V KB 34/26

SN
V KB 34/26
ZARZĄDZENIE
Dnia 9 kwietnia 2026 r.
Prezes SN Zbigniew Kapiński
W związku z wnioskiem
o
zbadanie spełnienia przez
SSN
A.D.
wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących powołaniu i postępowania
po powołaniu
na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 29 § 6-9 i 24 uSN,
stwierdziwszy
, że:
-
wniosek pochodzi od strony postępowania przed Sądem Najwyższym
– skazanego (art. 29 § 7 uSN),
-
został sporządzony, podpisany i wniesiony przez obrońcę skazanego
(art. 87
1
§ 1 k.p.c. w zw. z art. 29 § 8 zd. czwarte uSN),
- z zachowaniem terminu tygodniowego (art. 29 § 8 zd. pierwsze uSN) i
- czyni zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (art. 119 § 1 k.p.k. w
zw. z art. 29 § 9 i 24 uSN),
1)   wniosek odrzucić;
2) odpis zarządzenia doręczyć obrońcy i
skazanemu
oraz dołączyć do akt
V KK 480/25;
3) o wniosku i o wydanym zarządzeniu zawiadomić SSN A.D.
;
4)
zakreślić sprawę w repertorium KB jako zakończoną w inny sposób.
UZASADNIENIE
Kodeks postępowania karnego nie przewiduje w niniejszym wypadku obowiązku sporządzenia uzasadnienia, gdyż zarządzenie to jest niezaskarżalne (por. art. 99 § 2 k.p.k.). Jednakże – z uwagi na odrzucenie wniosku – należało je sporządzić.
Wniosek nie spełnia wszystkich wymaganych prawem wymogów, nie wskazuje bowiem na sposób postępowania sędziego po powołaniu oraz tego, jak okoliczności związane z powołaniem oraz sposób postępowania sędziego po powołaniu – w rozumieniu art. 29 § 5 i n. uSN – miałyby wpływać na naruszenie standardu niezawisłości lub bezstronności w okolicznościach tej konkretnej sprawy. Za spełnienie tego wymogu ustawowego nie sposób uznać powoływanej przez wnioskodawcę okoliczności wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, albowiem oznaczałoby to, że taki wpływ występuje w każdej sprawie, niezależnie od jej okoliczności. To z kolei stałoby w sprzeczności z treścią i celem art. 29 § 5 uSN. W końcu „brak zaufania” (s. 2 wniosku) strony lub jej reprezentanta procesowego do sędziego przydzielonego lub wyznaczonego do rozpoznania sprawy nie stanowi w ogóle podstawy do wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy – ani w trybie przepisów ustrojowych, ani w trybie przepisów Kodeksu postępowania karnego.
Na marginesie wskazać należy, wobec wątpliwości zgłaszanych w treści uzasadnienia (choć w sposób daleki od wymogów profesjonalizmu), że Sędzia SN R.W. został wyłączony od rozpoznania sprawy na mocy postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 marca 2026 r., V KK 480/25 wydanego w następstwie złożenia wniosku o wyłącznie sędziego przez innego uczestnika postępowania w tej sprawie. Sędzia SN A.D. została przydzielona do sprawy stosownie do wymogów przepisów zawartych w § 80 regSN.
Te wszystkie wątpliwości mogłyby zostać rozwiane przez obrońcę skazanego, gdyby ten zechciał zapoznać się z aktami sprawy, czego jednak nie uczynił.
Z kolei co do pozostawienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie V KB 12/26 bez dalszego biegu, to obrońcy powinno być wiadome (niezależnie od treści zarządzenia wydanego w dniu 12 marca 2026 r. w sprawie V KB 12/26), że orzeczenia zapadające w sprawach KB nie są takimi orzeczeniami, w stosunku do których – w świetle art. 540 i art. 542 § 3 k.p.k. – możliwe jest wznowienie postępowania sądowego. Obrońcy, jako profesjonalnemu reprezentantowi strony, powinno być też wiadome, niezależnie od powyżej wskazanej niedopuszczalności, że wznowienie postępowania sądowego możliwe jest jedynie w odniesieniu do postępowań zakończonych orzeczeniem sądu, a zarządzenie (decyzja w takiej formie zapadła w sprawie V KB 12/26) w polskiej procedurze karnej nie jest rodzajem orzeczenia (zob. intytulację Rozdziału 11 Kodeksu postępowania karnego).
W niniejszej sprawie brak było podstaw, aby o odrzuceniu wniosku zawiadomić Okręgową Radę Adwokacką. Artykuł 29 § 11 uSN przewiduje co prawda obligatoryjne zawiadomienie organu samorządu zawodowego w razie odrzucenia wniosku złożonego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Przepis ten jednak odnosi się wyłącznie do pełnomocników, nie obejmuje swoim zakresem obrońców. Prawodawca w ustawie o Sądzie Najwyższym rozróżnia bowiem role procesowe, jakie w postępowaniu przed tym Sądem mogą pełnić adwokaci i radcowie prawni, wskazując wyraźnie w art. 85 § 2 uSN zarówno pełnomocników, jak i obrońców. Brak jest w takiej sytuacji jakichkolwiek racjonalnych podstaw, aby w wypadku art. 29 § 11 uSN sformułowanie „pełnomocnik” rozumieć szerzej aniżeli w art. 85 § 2 uSN, jako obejmujące także obrońcę. W takiej sytuacji w postępowaniu prowadzonym przed Sądem Najwyższym na podstawie przepisów Kodeksu postępowania karnego zawiadomienie organu samorządu zawodowego, do którego należy obrońca, w razie złożenia przez niego wniosku o przeprowadzenie testu niezależności, który został odrzucony (art. 29 § 10 uSN), możliwe jest jedynie w razie stwierdzenia przesłanek określonych w art. 20 § 1 k.p.k., a te w niniejszej sprawie nie zostały spełnione.
Prezes Sądu Najwyższego
SSN Zbigniew Kapiński
Na niniejsze zarządzenie zażalenie nie przysługuje.
[WB]
[a.ł]
‎