V KK 13/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę skazanego M.S. od wyroku Sądu Okręgowego w J., który z kolei zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w J. Skazany M.S. został pierwotnie skazany za dwa przestępstwa z art. 200 § 1 k.k. na karę łączną 6 lat pozbawienia wolności, z orzeczonymi środkami karnymi w postaci zakazu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej oraz nakazu opuszczenia lokalu, połączonymi na okres 10 lat. Orzeczono również środek zabezpieczający w postaci skierowania na leczenie ambulatoryjne. Apelacje od tego wyroku złożyli prokurator (w części dotyczącej kary) oraz obrońca i sam oskarżony. Sąd Okręgowy uwzględnił apelację prokuratora w zakresie określenia czasu trwania środka karnego opuszczenia lokalu i uzupełnił podstawę prawną orzeczenia o art. 90 § 2 k.k., w pozostałym zakresie utrzymując wyrok w mocy. Kasacja obrońcy zarzucała rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym brak analizy zeznań świadka G.B. oraz niezapoznanie oskarżonego z materiałami śledztwa przed złożeniem wyjaśnień. Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną. Stwierdzono, że pierwszy zarzut dotyczył wad orzeczenia sądu I instancji, a nie sądu II instancji, a zeznania G.B. (małoletniej siostry pokrzywdzonej) nie mogły podważyć wiarygodności zeznań pokrzywdzonej i innych dowodów. Sąd wskazał na układ łóżek i możliwość popełnienia czynów w kuchni jako dodatkowe okoliczności. Drugi zarzut, dotyczący niezapoznania z aktami, uznano za niezasadny, ponieważ skazany sam zrezygnował z zapoznania się z aktami sprawy po złożeniu wyjaśnień, co wyklucza naruszenie art. 321 § 1 k.p.k. Sąd podkreślił, że składanie wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym zależy wyłącznie od podejrzanego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: NiskaUzasadnienie stosowania przepisów k.p.k. dotyczących kasacji, w szczególności wymogów formalnych zarzutów i zakresu kontroli Sądu Najwyższego.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa materialnego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy naruszenie przepisów prawa procesowego, polegające na braku analizy zeznań świadka G.B. przez sąd II instancji, stanowi podstawę do uwzględnienia kasacji?
Odpowiedź sądu
Nie, ponieważ zarzut ten dotyczył wad orzeczenia sądu I instancji, a zeznania G.B. nie mogły podważyć materiału dowodowego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że zarzut braku analizy zeznań G.B. był skierowany przeciwko wyrokowi sądu I instancji, a nie sądu II instancji, do którego kierowana jest kasacja. Ponadto, nawet gdyby uznać to za naruszenie art. 433 § 2 k.p.k., zeznania małoletniego świadka nie mogły podważyć wiarygodności zeznań pokrzywdzonej i innych dowodów, zwłaszcza w kontekście układu łóżek i możliwości popełnienia czynów w innym miejscu.
Czy niezapoznanie oskarżonego z materiałami śledztwa przed złożeniem wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym stanowi rażące naruszenie prawa procesowego, mające wpływ na treść orzeczenia?
Odpowiedź sądu
Nie, ponieważ skazany sam zrezygnował z zapoznania się z aktami sprawy po złożeniu wyjaśnień, co wyklucza naruszenie art. 321 § 1 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że skazany sam podjął decyzję o niezapoznawaniu się z aktami sprawy po złożeniu wyjaśnień, co wyklucza zarzut naruszenia art. 321 § 1 k.p.k. Podkreślono, że składanie wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym jest prawem podejrzanego, a nie obowiązkiem, i nie wymaga wcześniejszego zapoznania się z całym materiałem dowodowym.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. S. | osoba_fizyczna | skazany |
| obrońca skazanego | inne | obrońca |
| prokurator | organ_państwowy | prokurator |
| pokrzywdzona | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| G. B. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (20)
Główne
k.k. art. 200 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 95a § 1
Kodeks karny
k.k. art. 90 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 2 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 92
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 156
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 321 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 118 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 519
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 535 § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja jest oczywiście bezzasadna. • Zarzuty kasacji są chybione. • Pierwszy zarzut kasacji dotyczy wyroku sądu I instancji, a nie sądu II instancji. • Zeznania G.B. nie mogły podważyć materiału dowodowego. • Drugi zarzut kasacji jest niezasadny, ponieważ skazany sam zrezygnował z zapoznania się z aktami sprawy. • Składanie wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym zależy od podejrzanego.
Odrzucone argumenty
Rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie naruszenie art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 92 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez wydanie wyroku, który nie był oparty na całości materiału dowodowego ujawnionego w sprawie przed Sądem Rejonowym, w szczególności poprzez pominięcie w całości zeznań G. B., które w niewątpliwy sposób przemawiały na korzyść oskarżonego. • Rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie naruszenie art. 6 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. w zw. z art. 156 k.p.k. w zw. z art. 321 § 1 k.p.k. poprzez niezapoznanie oskarżonego z materiałami śledztwa, mimo złożonego wniosku, co w konsekwencji doprowadziło do braku wiedzy oskarżonego o stawianych mu zarzutach oraz treści zeznań pokrzywdzonej E. B., do których to zarzutów i zeznań wobec braku wiedzy o ich treści oskarżony się przyznał.
Godne uwagi sformułowania
kasacja jako oczywiście bezzasadna podlegała oddaleniu • zarzuty są chybione • nie może stanowić takiego naruszenia tych przepisów prawa, właśnie w kontekście treści samego dowodu z zeznań G. B. • to jakie wyjaśnienia składał w toku postępowania przygotowawczego skazany (wówczas podejrzany), zależne było tylko i wyłącznie od niego • Przepisy procedury karnej nie dają podejrzanemu prawa do tego, aby przed tym, gdy złoży swoje wyjaśnienia (a więc po postawieniu mu zarzutów), mógł zapoznać się z całym materiałem dowodowym.
Skład orzekający
Jarosław Matras
sędzia sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania przepisów k.p.k. dotyczących kasacji, w szczególności wymogów formalnych zarzutów i zakresu kontroli Sądu Najwyższego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i faktycznej, nie wprowadza nowych zasad interpretacji prawa materialnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy oceny formalnej poprawności zarzutów kasacyjnych. Brak w niej elementów budzących szczególne zainteresowanie poza kręgiem specjalistów prawa karnego procesowego.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.