V KK 116/08

Sąd Najwyższy2008-11-05
SNKarneprawo karne skarboweWysokanajwyższy
grzywnaprzestępstwo skarbowekodeks karny skarbowyminimalne wynagrodzeniestawka dziennaczas popełnienia czynuSąd Najwyższykasacja

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w części dotyczącej kary grzywny, wskazując, że wysokość stawki dziennej powinna być ustalana na podstawie minimalnego wynagrodzenia z czasu popełnienia czynu, a nie z czasu orzekania.

Prokurator Generalny zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego dotyczący kary grzywny, zarzucając rażące naruszenie art. 23 § 3 k.k.s. poprzez ustalenie stawki dziennej grzywny poniżej 1/30 minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w dacie orzekania. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną, stwierdzając, że dla określenia wysokości stawki dziennej grzywny miarodajna jest wysokość minimalnego wynagrodzenia z czasu popełnienia czynu, a nie z czasu orzekania. W związku z tym uchylono zaskarżony wyrok w części dotyczącej kary i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania.

Sprawa dotyczyła kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść Mieczysława S., skazanego za przestępstwo skarbowe. Zarzut dotyczył rażącej obrazy art. 23 § 3 Kodeksu karnego skarbowego (k.k.s.) przez Sąd Okręgowy, który zmienił wyrok Sądu Rejonowego, łagodząc karę grzywny do 50 stawek dziennych po 20 zł każda. Prokurator argumentował, że stawka dzienna nie mogła być niższa niż 1/30 minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w czasie orzekania, które wynosiło 1126 zł, co dawało kwotę 37,53 zł. Sąd Najwyższy przychylił się do stanowiska kasacji co do faktu naruszenia art. 23 § 3 k.k.s. Podkreślił jednak, że dla określenia wysokości stawki dziennej grzywny miarodajna jest wysokość minimalnego wynagrodzenia obowiązująca w czasie popełnienia przypisanego czynu, a nie w czasie orzekania. Wskazał, że zgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie popełnienia czynu (od 7 stycznia 2005 r. do 28 września 2006 r.), minimalne wynagrodzenie wynosiło 899,10 zł (we wrześniu 2005 r.), co oznaczało, że stawka dzienna nie mogła być niższa niż 29,64 zł. W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, wiążąc go z przedstawionym zapatrywaniem prawnym.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Dla określenia wysokości stawki dziennej grzywny orzekanej za przestępstwa skarbowe (art. 23 § 3 k.k.s.) punktem wyjścia jest wysokość minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia przypisanego czynu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zmiana brzmienia art. 23 § 3 k.k.s. miała na celu uniezależnienie surowości kary od momentu wydania orzeczenia, co przemawia za przyjęciem momentu popełnienia czynu jako podstawy do ustalenia wysokości stawki dziennej grzywny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie wyroku w części dotyczącej kary i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Strona wygrywająca

Mieczysław S.

Strony

NazwaTypRola
Mieczysław S.osoba_fizycznaskazany
Prokurator Generalnyorgan_państwowyskarżący

Przepisy (3)

Główne

k.k.s. art. 23 § § 3

Kodeks karny skarbowy

Dla określenia wysokości stawki dziennej grzywny orzekanej za przestępstwa skarbowe punktem wyjścia jest wysokość minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia przypisanego czynu.

Pomocnicze

k.p.k. art. 442 § § 3

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 518

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie art. 23 § 3 k.k.s. poprzez ustalenie stawki dziennej grzywny poniżej 1/30 minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w czasie popełnienia czynu.

Godne uwagi sformułowania

Punktem wyjścia dla określenia wysokości stawki dziennej grzywny orzekanej za przestępstwa skarbowe (art. 23 § 3 k.k.s.), jest wysokość minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia przypisanego czynu. Ustalając jej wysokość na 20 zł rażąco naruszył art. 23 § 3 k.k.s., a uchybienie to miało wpływ na treść orzeczenia.

Skład orzekający

P. Hofmański

przewodniczący-sprawozdawca

A. Kapłon

członek

D. Świecki

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości stawki dziennej grzywny w sprawach karnych skarbowych w kontekście minimalnego wynagrodzenia obowiązującego w czasie popełnienia czynu."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie interpretacji art. 23 § 3 k.k.s. w brzmieniu obowiązującym w analizowanym okresie, z uwzględnieniem zmian legislacyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa jest interesująca dla prawników karnych i skarbowych ze względu na precyzyjne wyjaśnienie kluczowego aspektu ustalania kary grzywny, jakim jest moment odniesienia dla minimalnego wynagrodzenia.

Kiedy liczymy minimalne wynagrodzenie dla grzywny? Sąd Najwyższy wyjaśnia!

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
WYROK  Z  DNIA  5  LISTOPADA  2008  R. 
V  KK  116/08 
 
Punktem wyjścia dla określenia wysokości stawki dziennej grzywny 
orzekanej za przestępstwa skarbowe (art. 23 § 3 k.k.s.), jest wysokość mi-
nimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia przypisanego czynu. 
 
