i niepełnej kontroli odwoławczej podniesionych w apelacji zarzutów i nieuchyleniu wyroku Sądu Okręgowego w
Z., w szczególności w zakresie opinii biegłego sądowego z zakresu analizy kryminalnej, która jest niepełna, gdyż nie udziela odpowiedzi na wszystkie pytania szczegółowe, tym samym nie obejmuje w całości przedmiotu i zakresu ekspertyzy, określonych w postanowieniu Sądu Okręgowego w Z.;
2.
nierozpoznanie przez Sąd Apelacyjny podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonego A. L. zarzutów oznaczonych w wyroku jako I. 1e, 1g i 1h;
3.
brak odniesienia się przez Sąd Apelacyjny do pozostawienia bez rozpoznania wniosku oskarżonego o przeprowadzenie dowodu ze 111 faktur załączonych do wniosku obrońcy z dnia 2 lutego 2015 r.
Wskazując na powyższe uchybienia, obrońca wniósł o uchylenie w całości wyroku Sądu Apelacyjnego w
(…)
oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego w Z. przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
W pisemnej odpowiedzi na kasację, prokurator wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja obrońcy jest niedopuszczalna z mocy ustawy i dlatego należało pozostawić ją bez rozpoznania.
Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to zgodnie z § 4 tego przepisu, nie dotyczy kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. oraz kasacji jednego z podmiotów szczególnych wymienionych w art. 521 k.p.k.
Tymczasem, jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, A. L. został skazany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz karę grzywny. Nie doszło zatem do wymaganego treścią art. 523 § 2 k.p.k., skazania na karę bezwarunkowego pozbawienia wolności.
We wniesionej kasacji obrońca nie wskazał również
na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k.
Tak zredagowaną kasację – na mocy art. 531 § 1 k.p.k. – należało pozostawić bez rozpoznania, jako niedopuszczalną z mocy ustawy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.