V KK 14/23

SN
V KK 14/23
POSTANOWIENIE
Dnia 4 kwietnia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Ryszard Witkowski
w sprawie
Ł. Ś.
skazanego z art. 202 § 3 k.k.,
po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2023 r. w Izbie Karnej
na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 532 § 3 k.p.k.
wniosku obrońcy skazanego
Ł. Ś.
w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Gdyni
z 24 marca 2022 r. o sygn. akt IX K 202/20,
częściowo zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Gdańsku
‎
z 21 lipca 2022 r. o sygn. akt: V Ka 1049/22,
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
a contrario
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku i odmówić wstrzymania wykonania wobec skazanego Ł.  Ś.
zaskarżonego kasacją wyroku.
UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Gdyni z 24 marca 2022 r. sygn. IX K 202/20 Ł. Ś., w ramach zarzucanego mu czynu, został uznany winnym popełnienia czynu polegającego na tym, że: w okresie od 9 lipca 2004 r. do
‎
15 października 2018 r. w G., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przechowywał i posiadał w celu rozpowszechniania, na serwerach skrzynki poczty elektronicznej […] pliki z zawartością zdjęć i filmów w liczbie co najmniej 130 zawierających treści pornograficzne związane z posługiwaniem się zwierzęciem, jak również używając skrzynki poczty elektronicznej […], rozpowszechniał i prezentował za pośrednictwem poczty e-mail pliki z zawartością zdjęć i filmów w liczbie co najmniej 188 zawierających treści pornograficzne związane z posługiwaniem się zwierzęciem, a także posiadał na własny użytek jeden plik graficzny z zawartością treści pornograficznych z udziałem małoletnich, tj. przestępstwa z art. 202 § 3 k.k. w zb. z art. 202 § 4a k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to przy zastosowaniu art. 11 § 3 k.k., na podstawie art. 202 § 3 k.k. wymierzono mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności (pkt I wyroku).
Ponadto, na mocy art. 63 § 1 i 5 k.k., na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 7 sierpnia 2019 r. od godz. 13:45 do dnia 8 sierpnia 2019 r. do godz. 09:47 przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności (pkt II wyroku) oraz obciążono go wydatkami, poniesionymi przez Skarb Państwa w wysokości 8 441,42 zł (osiem tysięcy czterysta czterdzieści jeden złotych, czterdzieści dwa grosze) a nadto na mocy art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w spawach karnych (Dz.U.1983.49.223 ze zm.) wymierzono mu opłatę na rzecz Skarbu Państwa w wysokości 400 (czterysta) złotych (pkt III wyroku).
Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem z 21 lipca 2022 r. sygn. V Ka 1049/22, częściowo zmienił zaskarżony wyrok, w ten sposób, że z opisu czynu przypisanego oskarżonemu wyeliminował czynność prezentowania plików z zawartością zdjęć i filmów zawierających treści pornograficzne z posługiwaniem się zwierzęciem (pkt 1 wyroku), w pozostałym zaś zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy (pkt 2 wyroku). Ponadto sąd ten obciążył skazanego kosztami procesu za postępowanie odwoławcze, w tym zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty (pkt 3 wyroku).
Kasację od powyższego wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku wywiódł obrońca skazanego Ł. Ś., podnosząc w niej zarzut rażącej obrazy przepisów prawa materialnego mającą istotny wpływ na treść wyroku, tj. art. 202 § 3 i 4a k.k. Obrońca w kasacji wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie skazanego od zarzucanych mu czynów oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.
W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku i nieuwzględnienie kasacji obrońcy skazanego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy okazał się bezzasadny.
Na wstępie zauważyć należy, iż na mocy art. 532 § 1 k.p.k., w przypadku
‎
wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy w istocie dysponuje możliwością wstrzymania wykonania zaskarżonego tym środkiem orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od ewentualnego rozstrzygnięcia kasacji. Przywołana powyżej regulacja procesowa nie formułuje przesłanek, od których uzależnione jest wstrzymanie wykonalności zaskarżonego kasacją orzeczenia przez Sąd Najwyższy. Mając jednocześnie na uwadze wynikającą z art. 9 k.k.w. zasadę niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, stwierdzić należy, iż możliwość, o której mowa w art. 532 § 1 k.p.k., odnosi się do okoliczności o charakterze absolutnie wyjątkowym.
Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela pogląd wyrażony
‎
w orzecznictwie, w zakresie możliwości wstrzymania wykonalności prawomocnego orzeczenia, w świetle którego: „wstrzymanie wykonalności prawomocnego orzeczenia ze względu na swoją wyjątkowość powinno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne i w zasadzie nieodwracalne następstwa” (postanowienie Sądu Najwyższego z 23 maja 2022 r. sygn. V KK 130/22; podobnie postanowienia: Sądu Najwyższego z 22 stycznia 2020 r., sygn. III KK 5/20; z 18 listopada 2003 r., sygn. IV KK 347/03). Tego rodzaju następstwo może zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza kasacji, nakazuje przewidywać ewentualność jej przyszłego uwzględnienia.
Sąd Najwyższy nadto zauważa, iż nadzwyczajny charakter kasacji
‎
i związane z nim skutki procesowe zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532
‎
§ 1 k.p.k., prowadzą do wniosku, że wstrzymanie wykonania orzeczenia może nastąpić wówczas, kiedy ewentualność uwzględnienia kasacji jawi się jako wysoce prawdopodobna, nieomal pewna. Jedynie taka ocena może uzasadniać odstępstwo od nakazu bezzwłocznego wykonania prawomocnych orzeczeń.
W sprawie niniejszej – nie przesądzając w tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionej kasacji – tego rodzaju okoliczności
‎
nie wystąpiły.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.
[SOP]
[ł.n]