Przewodniczący: sędzia SN P. Hofmański (sprawozdawca). 
Sędziowie SN: A. Kapłon, D. Świecki. 
Prokurator Prokuratury Krajowej: B. Drozdowska. 
 
Sąd Najwyższy w sprawie Mieczysława S., skazanego z art. 83 § 1 
k.k.s., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 5 listopada 2008 
r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść ska-
zanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 stycznia 2008 r., 
zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 października 2007 
r.,  
 
u c h y l i ł  zaskarżony wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i 
sprawę  p r z e k a z a ł  Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpo-
znania w postępowaniu odwoławczym. 
 
 
U Z A S A D N I E N I E  
 
Prokurator Generalny zaskarżył na niekorzyść skazanego Mieczy-
sława S. wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 stycznia 2008 r., w czę-
ści dotyczącej orzeczenia o karze. W kasacji podniesiono zarzut rażącej 

 
2 
obrazy art. 23 § 3 k.k.s., polegającej na zmianie wyroku Sądu Rejonowego 
w S. z dnia 24 października 2007 r., poprzez złagodzenie orzeczonej kary 
grzywny do 50 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki 
na 20 zł, podczas gdy zgodnie z wymienionym przepisem stawka dzienna 
grzywny nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego 
wynagrodzenia, a tym samym stawka dzienna orzeczonej przez Sąd 
grzywny nie mogła być niższa od kwoty 37,53 zł. 
Opierając się na tym zarzucie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżo-
nego wyroku w części dotyczącej kary i przekazanie sprawy w tym zakresie 
Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania w postępowaniu 
odwoławczym. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Kasacja jest zasadna. Autor kasacji sugeruje, że zgodnie z § 1 rozpo-
rządzenia Rady Ministrów z dnia 11 listopada 2007 r. w sprawie wysokości 
minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2008 r. (Dz. U. Nr 171, poz. 1209), 
stawka ta w dniu orzekania przez Sąd odwoławczy wynosiła 1126 zł. Sąd 
Okręgowy w G. nie mógł określić jej zatem na kwotę niższą niż 37, 53 zł. 
Ustalając jej wysokość na 20 zł rażąco naruszył art. 23 § 3 k.k.s., a uchy-
bienie to miało wpływ na treść orzeczenia. 
Wywód powyższy jest trafny, co do faktu naruszenia art. 23 § 3 k.k.s. 
i konsekwencji tego naruszenia. Zdaniem Sądu Najwyższego dla określe-
nia wysokości stawki dziennej nie może być miarodajna wysokość najniż-
szego wynagrodzenia w dniu orzekania przez sąd, lecz wysokość ta w dniu 
popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu. W świetle art. 23 § 3 k.k.s. 
w brzmieniu poprzedzającym wejście w życie nowelizującej ten przepis z 
dniem 17 grudnia 2005 r. ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz. U Nr 178, poz. 
1479), podstawą określenia stawki dziennej była wysokość najniższego 
miesięcznego wynagrodzenia w czasie orzekania w pierwszej instancji. 
Obecnie, od dnia wejścia w życie wspomnianej noweli, niezależnie od 

 
3 
wskazania na minimalne (a nie najniższe) wynagrodzenie, zrezygnowano z 
zastrzeżenia, że ocena powinna nastąpić przy uwzględnieniu owej wyso-
kości w dniu orzekania w pierwszej instancji. Zdaniem Sądu Najwyższego, 
nie może to oznaczać, że intencją ustawodawcy było wskazanie na potrze-
bę określania wysokości stawki dziennej przy uwzględnieniu zarówno chwili 
orzekania w pierwszej instancji, jak i w instancji odwoławczej. Cel wskaza-
nej tu zmiany sprowadza się do uniezależnienia surowości grożącej oskar-
żonemu kary od tego, kiedy wydane zostaje orzeczenie. W konsekwencji 
zasadne jest przyjęcie, że punktem wyjścia dla określenia wysokości stawki 
dziennej grzywny orzekanej za przestępstwa skarbowe (art. 23 § 3 k.k.s.), 
jest wysokość minimalnego wynagrodzenia w czasie popełnienia przypisa-
nego czynu. 
Ponieważ Mieczysław S. dopuścił się zarzucanego mu czynu w okre-
sie od dnia 7 stycznia 2005 r. do dnia 28 września 2006 r., miarodajną 
kwotą dla określenia grzywny jest stawka minimalnego wynagrodzenia 
określona na rok 2006. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 
dnia 13 września 2005 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia 
za pracę w 2006 r. (Dz. U., Nr 177, poz. 1469) wynagrodzenie to wynosiło 
899,10 zł. W konsekwencji, wysokość stawki dziennej grzywny wymierzo-
nej Mieczysławowi S. nie może być niższa niż 29,64 zł. 
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wy-
rok w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie przekazał 
sprawę Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania w postę-
powaniu odwoławczym. Ponownie określając wysokość stawki dziennej 
wymierzonej oskarżonemu kary grzywny, Sąd Okręgowy związany będzie 
zapatrywaniem prawnym wyrażonym przez Sąd Najwyższy w niniejszym 
orzeczeniu (art. 442 § 3 w zw. z art. 518 k.p.k.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI