V KA 247/18

Sprawa dotyczyła zarzutu popełnienia wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. przez kierowcę autobusu, W. T., który miał nie zachować szczególnej ostrożności podczas manewru wyprzedzania, doprowadzając do zderzenia z rowerzystką. Sąd Rejonowy wyrokiem z dnia 6 grudnia 2017 roku uniewinnił obwinionego, uznając, że nie spowodował zagrożenia w ruchu drogowym. Apelację od tego wyroku złożył pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy, rozpoznając apelację, szczegółowo analizował sposób oceny dowodów przez Sąd pierwszej instancji. Stwierdził, że Sąd Rejonowy rzetelnie zebrał i rozważył materiał dowodowy, a jego ustalenia faktyczne mieszczą się w ramach swobodnej oceny dowodów, zgodnej z art. 7 k.p.k. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się uchybień, które skutkowałyby uchyleniem wyroku. Podkreślono, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może sprowadzać się do polemiki z ustaleniami sądu, lecz wymaga wykazania konkretnych uchybień w zasadach logicznego rozumowania. W ocenie Sądu Okręgowego, apelacja nie zawierała przekonujących argumentów podważających ocenę dowodów dokonaną przez Sąd Rejonowy, który w sposób wszechstronny i logiczny uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. W szczególności, Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił zeznania oskarżycielki posiłkowej T. K. w kontekście całokształtu materiału dowodowego, w tym wyjaśnień obwinionego, zeznań świadków, zapisów monitoringu oraz opinii biegłych, które potwierdzały niepopełnienie zarzucanego czynu. W konsekwencji, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, zasądzając od oskarżycielki posiłkowej zwrot kosztów zastępstwa procesowego na rzecz obwinionego oraz od Skarbu Państwa na rzecz adwokata z urzędu.

Zagadnienia prawne (2)