Orzeczenie · 2025-11-26

V KK 108/25

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2025-11-26
SNKarnewykonanie karWysokanajwyższy
wyrok łącznykara łącznakasacjaSąd NajwyższySąd Rejonowybłędy proceduralnenaruszenie prawa materialnegokontrawencjonalizacjaciąg przestępstw

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Płocku, który został wydany w sprawie R.G. Kasacja zarzucała rażące naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego, w tym art. 366 § 1 k.p.k., art. 413 § 1 pkt 4 i 6 k.p.k., art. 574 k.p.k., art. 572 k.p.k., art. 85 § 1 k.k. i art. 91 § 2 k.k. Główne zarzuty dotyczyły oparcia orzeczenia na niepełnym materiale dowodowym, objęcia karą łączną nieistniejącej kary pozbawienia wolności (zamienionej na areszt) oraz pominięcia przepisu art. 91 § 2 k.k. przy łączeniu kar za ciąg przestępstw. Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną. Stwierdzono, że Sąd Rejonowy popełnił błędy w części wstępnej wyroku, nie odnotowując kontrawencjonalizacji kary, co doprowadziło do połączenia nieistniejącej kary z innymi. Ponadto, Sąd Rejonowy błędnie zidentyfikował chronologicznie pierwsze wyroki, co skutkowało nieprawidłowym utworzeniem węzłów kary łącznej i bezzasadnym umorzeniem postępowania w niektórych przypadkach. Sąd Najwyższy podkreślił również, że Sąd Rejonowy nie rozważył zastosowania względniejszych przepisów obowiązujących przed nowelizacją Kodeksu karnego z dnia 23 czerwca 2020 r., co stanowiło naruszenie art. 4 § 1 k.k. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok łączny i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Płocku, nakazując wnikliwe zbadanie karalności skazanego, rozważenie zastosowania względniejszego stanu prawnego i prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego oraz procesowego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

interpretacja przepisów dotyczących wyroku łącznego, w szczególności w kontekście kar nieistniejących, ciągów przestępstw oraz stosowania względniejszych przepisów prawa.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznych błędów proceduralnych popełnionych przez sąd niższej instancji w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego.

Zagadnienia prawne (4)

Czy objęcie wyrokiem łącznym kary nieistniejącej w obrocie prawnym (np. zamienionej na areszt) stanowi rażące naruszenie prawa procesowego i materialnego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, objęcie wyrokiem łącznym kary nieistniejącej w obrocie prawnym stanowi rażące naruszenie prawa, mające istotny wpływ na treść orzeczenia.

Uzasadnienie

Kara, która została zamieniona na inny rodzaj kary lub już wykonana, nie może być podstawą do orzeczenia kary łącznej, gdyż nie istnieje już w obrocie prawnym.

Czy pominięcie przepisu art. 91 § 2 k.k. przy orzekaniu kary łącznej za ciąg przestępstw stanowi rażące naruszenie prawa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, pominięcie przepisu art. 91 § 2 k.k. przy orzekaniu kary łącznej, gdy w skład kary łącznej wchodzą kary orzeczone za ciąg przestępstw, stanowi rażące naruszenie prawa.

Uzasadnienie

Art. 91 § 2 k.k. obliguje sąd do zastosowania przepisów dotyczących łączenia kar, gdy w skład kary łącznej wchodzą kary orzeczone za ciąg przestępstw.

Czy błędne ustalenie chronologii wyroków i nieprawidłowe połączenie kar jednostkowych w wyroku łącznym stanowi rażące naruszenie prawa procesowego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, błędne ustalenie chronologii wyroków i nieprawidłowe połączenie kar jednostkowych w wyroku łącznym stanowi rażące naruszenie prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia.

Uzasadnienie

Prawidłowe ustalenie chronologii wyroków jest kluczowe dla prawidłowego zastosowania przepisów o karze łącznej, a błędy w tym zakresie prowadzą do wadliwego orzeczenia.

Czy sąd jest zobowiązany do rozważenia zastosowania względniejszych przepisów obowiązujących przed nowelizacją Kodeksu karnego, zgodnie z art. 4 § 1 k.k., przy orzekaniu kary łącznej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd jest zobowiązany do zbadania i ustalenia, które przepisy regulujące orzekanie o karze łącznej były względniejsze dla sprawcy, zgodnie z art. 4 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Art. 4 § 1 k.k. nakazuje stosowanie ustawy nowej, chyba że ustawa obowiązująca poprzednio jest względniejsza dla sprawcy. Przepisy Tarczy 4.0 nie wyłączają stosowania art. 4 § 1 k.k. w sytuacji, gdy tylko jedna z kar została orzeczona przed lub po dacie nowelizacji.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie wyroku łącznego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Prokurator Generalny (na korzyść skazanego)

Strony

NazwaTypRola
R.G.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (28)

Główne

k.k. art. 85 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 91 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 85 § § 1 i § 2

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 366 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 413 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 413 § § 1 pkt 6

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 574

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 535 § § 5

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 575 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 577

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 576 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

u.p.n. art. 62 § ust. 1 i 3

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

k.w. art. 2a § § 1

Kodeks wykroczeń

k.w. art. 119 § § 1

Kodeks wykroczeń

k.w. art. 2a § § 1 i § 5

Kodeks wykroczeń

k.k. art. 278 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 279 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 288 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 12 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 178a § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 178b

Kodeks karny

k.k. art. 160 § § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Objęcie wyrokiem łącznym kary nieistniejącej w obrocie prawnym. • Pominięcie przepisu art. 91 § 2 k.k. przy orzekaniu kary łącznej za ciąg przestępstw. • Błędne ustalenie chronologii wyroków i nieprawidłowe połączenie kar jednostkowych. • Niezastosowanie względniejszych przepisów obowiązujących przed nowelizacją Kodeksu karnego (art. 4 § 1 k.k.).

Godne uwagi sformułowania

objęcie karą nieistniejącej w obrocie prawnym kary • rażące naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego • istotny wpływ na treść wyroku łącznego • rozważenie, który stan prawny będzie względniejszy dla sprawcy

Skład orzekający

Michał Laskowski

przewodniczący

Małgorzata Wąsek-Wiaderek

sprawozdawca

Włodzimierz Wróbel

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "interpretacja przepisów dotyczących wyroku łącznego, w szczególności w kontekście kar nieistniejących, ciągów przestępstw oraz stosowania względniejszych przepisów prawa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych błędów proceduralnych popełnionych przez sąd niższej instancji w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje złożoność postępowania w przedmiocie wyroku łącznego i typowe błędy popełniane przez sądy, co jest cenne dla praktyków prawa karnego.

Sąd Najwyższy uchyla wyrok łączny: kluczowe błędy w orzekaniu kary łącznej.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst