V KK 125/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuKasacja Prokuratora Generalnego dotyczyła wyroku Sądu Okręgowego w S., który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S. skazujący K.P. za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości (art. 178a § 1 k.k.). Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego, w szczególności przepisów dotyczących zatarcia skazania (art. 107a k.k. i art. 114a § 2 pkt 2 k.k.). Skarżący podniósł, że Sąd Okręgowy błędnie zastosował polskie przepisy do oceny zatarcia skazania za czyn popełniony w Niemczech, co skutkowało niemożnością zakwalifikowania czynu jako recydywy z art. 178a § 4 k.k. Sąd Najwyższy, rozpoznając kasację, stwierdził, że zarzut dotyczący błędnego zastosowania przepisów o zatarciu skazania przez Sąd Okręgowy był słuszny. Sąd Okręgowy powinien był zastosować przepisy obowiązujące w państwie skazania (Niemcy), a nie polski art. 107 § 4a k.k. Jednakże, Sąd Najwyższy uznał, że to uchybienie nie miało wpływu na treść zaskarżonego orzeczenia. Sąd Rejonowy prawidłowo zakwalifikował czyn K.P. jako przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., ponieważ skazanie przez sąd niemiecki dotyczyło nieumyślnego prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości (§ 316 ust. 1 i 2 StGB). Polskie prawo karne (art. 178a § 1 k.k.) penalizuje jedynie umyślne prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, a działanie nieumyślne nie jest w tym kontekście traktowane jako recydywa. Zgodnie z art. 114a § 1 k.k., orzeczenie skazujące nie jest wyrokiem skazującym w rozumieniu polskiego prawa, jeśli według ustawy karnej polskiej czyn nie stanowi przestępstwa. Dlatego też, mimo błędu Sądu Okręgowego w ocenie zatarcia, Sąd Najwyższy oddalił kasację, uznając, że nie było podstaw do przypisania skazanemu popełnienia występku z art. 178a § 4 k.k.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących zatarcia skazań zagranicznych, stosowania art. 114a k.k. w kontekście prawa UE, oraz kwalifikacji prawnej czynów popełnionych za granicą w polskim prawie karnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy zagraniczne skazanie dotyczy czynu niebędącego przestępstwem w polskim prawie, a jednocześnie jest ono błędnie traktowane jako podstawa recydywy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy skazanie za nieumyślne prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości w innym państwie członkowskim UE może stanowić podstawę do obostrzenia kary na podstawie art. 178a § 4 k.k. w Polsce?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli polskie prawo nie przewiduje penalizacji takiej formy czynu.
Uzasadnienie
Polskie prawo karne (art. 178a § 1 k.k.) penalizuje jedynie umyślne prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Niemieckie prawo (§ 316 StGB) przewiduje odpowiedzialność także za nieumyślne prowadzenie. Zgodnie z art. 114a § 1 k.k., orzeczenie skazujące z innego państwa UE nie jest wyrokiem skazującym w rozumieniu polskiego prawa, jeśli według ustawy karnej polskiej czyn nie stanowi przestępstwa. Dlatego też, niemieckie skazanie za nieumyślne prowadzenie nie może być podstawą do zastosowania art. 178a § 4 k.k.
Jakie przepisy należy stosować do oceny zatarcia skazania za czyn popełniony w innym państwie członkowskim UE?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Należy stosować ustawę obowiązującą w miejscu skazania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z art. 114a § 2 k.k., do zatarcia skazania stosuje się ustawę obowiązującą w miejscu skazania, co oznacza, że Sąd Okręgowy błędnie zastosował polski art. 107 § 4a k.k. do oceny zatarcia skazania orzeczonego w Niemczech.
Czy błąd sądu odwoławczego w kwestii zatarcia skazania zagranicznego, który nie wpływa na prawidłowość kwalifikacji prawnej czynu, uzasadnia uchylenie wyroku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli błąd nie miał wpływu na treść rozstrzygnięcia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że mimo zasadności zarzutu dotyczącego błędnego zastosowania przepisów o zatarciu skazania przez Sąd Okręgowy, uchybienie to nie podważa prawidłowości zapadłego w sprawie orzeczenia, które utrzymywało w mocy wyrok Sądu I instancji. Sąd I instancji prawidłowo rozstrzygnął sprawę, przyjmując, że czyn przypisany skazanemu wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 k.k., a skazanie zagraniczne nie może stanowić podstawy do obostrzenia kary na podstawie art. 178a § 4 k.k.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. P. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (8)
Główne
k.k. art. 178a § 1
Kodeks karny
Dotyczy umyślnego prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Nie obejmuje działania nieumyślnego.
k.k. art. 178a § 4
Kodeks karny
Dotyczy ponownego prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, gdy sprawca był uprzednio skazany za taki czyn. Wymaga, aby poprzednie skazanie było wyrokiem skazującym w rozumieniu polskiego prawa.
k.k. art. 114a § 1
Kodeks karny
Definiuje, co jest wyrokiem skazującym w rozumieniu polskiego prawa, w tym orzeczenia sądów państw członkowskich UE, chyba że czyn nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego.
k.k. art. 114a § 2
Kodeks karny
Określa, że do zatarcia skazania stosuje się ustawę obowiązującą w miejscu skazania.
Pomocnicze
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
Zasada stosowania ustawy względniejszej dla sprawcy.
k.k. art. 107 § 4a
Kodeks karny
Przepis dotyczący zatarcia skazania, błędnie zastosowany przez Sąd Okręgowy w odniesieniu do skazania zagranicznego.
k.p.k. art. 433 § 2
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek sądu odwoławczego do rozważenia wszystkich zarzutów apelacji.
k.p.k. art. 457 § 3
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek sądu odwoławczego do szczegółowego uzasadnienia wyroku.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niemieckie skazanie dotyczyło nieumyślnego prowadzenia pojazdu, które nie jest penalizowane jako recydywa w polskim prawie (art. 178a § 4 k.k.). • Orzeczenie sądu zagranicznego, które nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego, nie jest wyrokiem skazującym w rozumieniu art. 114a § 1 k.k.
Odrzucone argumenty
Zarzut Prokuratora Generalnego dotyczący rażącego naruszenia prawa materialnego przez Sądy obu instancji w kwestii zatarcia skazania zagranicznego.
Godne uwagi sformułowania
choć podniesiony w niej zarzut okazał się w pełni słuszny, to nie można przyjąć, że miał on wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia • nie sposób przyjąć, że orzeczenie Sądu Rejonowego w R. skazujące K. P. za popełnienie występku z § 316 ust. 1 i 2 StGB jest wyrokiem skazującym w rozumieniu tego przepisu.
Skład orzekający
Jerzy Grubba
przewodniczący-sprawozdawca
Przemysław Kalinowski
członek
Rafał Malarski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zatarcia skazań zagranicznych, stosowania art. 114a k.k. w kontekście prawa UE, oraz kwalifikacji prawnej czynów popełnionych za granicą w polskim prawie karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy zagraniczne skazanie dotyczy czynu niebędącego przestępstwem w polskim prawie, a jednocześnie jest ono błędnie traktowane jako podstawa recydywy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia kolizji systemów prawnych w UE i stosowania przepisów o recydywie w kontekście skazań zagranicznych, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Czy skazanie za granicą może Cię w Polsce wpędzić w kłopoty? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy zagraniczne wyroki nie są podstawą recydywy.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.