V Ka 637/17
Podsumowanie
Sąd Okręgowy uchylił wyrok uniewinniający oskarżonego od zarzutu podawania się za funkcjonariusza policji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uznając zasadność apelacji prokuratora co do możliwości popełnienia przestępstwa w formie usiłowania.
Sąd Okręgowy w Koszalinie rozpoznał apelację prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kołobrzegu, który uniewinnił B. K. od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 227 kk (podawanie się za funkcjonariusza publicznego). Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, wskazując na możliwość popełnienia przestępstwa w formie usiłowania. W związku z tym uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, nakazując rozważenie kwalifikacji prawnej czynu jako usiłowania przestępstwa z art. 227 kk.
Sąd Okręgowy w Koszalinie, V Wydział Karny Odwoławczy, rozpoznał sprawę B. K. oskarżonego z art. 227 kk. Sąd Rejonowy w Kołobrzegu wyrokiem z dnia 28 marca 2017 r. (sygn. akt II K 663/16) uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Prokurator zaskarżył ten wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i wnosząc o uchylenie wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Prokurator argumentował, że materiał dowodowy był wystarczający do uznania oskarżonego za winnego, co najmniej w formie usiłowania lub wykroczenia z art. 61 § 1 kw. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, zgadzając się ze skarżącym, że usiłowanie czynu z art. 227 kk zachodzi, gdy sprawca podając się za funkcjonariusza publicznego ma zamiar wykonania czynności związanej z przywłaszczoną funkcją i podejmuje czynności zmierzające bezpośrednio do jej wykonania. Sąd Okręgowy zobowiązał Sąd Rejonowy do ponownego rozważenia przyjęcia usiłowania przestępstwa z art. 227 kk, prawidłowo oceniając zamiar sprawcy. Jednocześnie zaznaczono, że nie podlega kontroli odwoławczej nieprzyjęta przez sąd pierwszej instancji kwalifikacja z art. 61 kw, gdyż stanowisko sądu nie zostało należycie uzasadnione. Z uwagi na regułę ne peius (zakaz orzekania na niekorzyść oskarżonego po jego uniewinnieniu) oraz przepis art. 437 § 2 kpk, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji, uchylając wyrok i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, usiłowanie czynu z art. 227 kk zachodzi, gdy sprawca podając się za funkcjonariusza publicznego ma zamiar wykonania czynności związanej z przywłaszczoną funkcją, tj. gdy sprawca podejmie czynności zmierzające bezpośrednio do wykonania czynności związanej z tą funkcją.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że dla bytu usiłowania przestępstwa z art. 227 kk kluczowe jest wykazanie zamiaru sprawcy wykonania czynności związanej z przywłaszczoną funkcją oraz podjęcia działań bezpośrednio zmierzających do jej realizacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
prokurator
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (4)
Główne
k.k. art. 227
Kodeks karny
Pomocnicze
k.w. art. 61 § § 1
Kodeks wykroczeń
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 454 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zasadność apelacji prokuratora co do możliwości popełnienia przestępstwa w formie usiłowania z art. 227 kk.
Godne uwagi sformułowania
usiłowanie czynu z art. 227 kk zachodzi, gdy sprawca podając się za funkcjonariusza publicznego miał zamiar wykonania czynności związanej z przywłaszczoną funkcją, tj. gdy sprawca podejmie czynności zmierzające bezpośrednio do wykonania czynności związanej z tą funkcją. nie poddaje się kontroli odwoławczej nieprzyjęta przez sąd a quo kwalifikacja z art. 61 kw, albowiem stanowisko sądu nie zostało należycie uzasadnione.
Skład orzekający
Marek Walentynowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion usiłowania przestępstwa z art. 227 kk oraz zasady kontroli odwoławczej w przypadku braku uzasadnienia kwalifikacji prawnej przez sąd pierwszej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki kwalifikacji prawnej czynu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy interpretacji znamion usiłowania przestępstwa i zasad postępowania odwoławczego, co jest istotne dla praktyków prawa karnego, choć niekoniecznie dla szerokiej publiczności.
“Czy podanie się za policjanta i próba interwencji to już usiłowanie przestępstwa? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V Ka 637/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Koszalinie V Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Marek Walentynowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Grosiak przy udziale Prokuratora Prok. Okręgowej w Koszalinie Katarzyny Słodzińskiej po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2017 r. sprawy B. K. oskarżonego z art. 227 kk na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Kołobrzegu z dnia 28 marca 2017 roku sygn. akt II K 663/16 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Kołobrzegu do ponownego rozpoznania. V Ka 637/17 UZASADNIENIE B. K. został oskarżony o to, że: 1. W dniu 12 kwietnia 2016 r. w K. , podając się za funkcjonariusza Policji po okazaniu falsyfikatu odznaki policyjnej podjął interwencję wobec innej ustalonej osoby tj. o czyn z art. 227 kk Sąd Rejonowy w Kołobrzegu wyrokiem z dnia 28 marca 2017 r. w sprawie II K 663/16: I. Uniewinnił oskarżonego B. K. od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 227 kk ; II. Kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Powyższy wyrok apelacją zaskarżył prokurator w całości na niekorzyść oskarżonego zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie jest wystarczający do uznania oskarżonego B. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, co najmniej w formie usiłowania bądź wykroczenia z art. 61§1 kw, podczas gdy właściwa analiza całokształtu okoliczności zachowania się oskarżonego prowadzi do przeciwnego wniosku. I wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu II Wydział Karny w K. do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja jest zasadna. Należy zgodzić się z skarżącym, że usiłowanie czynu z art. 227 kk zachodzi, gdy sprawca podając się za funkcjonariusza publicznego miał zamiar wykonania czynności związanej z przywłaszczoną funkcją, tj. gdy sprawca podejmie czynności zmierzające bezpośrednio do wykonania czynności związanej z tą funkcją. Rozpoznając ponownie sprawę Sąd Rejonowy zobowiązany będzie rozważyć przyjęcie usiłowania przestępstwa z art. 227 kk , dokonując ustaleń faktycznych w sprawie i prawidłowo oceniając zamiar sprawcy. Natomiast nie poddaje się kontroli odwoławczej nieprzyjęta przez sąd a quo kwalifikacja z art. 61 kw, albowiem stanowisko sądu nie zostało należycie uzasadnione. Z uwagi na regułę ne peius zawartą w art. 454§1 kpk i uniewinnienie oskarżonego przez sąd a quo, Sąd Okręgowy zobowiązany był w oparciu o przepis art. 437§2 kpk orzec jak w sentencji.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę