V KK 124/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła lekarza G. K., oskarżonego o narażenie pacjenta A. T. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (art. 160 § 2 kk) z powodu niewłaściwego badania i nieprzewiezienia go do szpitala. Sąd Rejonowy w Z. umorzył postępowanie wobec przedawnienia karalności czynu z art. 160 § 3 kk. Sąd Okręgowy w J., uwzględniając apelację obrońcy, zmienił wyrok i uniewinnił lekarza, uznając apelację prokuratora za niezasadną. Prokurator Okręgowy wniósł kasację, zarzucając sądowi okręgowemu rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w tym art. 424 § 1 kpk, art. 433 § 2 kpk, art. 457 § 3 kpk w zw. z art. 458 kpk, a także art. 7 i 410 kpk. Główne zarzuty dotyczyły pominięcia istotnych dowodów (zeznania świadków, opinie biegłych) i wybiórczej oceny materiału dowodowego, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych i uniewinnienia. Sąd Najwyższy podzielił zarzuty kasacji, stwierdzając, że sąd okręgowy nie oparł swoich rozważań na całokształcie materiału dowodowego, lecz na dowodach wybranych i nie w pełni uwzględnionych. Szczególnie podkreślono zignorowanie zgodnych opinii biegłych z zakresu medycyny sądowej, które wskazywały na niedokładne badanie pacjenta i narażenie go na niebezpieczeństwo. Sąd Najwyższy uznał, że sąd okręgowy rażąco naruszył zasady oceny dowodów (art. 7 kpk) i całokształtu materiału dowodowego (art. 410 kpk), a także nie podał przekonujących przesłanek swojej decyzji w uzasadnieniu (art. 424 § 1 kpk). W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaNaruszenie przez sąd odwoławczy przepisów postępowania przy ocenie dowodów, w szczególności opinii biegłych i zeznań świadków, w sprawach karnych.
Dotyczy specyfiki oceny dowodów w postępowaniu karnym i wymogów uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd odwoławczy, orzekając odmiennie co do istoty sprawy i uniewinniając oskarżonego, naruszył przepisy postępowania poprzez nieuwzględnienie całokształtu materiału dowodowego i wybiórczą ocenę dowodów, w szczególności opinii biegłych i zeznań świadków?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd odwoławczy rażąco naruszył przepisy postępowania, w tym art. 7 i 410 kpk, poprzez wybiórczą ocenę dowodów i nieuwzględnienie istotnych elementów materiału dowodowego, co miało wpływ na treść orzeczenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że sąd okręgowy nie oparł się na całokształcie materiału dowodowego, lecz na dowodach wybranych i nie w pełni uwzględnionych. Zignorowano zgodne opinie biegłych wskazujące na niedokładne badanie pacjenta i narażenie go na niebezpieczeństwo, a także zeznania świadków. Uzasadnienie wyroku nie zawierało przekonujących przesłanek dla odmiennej oceny dowodów niż sąd pierwszej instancji.
Czy sąd odwoławczy, uniewinniając lekarza, prawidłowo ocenił dowody dotyczące stanu zdrowia pacjenta i stopnia narażenia go na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd odwoławczy dokonał dowolnej oceny dowodów, sprzecznej z opiniami biegłych i zeznaniami świadków, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że sąd okręgowy przyjął sprzecznie z opiniami biegłych, że zaniechanie oskarżonego nie narażało pacjenta na niebezpieczeństwo. Pominął zeznania świadków dotyczące stanu pacjenta i błędnie ocenił dowody, co doprowadziło do ustalenia, że stan pacjenta nie wymagał natychmiastowej hospitalizacji, wbrew wnioskom biegłych.
Czy uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego spełnia wymogi formalne, w szczególności czy podaje przekonujące przesłanki dla odmiennej oceny dowodów niż sąd pierwszej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego nie spełnia wymogów formalnych, ponieważ nie podaje przekonujących przesłanek dla odmiennej oceny dowodów i nie odnosi się do wszystkich istotnych dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd odwoławczy, orzekając odmiennie co do istoty, był zobowiązany do wykazania niezasadności ocen sądu pierwszej instancji i uzasadnienia swojej decyzji w oparciu o wszystkie przeprowadzone dowody, zgodnie z art. 424 § 1 pkt 2 kpk w zw. z art. 458 kpk.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Prokuratury Okręgowej w J. | organ_państwowy | skarżący |
| Prokurator Rejonowy w Z. | organ_państwowy | oskarżyciel |
| A. T. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 160 § § 2
Kodeks karny
Narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Podstawa faktyczna wyroku sądu odwoławczego – dowody przeprowadzone w I instancji.
k.p.k. art. 424 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku sądu I instancji.
k.p.k. art. 457 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Wymogi uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.
k.p.k. art. 458
Kodeks postępowania karnego
Stosowanie przepisów o uzasadnieniu wyroku sądu I instancji do wyroku sądu odwoławczego.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
Pomocnicze
k.k. art. 160 § § 3
Kodeks karny
Nieumyślne narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 6
Kodeks postępowania karnego
Okoliczność wyłączająca ściganie, w tym przedawnienie karalności.
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 10
Kodeks postępowania karnego
Okoliczność wyłączająca ściganie, w tym brak wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej.
k.p.k. art. 399 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zmiana kwalifikacji prawnej czynu w postępowaniu odwoławczym.
k.p.k. art. 452 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Uzupełnienie postępowania dowodowego w drugiej instancji.
k.p.k. art. 193 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dopuszczenie dowodu z opinii biegłego.
k.k. art. 2
Kodeks karny
Pojęcie gwaranta.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Okręgowy naruszył przepisy postępowania (art. 7, 410, 424, 433, 457, 458 kpk) poprzez wybiórczą ocenę dowodów i nieuwzględnienie całokształtu materiału dowodowego. • Sąd Okręgowy pominął istotne dowody, w tym opinie biegłych i zeznania świadków, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych. • Uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego nie spełnia wymogów formalnych i nie zawiera przekonujących przesłanek dla odmiennej oceny dowodów. • Narażenie pacjenta na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu było wynikiem niedokładnego badania i zaniechania udzielenia dalszej pomocy medycznej.
Odrzucone argumenty
Argumenty obrony oskarżonego, które doprowadziły do uniewinnienia przez Sąd Okręgowy.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. • Wyrok reformatoryjny, uniewinniający oskarżonego, wydany został w postępowaniu odwoławczym w uwzględnieniu apelacji obrońcy oskarżonego. • W sytuacji, gdy o uniewinnieniu oskarżonego orzeczono bez uzupełnienia w drugiej instancji postępowania dowodowego w trybie art. 452§2 kpk, za podstawę faktyczną wyroku można więc było przyjąć tylko dowody przeprowadzone w toku rozprawy głównej przed Sądem I instancji (art. 410), a ich ocena nie powinna była wychodzić poza granice swobody wyznaczone przepisem art. 7 kpk. • Budzi zdumienie, że Sąd ten, bez przesłuchiwania biegłych z Zakładów Medycyny Sądowej z Akademii Medycznych w S. i w W., nie uwzględnił ich zgodnych opinii co do tego, że oskarżony przez swoje niedbałe, naruszające podstawowe procedury badanie A. T., a w następstwie zaniechanie natychmiastowego zabrania do szpitala, naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. • Przede wszystkim jednak Sąd odwoławczy, wbrew opiniom biegłym uznał, że nieudzielenie przez oskarżonego, po krótkim badaniu, jakiejkolwiek dalszej pomocy medycznej nie narażało A. T. na bezpośrednie niebezpieczeństwo zaistnienia skutków wymienionych w art. 160§1 kk. W realiach sprawy wniosek ten jest dowolny. • Trafnie podniesiono w kasacji, że do zmiany ustaleń w zaskarżonym wyroku, decydujących o rozstrzygnięciu, doszło z pominięciem zeznań A. B., doświadczonej pracownicy Ośrodka Pomocy Społecznej w W., która na prośbę T. […]
Skład orzekający
Henryk Gradzik
przewodniczący-sprawozdawca
Edward Matwijów
członek
Barbara Skoczkowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Naruszenie przez sąd odwoławczy przepisów postępowania przy ocenie dowodów, w szczególności opinii biegłych i zeznań świadków, w sprawach karnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki oceny dowodów w postępowaniu karnym i wymogów uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest rzetelne badanie dowodów przez sądy i jak Sąd Najwyższy kontroluje poprawność postępowania sądów niższych instancji, nawet w sprawach dotyczących błędów medycznych.
“Sąd Najwyższy: Sąd Okręgowy popełnił błąd, uniewinniając lekarza. Kluczowe dowody zignorowane!”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.