III KK 18/10

Sygn. akt III KK 18/10 
 
P O S T A N O W I E N I E 
Dnia 15 czerwca 2010 r. 
 
Sąd Najwyższy w składzie: 
SSN Tomasz Grzegorczyk 
 
w sprawie A. S. 
skazanego z art.197 § 1 k.k. 
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. 
w dniu 15 czerwca 2010 r. 
kasacji obrońcy skazanego 
od wyroku Sądu Okręgowego w S. 
z dnia 6 października 2009 r.,  
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S. 
z dnia 16 marca 2009 r.,  
oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, obciążając skazanego kosztami 
sądowymi postępowania kasacyjnego. 
 
 
 
UZASADNIENIE 
 
Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 16 marca 2009 r. A. S. został 
uznany winnym popełnienia w dniach od 4 do 6 lutego 2008 r. wobec E. B., 
pozostającej u niego w ramach rodziny zastępczej, przestępstwa z art. 199 § 1 w 
zw. z § 3 i art. 197 § 1  w zw. z art.11 § 2 i art.12 k.k. i skazany za to na karę 3 
lat pozbawienia wolności, z zakazem zbliżania się do pokrzywdzonej przez 

okres 10 lat. Po rozpoznaniu apelacji, wniesionych przez prokuratora na 
niekorzyść oskarżonego odnośnie kary oraz przez obrońcę z zarzutem błędu w 
ustaleniach faktycznych i rażącej niewspółmierności kary, Sąd Okręgowy w S.- 
wyrokiem z dnia 6 października 2009 r. - zmienił to orzeczenie jedynie przez 
podwyższenie kary do 5 lat pozbawienia wolności, utrzymując go w mocy w 
pozostałym zakresie. W kasacji wywiedzionej od wyroku sądu odwoławczego 
obrońca skazanego podniosła zarzut obrazy przepisów postępowania, a to art. 4, 
5, 7, 167, 193, 214, 215, 366, 410, 424 § 1 i 457 § 3 k.p.k., przez 
zaakceptowanie poglądu wyrażonego w uzasadnieniu sądu pierwszej instancji, 
że materiał zgromadzony w sprawie daje podstawę do ustalenia winy 
oskarżonego, a materiał ten był oceniony dowolnie, zaniechano weryfikacji 
zeznań pokrzywdzonej i nie przeprowadzono dowodów z urzędu, wnosząc o 
uchylenie obu wydanych w tym procesie wyroków i przekazanie sprawy do 
ponownego rozpoznania w pierwszej instancji. W odpowiedzi na tę skargę 
prokurator Prokuratury Okręgowej w S. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. 
Rozpoznając tę kasację Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Skarga ta jest niezasadna i to w oczywistym stopniu, stąd też jej 
rozpoznanie na posiedzeniu, o jakim mowa w art. 535 § 3 k.p.k. Autorce kasacji 
należy przypomnieć, że kasacja służy od wyroku sądu odwoławczego, a nie 
sądu pierwszej instancji i że nie wolno w niej kwestionować ustaleń 
faktycznych, w tym także pod pozorem rzekomej obrazy prawa. Niestety 
skarżąca wysuwając jakoby zarzut obrazy prawa procesowego atakuje w istocie 
ustalenia faktyczne i chce poddać je kontroli Sądu Najwyższego, który jednak 
jest sądem prawa, a nie faktów. Skarżąca zapomina lub nie pamięta, że apelacja 
obrońcy podnosiła jedynie zarzut błędu w ustaleniach faktycznych i 
niewspółmierności kary i w tej materii sąd odwoławczy wyjątkowo obszernie i 
prawidłowo wypowiedział w uzasadnieniu swego wyroku (k. 533-537). Zarzut 
zatem rzekomej obrazy art. 457 § 3 k.p.k. ma się nijak do realiów tej sprawy. 
Podnoszona zaś obraza pozostałych, przywołanych w kasacji, przepisów 

procesowych, odnosi się do procedowania w pierwszej instancji. To tam 
bowiem przeprowadza się - w tym z urzędu - określone dowody i je ocenia, jest 
ona tym samym skierowana do wyroku sądu meriti, a nie sądu odwoławczego. 
Przy tym nie zarzuca się, aby ten ostatni sąd obraził art. 440 k.p.k., czyli że 
mimo potrzeby nie orzekł on poza granicami zarzutów apelacji z uwagi na 
rażącą niesprawiedliwość wyroku. Zatem sama Autorka kasacji przyznaje w ten 
sposób, że wyrok ten nie jest rażąco niesprawiedliwy, a pamiętać trzeba, że 
tylko rażąca obraza prawa i to mogąca istotny wpływ na treść wyroku może być 
podstawą kasacji. Treść tej kasacji dowodzi natomiast wyraźnie, że skarżącej 
chodzi o zakwestionowanie ustaleń poczynionych w postępowaniu. I tak czyni 
się w uzasadnieniu tej skargi, co jednak nie może być przedmiotem 
nadzwyczajnego środka zaskarżenia.  
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy oddalił tę kasację jako 
oczywiście bezzasadną, obciążając skazanego - stosownie do art. 636 § 1 w zw. 
z art. 518 k.p.k. - kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. 
 
 
 
/tp/