V K 213/17

Sygn. akt V K 213/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 stycznia 2018r. Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie: Przewodniczący – SSR Dorota Scott- Sienkiel Protokolant – Marta Kornacka w obecności Prokuratora ------------------- po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r., na rozprawie sprawy B. Z. urodzonego (...) w W. syna B. i T. z d. K. oskarżonego o to, że: w dniu 27 sierpnia 2017r. o godz. 15.40 w m. K. na ul. (...) gm. W. kierował samochodem marki L. o nr rej. (...) w ruchu lądowym nie stosując się do decyzji (...) wydanej w dniu 8.12.2009r. przez Starostę Powiatowego w G. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi tj. o czyn z art. 180a kk 1. Oskarżonego B. Z. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 180a kk skazuje go na karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności. 2. Na podstawie art. 69§1 i 2 kk i art. 70§1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 3 (trzy) lat. 3. Na podstawie art. 42§1a pkt 1 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzy) lat. 4. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych. Sygn. akt V K 213/17 UZASADNIENIE Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 8 grudnia 2009r. Starosta Powiatowy w G. wydał decyzję (...) , na mocy której cofnął B. Z. (dalej: B. Z. ) uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi. Powodem wydania decyzji było wielokrotne naruszenie przez oskarżonego przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego, za które otrzymał 26 punktów. W związku z tym, że suma uzyskanych w ciągu roku punktów przekroczyła 24, B. Z. zobowiązany był do odbycia egzaminu sprawdzającego. Oskarżony nie poddał się jednak kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji (odpis decyzji, k. 2). Wbrew treści decyzji oskarżony w dniu 27 sierpnia 2017r. ok. godz. 15.40 w miejscowości K. kierował samochodem osobowym marki L. o nr rej. (...) . Został zatrzymany do kontroli, gdyż przekroczył dopuszczalną prędkość (wyjaśnieni oskarżonego, k. 12-13). Oskarżony B. Z. przyznał się do popełnienia zarzucanemu mu czynu i złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Podał, że tego dnia musiał odstawić samochód do G. . Wskazał, że właśnie zdał część teoretyczną egzaminu na prawo jazdy, przed nim tylko część praktyczna. Podkreślił, że jest zatrudniony w formie transportowej i prawo jazdy jest mu potrzebne. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż nie budzą one żadnych wątpliwości, spójne są z całym materiałem dowodowym. W świetle ustalonego stanu faktycznego nie budzi wątpliwości kwestia, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 180a kk . Przepis ten penalizuje bowiem zachowanie polegające na prowadzeniu pojazdu mechanicznego na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze wcześniejszą karalność oskarżonego za takie same czyny. Oba wyroki skazujące B. Z. za przestępstwa z art. 180a kk zapadły w 2017r. (karta karna, k. 16). Fakt, że oskarżony czynu w przedmiotowej sprawie dopuścił się 3 miesiące po uprawomocnieniu się drugiego z wyroków świadczy, że poprzednio wymierzone kary nie odniosły żadnego skutku wychowawczego i prewencyjnego względem oskarżonego. Z tego względu Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat. Celem kary jest wpojenie oskarżonemu świadomości, iż w przypadku kolejnego skazania za przestępstwo z art. 180a kk nastąpi zarządzenie wykonania kary. Wydaje się, że taka świadomość skutecznie zobliguje oskarżonego do przestrzegania porządku prawnego. Zgodnie z art. 42§1 1a pkt 1 kk Sąd orzekł obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat. Wymiar środka karnego uzasadniony jest uprzednią karalnością oskarżonego, powodami wydania decyzji oraz okolicznościami przedmiotowej sprawy. Oskarżony nagminnie narusza przepisy regulujące bezpieczeństwo i porządek na drogach, co uzasadnia zdyskwalifikowaie go jako uczestnika ruchu drogowego w charakterze kierowcy na orzeczony okres. O kosztach orzeczono stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych ( Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) i art. 627 kpk .