III KK 556/22

SN
Sygn. akt III KK 556/22
POSTANOWIENIE
Dnia 7 grudnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
na posiedzeniu w trybie art. 535§5 k.p.k.
po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2022r.
sprawy
S. K.
skazanego za czyn z art. 270§1 k.k. i inne
z powodu kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego
na korzyść skazanego
od postanowienia Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 13 sierpnia 2002r., sygn. II Ko 764/01
w przedmiocie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności
p o s t a n o w i ł:
I.
uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie wykonawcze w przedmiocie zarządzenia wykonania wobec S. K. warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności;
II.
kosztami postępowania kasacyjnego obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 8 marca 2000r., sygn. akt II K 1365/99, Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim uznał S. K.  za winnego tego, że:
1.
w
miesiącu marcu 1999r. w C., w celu użycia za autentyczny dokonał przerobienia dowodu osobistego serii […] na nazwisko K. A., w ten sposób, że w miejsce oryginalnej fotografii wkleił swoje zdjęcie oraz za pomocą sfałszowanej pieczątki przerobił wpis o zameldowaniu, a nadto w ten sam sposób przerobił legitymację ubezpieczeniową serii […] na nazwisko K. A.,
tj. czyn wypełniający znamiona przestępstwa z art. 270§1 k.k., na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,
2.
w miesiącu marcu 1999r. w C., działając w zamiarze sfałszowania zaświadczenia o zarobkach, udzielił pomocy nieustalonej osobie w podrobieniu ww. dokumentu w celu dalszego jego użycia za autentyczny, w ten sposób, że dostarczył dane osobowe widniejące w uprzednio przerobionym dowodzie osobistym na nazwisko K. A.,
tj. za czyn z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 270§1 k.k., na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności, oraz
3.
w dniu 29.03.1999r. w S., w sklepie M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził w trakcie zawarcia dwóch umów […] i […]1, dotyczących świadczenia usług telekomunikacyjnych w sieci telefonii komórkowej P. S.A. w W., do niekorzystnego rozporządzenia mieniem powodując straty w wysokości 1.248,50 złotych, w ten sposób, iż wprowadził w błąd pracowników w/w. sklepu co do autentyczności przedłożonych dokumentów na nazwisko K. A. oraz spłaty rachunków  telefonicznych, czym działał na szkodę P. SA w W.,
tj. występku wyczerpującego znamiona art. 286§1 k.k., na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.
Przy zastosowaniu art. 85 k.k. i art. 86§1 k.k. Sąd orzekł wobec skazanego karę łączną 10 miesięcy wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres 2 lat. Sąd zobowiązał S. K. do naprawienia szkody na rzecz P. S.A. w W. w terminie do dnia 30 kwietnia 2000r.
Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony postępowania i uprawomocnił się z dniem 16 marca 2000r.
W toku postępowania wykonawczego, wobec niewywiązania się przez skazanego z obowiązku naprawienia szkody, kurator sądowy złożył wniosek o zarządzenie wykonania wobec niego warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności.
Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2002r., sygn. akt II Ko 764/01, Sąd Rejonowy w Stargardzie Szczecińskim, na podstawie art. 75§2 k.k. i art. 75§4 k.k., orzekł o zarządzeniu wykonania wobec skazanego warunkowo zawieszonej kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim z dnia 8 marca 2000r., sygn. akt II K 1365/99. Orzeczenie to uprawomocniło się z dniem 18 września 2002r.
Obecnie kasację od powyższego postanowienia – na korzyść skazanego -wniósł Prokurator Generalny, zarzucając w niej rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 75§4 k.k., polegające na wydaniu w dniu 13 sierpnia 2002 roku postanowienia o zarządzeniu w trybie art. 75§2 k.k. wykonania wobec S. K. warunkowo zawieszonej kary 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem z dnia 8 marca 2000 roku, sygn. akt II K 1365/99, które uprawomocniło się w dniu 18 września 2002 roku, tj. po upływie w dniu 16 września 2002 roku 6 miesięcy od zakończenia okresu próby.
Podnosząc powyższy zarzut i zaskarżając postanowienie w całości, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności wobec skazanego S. K..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna w stopniu wymaganym przez art. 535§5 k.p.k., co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu.
Wskazane przez skarżącego rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 75§4 k.k. w istocie miało miejsce w przedmiotowym postępowaniu.
Przepis ten stanowi, że zarządzenie wykonania kary nie może nastąpić później niż w ciągu 6 miesięcy od zakończenia okresu próby. Okres ten upłynął wobec skazanego S. K. z dniem 16 września 2002r.
I choć postanowienie w przedmiocie zarządzenia wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności wydane zostało w dniu 13 sierpnia 2002r., a zatem przed upływem terminu określonego w art. 75§4 k.k., to uprawomocniło się ono z dniem 18 września 2002r., a zatem dwa dni po upływie terminu.
Należy mieć przy tym na względzie treść art. 178§5 k.k.w., który stanowi, że postanowienia o zarządzeniu wykonania kary wydane m.in. na podstawie art. 75§2 k.k. stają się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. To zaś w przedmiotowej sprawie nastąpiło wówczas, gdy zarządzenie wykonania kary pozbawienia wolności nie było już możliwe.
Zważywszy na powyższe, kasację Prokuratora Generalnego należało uznać za oczywiście zasadną i uchylić zaskarżone postanowienie w całości. Wobec zaś wystąpienia przesłanki wykluczającej zarządzenie wykonania warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, postępowanie wykonawcze w tym przedmiocie należało umorzyć.
Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
l.n