V KK 130/23

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Grudziądzu, który skazał K. W. za czyn z art. 291 § 2 k.k. (paserstwo mniejszej wagi). Kasacja zarzucała rażące naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 500 § 1 i 3 k.p.k. oraz art. 504 § 1 pkt 4 k.p.k., polegające na wydaniu wyroku nakazowego mimo braku jednoznacznych ustaleń co do wartości przedmiotu paserstwa (roweru). Sąd Najwyższy podkreślił, że postępowanie nakazowe jest dopuszczalne tylko w przypadkach oczywistych, gdy nie ma wątpliwości co do winy i okoliczności czynu. W tej sprawie brak było ustalonej wartości roweru, co jest kluczowe dla kwalifikacji czynu jako przestępstwa (art. 291 § 1 k.k.) lub wykroczenia (art. 122 § 1 k.w.), gdyż czyn ten jest przepołowiony. Sąd Rejonowy nie ustalił wartości roweru, ograniczając się jedynie do kwoty uzyskanej ze sprzedaży (300 zł), mimo że zeznania pokrzywdzonego i inne dowody (wyrok w innej sprawie) sugerowały, że wartość roweru mogła wynosić około 500 zł, co jest granicą między przestępstwem a wykroczeniem. Zaniechanie ustalenia tej wartości uniemożliwiło zastosowanie procedury nakazowej. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, z zaleceniem wyjaśnienia wszystkich wątpliwości.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający