V K 14/15

Sygn. akt. V K 14/15 1.WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 1.1. 30 listopada 2017 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybnik w V Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.R. (del.) Paweł Stępień Protokolant: Iwona Zimoń w obecności Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gliwicach Radosława Woźniaka po rozpoznaniu w dniach : 8 września 2015 roku; 12 października 2015 roku; 12 listopada 2015 roku; 14 grudnia 2015 roku; 21 grudnia 2015 roku; 8 stycznia 2016 roku; 8 lutego 2016 roku; 7 marca 2016 roku; 4 kwietnia 2016 roku; 9 maja 2016 roku; 6 czerwca 2016 roku; 19 września 2016 roku; 24 października 2016 roku; 8 listopada 2016 roku; 19 grudnia 2016 roku; 3 lutego 2017 roku;15 marca 2017 roku; 24 kwietnia 2017 roku; 23 maja 2017 roku; 9 czerwca 2017 roku; 20 czerwca 2017 roku; 7 lipca 2017 roku; 15 września 2017 roku; 26 października 2017 roku; 9 listopada 2017 roku; 16 listopada 2017 roku sprawy przeciwko oskarżonym: 1. P. K. (1) ( K. ), s. J. i H. zd. W. , ur. (...) w M. , o to, że: I. w okresie od lipca 2006 roku do lipca 2008 roku w J. i R. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie z M. S. , J. P. , M. R. (1) i A. K. jako pracownik (...) Banku (...) SA zatrudniony na stanowisku D. Oddziału ds. Korporacyjnych poprzez zaniechanie poinformowania K. W. (1) , przedsiębiorcy działającego pod firmą (...) z/s w J. oraz E. P. przedsiębiorcy działającego pod firmą (...) transportowe E. P. ” z/s w R. , a także Prezesa Zarządu (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z/s w R. o ryzyku związanym z zawieraniem oferowanych przez ten bank transakcji na instrumentach pochodnych, w tym transakcji opcji walutowych oraz o pobieranych od klienta w ramach tych transakcji i mających wpływ na ich wycenę marżach, wprowadził w błąd K. W. (1) i E. P. , co do charakteru wskazanych transakcji, w następstwie czego: a. w oparciu o umowy: ramową i dodatkową z 02 stycznia 2007 roku E. P. zawarł z (...) Bankiem (...) SA w dniach: 1. 17 stycznia 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 600 000 euro tj. 2 334 840,00 zł. 2. 30 stycznia 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 800 000 euro tj. 3 150 800,00 zł. 3. 28 lutego 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 200 000 euro tj. 4 701 000,00 zł. 4. 13 marca 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 200 000 euro tj. 4 662 360,00 zł. 5. 29 marca 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 200 000 euro tj. 4 654 680,00 zł. 6. 29 maja 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 200 000 euro tj. 4 583 040,00 zł. 7. 25 czerwca 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 788 300,00 zł. 8. 23 lipca 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 766 000,00 zł. 9. 06 marca 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 537 900,00 zł. 10. 07 marca 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 570 200,00 zł. 11. 02 kwietnia 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 494 900,00 zł. 12. 30 kwietnia 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 460 400,00 zł. 13. 08 maja 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 421 700,00 zł. 14. 12 maja 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 394 500,00 zł. 15. 26 czerwca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 7 800 000 euro tj. 26 196 300,00 zł. 16. 10 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 10 400 000 euro tj. 34 045 440,00 zł. b. w oparciu o umowy: ramową i dodatkową z 31 marca 2008 roku E. P. jako Prezes Zarządu (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z/s w R. zawarł z (...) Bankiem (...) SA w dniach: 1. 17 czerwca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości wymienionej spółki w łącznej wysokości 11 760 000 euro tj. 39 809 952,00 zł. 2. 10 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości wymienionej spółki w łącznej wysokości 10 400 000 euro tj. 34 045 440,00 zł. c. w oparciu o umowy: ramową i dodatkową z 23 czerwca 2008 roku K. W. (1) zawarła z (...) Bankiem (...) SA w dniach: 1. 08 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządziła mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 5 000 000 euro tj. 16 526 000,00 zł. 2. 22 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządziła mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 3 900 000 euro tj. 12 569 700,00 zł. tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 2 J. P. ( P. ), s. R. i U. zd. K. , ur. (...) w B. , o to, że: II. w okresie od lipca 2006 roku do lipca 2008 roku w J. i R. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie z P. K. (1) , M. S. , M. R. (1) i A. K. jako pracownik (...) Banku (...) SA zatrudniony na stanowisku Starszego Specjalisty ds. Rynków (...) poprzez zaniechanie poinformowania K. W. (1) , przedsiębiorcy działającego pod firmą (...) z/s w J. oraz E. P. przedsiębiorcy działającego pod firmą (...) transportowe E. P. ” z/s w R. , a także Prezesa Zarządu (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z/s w R. o ryzyku związanym z zawieraniem oferowanych przez ten bank transakcji na instrumentach pochodnych, w tym transakcji opcji walutowych oraz o pobieranych od klienta w ramach tych transakcji i mających wpływ na ich wycenę marżach, wprowadził w błąd K. W. (1) i E. P. , co do charakteru wskazanych transakcji, w następstwie czego: a. w oparciu o umowy: ramową i dodatkową z 02 stycznia 2007 roku E. P. zawarł z (...) Bankiem (...) SA w dniach: 1. 17 stycznia 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 600 000 euro tj. 2 334 840,00 zł. 2. 30 stycznia 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 800 000 euro tj. 3 150 800,00 zł. 3. 28 lutego 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 200 000 euro tj. 4 701 000,00 zł. 4. 13 marca 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 200 000 euro tj. 4 662 360,00 zł. 5. 29 marca 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 200 000 euro tj. 4 654 680,00 zł. 6. 29 maja 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 200 000 euro tj. 4 583 040,00 zł. 7. 25 czerwca 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 788 300,00 zł. 8. 23 lipca 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 766 000,00 zł. 9. 06 marca 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 537 900,00 zł. 10. 07 marca 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 570 200,00 zł. 11. 02 kwietnia 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 494 900,00 zł. 12. 30 kwietnia 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 460 400,00 zł. 13. 08 maja 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 421 700,00 zł. 14. 12 maja 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 394 500,00 zł. 15. 26 czerwca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 7 800 000 euro tj. 26 196 300,00 zł. 16. 10 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 10 400 000 euro tj. 34 045 440,00 zł. b. w oparciu o umowy: ramową i dodatkową z 31 marca 2008 roku E. P. jako Prezes Zarządu (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z/s w R. zawarł z (...) Bankiem (...) SA w dniach: 1. 17 czerwca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości wymienionej spółki w łącznej wysokości 11 760 000 euro tj. 39 809 952,00 zł. 2. 10 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości wymienionej spółki w łącznej wysokości 10 400 000 euro tj. 34 045 440,00 zł. c. w oparciu o umowy: ramową i dodatkową z 23 czerwca 2008 roku K. W. (1) zawarła z (...) Bankiem (...) SA w dniach: 1. 08 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządziła mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 5 000 000 euro tj. 16 526 000,00 zł. 2. 22 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządziła mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 3 900 000 euro tj. 12 569 700,00 zł. tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 3. M. S. zd. B. , c. N. i A. zd. S. , ur. (...) w W. , o to, że: III. w okresie od 2007 roku do lipca 2008 roku w J. i R. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie z P. K. (1) , J. P. i M. R. (1) jako pracownik (...) Banku (...) SA zatrudniony na stanowisku Starszego Doradcy Klienta Korporacyjnego poprzez zaniechanie poinformowania K. W. (1) , przedsiębiorcy działającego pod firmą (...) z/s w J. o ryzyku związanym z zawieraniem oferowanych przez ten bank transakcji na instrumentach pochodnych, w tym transakcji opcji walutowych oraz o pobieranych od klienta w ramach tych transakcji i mających wpływ na ich wycenę marżach, wprowadziła w błąd K. W. (1) , co do charakteru wskazanych transakcji, w następstwie czego, w oparciu o umowy: ramową i dodatkową z 23 czerwca 2008 roku K. W. (1) zawarła z (...) Bankiem (...) SA w dniach: 1. 08 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządziła mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 5 000 000 euro tj. 16 526 000,00 zł. 2. 22 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządziła mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 3 900 000 euro tj. 12 569 700,00 zł. tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 4. M. R. (1) ( (...) ), s. S. i E. zd. B. , ur. (...) w P. , o to, że: IV. w okresie od marca 2008 roku do lipca 2008 roku w J. i R. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie z P. K. (1) , J. P. i M. S. jako pracownik (...) Banku (...) SA zatrudniony na stanowisku (...) Dealer poprzez zaniechanie poinformowania K. W. (1) , przedsiębiorcy działającego pod firmą (...) z/s w J. oraz E. P. przedsiębiorcy działającego pod firmą (...) transportowe E. P. ” z/s w R. , a także Prezesa Zarządu (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z/s w R. o ryzyku związanym z zawieraniem oferowanych przez ten bank transakcji na instrumentach pochodnych, w tym transakcji opcji walutowych oraz o pobieranych od klienta w ramach tych transakcji i mających wpływ na ich wycenę marżach, wprowadził w błąd K. W. (1) i E. P. , co do charakteru wskazanych transakcji, w następstwie czego: a. w oparciu o umowy: ramową i dodatkową z 02 stycznia 2007 roku E. P. zawarł z (...) Bankiem (...) SA w dniach: 1. 06 marca 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 537 900,00 zł. 2. 07 marca 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 570 200,00 zł. 3. 02 kwietnia 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 494 900,00 zł. 4. 30 kwietnia 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 460 400,00 zł. 5. 08 maja 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 421 700,00 zł. 6. 12 maja 2008 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 394 500,00 zł. 7. 26 czerwca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 7 800 000 euro tj. 26 196 300,00 zł. 8. 10 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 10 400 000 euro tj. 34 045 440,00 zł. b. w oparciu o umowy: ramową i dodatkową z 31 marca 2008 roku E. P. jako Prezes Zarządu (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z/s w R. zawarł z (...) Bankiem (...) SA w dniach: 1. 17 czerwca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości wymienionej spółki w łącznej wysokości 11 760 000 euro tj. 39 809 952,00 zł. 2. 10 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości wymienionej spółki w łącznej wysokości 10 400 000 euro tj. 34 045 440,00 zł. c. w oparciu o umowy: ramową i dodatkową z 23 czerwca 2008 roku K. W. (1) zawarła z (...) Bankiem (...) SA w dniach: 1. 08 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządziła mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 5 000 000 euro tj. 16 526 000,00 zł. 2. 22 lipca 2008 roku transakcję opcji walutowych tzw. „zero kosztową”, w wyniku której niekorzystnie rozporządziła mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 3 900 000 euro tj. 12 569 700,00 zł. tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 5. A. K. ( K. ), s. J. i E. zd. W. , ur. (...) w W. , o to, że: V. w okresie od stycznia 2007 roku do lipca 2007 roku w R. działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie z P. K. (1) i J. P. jako pracownik (...) Banku (...) SA zatrudniony na stanowisku (...) Dealer poprzez zaniechanie poinformowania E. P. przedsiębiorcy działającego pod firmą (...) transportowe E. P. ” z/s w R. o ryzyku związanym z zawieraniem oferowanych przez ten bank transakcji na instrumentach pochodnych, w tym transakcji opcji walutowych oraz o pobieranych od klienta w ramach tych transakcji i mających wpływ na ich wycenę marżach, wprowadził w błąd wyżej wymienionego, co do charakteru wskazanych transakcji, w następstwie czego w oparciu o umowy: ramową i dodatkową z 02 stycznia 2007 roku E. P. zawarł z (...) Bankiem (...) SA w dniach: 1. 17 stycznia 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 600 000 euro tj. 2 334 840,00 zł. 2. 30 stycznia 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 800 000 euro tj. 3 150 800,00 zł. 3. 28 lutego 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 200 000 euro tj. 4 701 000,00 zł. 4. 13 marca 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 200 000 euro tj. 4 662 360,00 zł. 5. 29 marca 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 200 000 euro tj. 4 654 680,00 zł. 6. 29 maja 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 200 000 euro tj. 4 583 040,00 zł. 7. 25 czerwca 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 788 300,00 zł. 8. 23 lipca 2007 roku transakcję opcji walutowych, w wyniku której niekorzystnie rozporządził mieniem znacznej wartości w łącznej wysokości 1 000 000 euro tj. 3 766 000,00 zł. tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. o r z e k a: 1. na podstawie art. 414 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. oskarżonych P. K. (1) , J. P. , M. S. , M. R. (1) i A. K. uniewinnia od popełnienia zarzuconych im czynów, a opisanych w części wstępnej wyroku; 2. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa i jednocześnie przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonych P. K. (1) , J. P. , M. S. , M. R. (1) i A. K. kwoty po 5596, 80 złotych – tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem jednego obrońcy. Sygnatura akt VK 14/15 UZASADNIENIE Na podstawie materiału dowodowego zebranego w sprawie i ujawnionego w toku przewodu sądowego, sąd ustalił następujący stan faktyczny: od roku 1997 oskarżycielka posiłkowa K. W. (1) była zatrudniona w firmie o nazwie (...) , które jako jednoosobowy przedsiębiorca prowadził K. W. (2) – teść K. W. (1) . W tym też roku powstał wskazany podmiot gospodarczy. Oskarżycielka posiłkowa w tamtym czasie zajmowała stanowisko referenta do spraw ekonomicznych. Siedziba firmy mieściła się w J. przy ulicy (...) . Firma ta zajmowała się handlem węglem i koksem oraz świadczeniem usług transportowych. Kontrahenci, którzy współpracowali z przedsiębiorstwem (...) , mieli swoje siedziby zarówno w kraju jak i za granicą. K. W. (2) posiadał rachunek bankowy, który wykorzystywał w ramach działalności gospodarczej w (...) Bank S.A. W roku 2002 K. W. (1) , również jako jednoosobowy przedsiębiorca, rozpoczęła prowadzić własną działalność gospodarczą pod nazwą PHU (...) . Siedziba tego podmiotu mieściła się także w J. przy ulicy (...) . Początkowo pokrzywdzona W. zajmowała się pośrednictwem w sprzedaży węgla. Z czasem poszerzyła profil swojej działalności. Inwestowała w sprzęt. Kupowała ciągniki siodłowe i naczepy. Zaczęła świadczyć usługi transportowe, zarówno na terenie kraju, jak i na terenie innych państw członkowskich Unii Europejskiej. Fakt świadczenia usług poza granicami Polski, czy też eksport towarów za granicę, łączył się z koniecznością obracania obcą walutą, głównie euro. K. W. (1) , tak jak jej teść, do celów obsługi swojej firmy posiadała rachunek w (...) Banku , za pomocą którego uprawniona była do przyjmowania środków pieniężnych od swoich zagranicznych partnerów. W roku 2006 K. W. (2) razem z synową i synem K. W. (3) nabyli 100% udziałów w spółce z ograniczona odpowiedzialnością (...) z siedzibą w W. . W spółce tej funkcję prezesa zarządu objął K. W. (2) , zaś K. W. (3) i K. W. (1) byli członkami zarządu. Podmiot ten zajmował się produkcją betonu i prefabrykatów z tym związanych. W. przejęli wskazany podmiot gospodarczy łącznie ze wszystkimi zobowiązaniami jak i zatrudnionymi pracownikami. Spółka (...) posiadała swój rachunek bankowy w (...) Banku (...) . Wymieniony podmiot gospodarczy istniał na rynku od około 30 lat i w chwili przejęcia przez W. wymagał inwestycji. Należało kupić nowy sprzęt do przewozu betonu, czy też nabyć pompę do betonu. Z uwagi na zmianę udziałowców, opiekun klienta ze strony Banku (...) , którym była wówczas M. S. , nawiązała kontakt z nowym zarządem. Jej celem było, między innymi, aby spółka (...) w dalszym ciągu korzystała z (...) Banku (...) . Podczas spotkania z M. S. omówiono kwestie formalne związane z wzorami podpisów osób uprawnionych do reprezentacji spółki, a także ogólnych uprawnień do reprezentowania spółki w banku. Z uwagi na trwający już proces modernizacji spółki (...) poruszono również kwestię udzielenia kredytu inwestycyjnego na zakup rzeczowej pompy do betonu, która miała kosztować, w przeliczeniu około 1 miliona złotych. Transakcja miała odbyć się z wykorzystaniem waluty euro. W połowie roku 2007, w siedzibie spółki (...) odbyło się spotkanie przedstawicieli spółki, tj. K. W. (1) i K. W. (2) z przedstawicielami (...) Banku (...) oddziału w R. , tj. M. S. , która była starszym doradcą klienta korporacyjnego i P. K. (1) , który już wówczas piastował funkcję dyrektora oddziału korporacyjnego w R. . Na spotkaniu tym po raz pierwszy pojawił się temat zabezpieczenia przed ryzykiem kursowym (k.3620v). (dowody: zeznania K. W. (1) k. 3619; zeznania K. W. (3) k.3687; zeznania K. W. (2) k.2389, 3708 - 3714, wyjaśnienia oskarżonej M. S. k. 2570; wyjaśnienia P. K. (1) k. 3591 – 3594) W. wskazywali bowiem, iż zakup owej pompy za euro narażał ich będzie na straty związane z koniecznością wymiany waluty i zmianą kursów waluty. Oskarżony K. przedstawił już wtedy ofertę banku, a dotyczącą możliwości zabezpieczania przepływów walutowych. Przedstawiciele banku wskazywali, że w związku z przewidywanym wówczas wejściem Polski do strefy euro, zgodnie z prognozami analityków, waluta euro będzie taniec, co mogło mieć miejsce nawet do 2011 roku. P. K. (1) wskazywał, że bank posiadał w swojej ofercie produkty, które umożliwiają ustalenie kursu waluty wcześniej, przez co chronią przed ewentualnymi stratami związanymi ze zmianą kursu euro wobec złotówki. Oskarżony K. informował, że bank miał w swej ofercie, tzw. forwardy, opcje walutowe, czy też złożenia różnych produktów. Przedstawiciele banku oświadczyli jednak, że bliższe zasady funkcjonowania oferowanych produktów może przedstawić specjalista do spraw rynków finansowych, którym w tamtym czasie był J. P. . ( dowody: wyjaśnienia oskarżonego P. K. (1) ; wyjaśnienia oskarżonej M. S. k.2570 – 2573, 3571; częściowo zeznania K. K. (4) k.2390) Z uwagi na mocno zaawansowaną ciąże K. W. (1) , nie zdecydowała się ona podjąć rozmów związanych z ewentualnym kupnem produktów finansowych, których celem byłoby zabezpieczanie ryzyka kursowego. Ustalono, że temat zostanie podjęty po tym, jak K. W. (1) wróci z urlopu macierzyńskiego, co nastąpiło w październiku 2007 roku. W międzyczasie Bank (...) rozpoczął współpracę z firmą (...) , którą jako jednoosobowy przedsiębiorca prowadził K. W. (2) . Przedsiębiorcy temu Bank (...) , w listopadzie 2007 roku, udzielił kredytu inwestycyjnego na zakup koksu dla klienta belgijskiego. Wynikało to z tego, że gwałtownie wzrosły ceny węgla koksującego, stąd potrzebne były środki dla finansowania transakcji. Sprawa związana z udzieleniem kredytu przebiegła szybko i sprawnie. Umowę kredytową z ramienia banku podpisał sam oskarżony K. . Warunkiem udzielenia kredytu było także założenie rachunku bankowego przez firmę (...) w Banku (...) . Przy okazji bank zweryfikował, iż w związku z eksportem towarów klient narażony był na straty na różnicach kursowych. W trakcie dalszych, nieustannych kontaktów W. z (...) Bankiem (...) , wiele razy poruszana była kwestia związana z ewentualnym, przyszłym zabezpieczeniem ryzyka związanego z kursem waluty. W styczniu 2008, M. S. po raz kolejny zatelefonowała do K. W. (1) , w celu umówienia jej spotkania z J. P. . Zadaniem P. miało być przedstawienie W. szczegółowych zasad na jakich funkcjonowały produkty oferowane przez bank, a których celem było zabezpieczanie ryzyka kursowego. Na przełomie stycznia i lutego 2008 roku w siedzibie (...) J. P. złożył wizytę, która wynikała z wcześniejszej decyzji K. W. (2) , który końcem 2007 roku postanowił, iż skorzysta z produktów zabezpieczających ryzyko kursowe. Decyzja K. W. (2) podyktowana była tym, iż w 2007 roku firma (...) poniosła 250 000 złotych strat wynikających ze zmiany kursów walut. W spotkaniu brała udział K. W. (1) i jej teść. K. W. (2) w zasadzie, po przywitaniu się z przedstawicielami banku, wyszedł i nie brał udziału w rozmowie. ( dowody: częściowo zeznania K. W. (1) k. 3620; zeznania K. W. (2) k.3709v - 3710; wyjaśnienia M. S. k. 2571, 3714v; wyjaśnienia J. P. k.3597 – 3598) W okresie od połowy 2007 roku, do czasu, kiedy K. W. (1) zawarła pierwsze transakcje opcyjne, oskarżony K. spotkał się z nią dwa razy. (dowody: wyjaśnienia oskarżonego K. k. 3592 – 3593) Na spotkaniu, które odbyło się na przełomie stycznia i lutego 2008 roku J. P. poinformował W. , że transakcje opcyjne, którymi są zainteresowani, a dokładnie tzw. struktury opcyjnie, niosą ze sobą ryzyko. Wskazał, że pokrzywdzona, w przypadku wzrostu ceny waluty, może zostać zobowiązana do sprzedaży bankowi dwukrotność wolumenu po określonej cenie. Oskarżony P. , co do zasady, kiedy spotykał się z klientem, u którego występowała ekspozycja na ryzyko kursowe, to przedstawiał ofertę banku w zakresie zabezpieczania ryzyka walutowego. Wskazywał na trzy grupy produktów, czyli na forwardy, kupno opcji, czyli opcje (...) , a także od roku 2008, złożenie opcji, czyli tzw. struktury opcyjnie. Omawiając klientom opcje walutowe P. wyjaśniał ryzyko z nimi związane. Podawał, że w przypadku zmiany trendu, tzn. w sytuacji, gdy kurs euro zacznie rosnąć, to mogą zostać zobowiązani do zapłaty na rzecz banku określonych kwot pieniężnych. (dowody: wyjaśnienia J. P. k.3598v; zeznania A. A. (1) k.3669v; częściowo zeznania K. W. (1) k. 556v) Oskarżony P. , jako regionalny specjalista do spraw rynków finansowych uczestniczył też w spotkaniach z przedsiębiorcami, na których bank, poza opcjami walutowymi, prezentował pełną gamę swych produktów, również tych związanych z zabezpieczaniem ryzyka walutowego. W latach 2007 – 2008 (...) Bank (...) w regionie B. organizował cykliczne wykłady dla klientów prowadzone przez specjalistów tego banku z W. , miedzy innymi z Departamentu Sprzedaży Produktów R. (...) . Spotkania te nazywano jako: (...) ”, „ (...) ”. Prelekcje te miały na celu zaznajomienie klientów banku z tematyką produktów oferowanych przez bank, w tym produktów rynków finansowych, miedzy innymi opcji walutowych i strategii opcji walutowych. Poruszano także kwestie związane z zastosowaniem tych produktów i zasadami ich działania. Klienci zapraszani byli przez swoich doradców telefonicznie, osobiście, czy też drogą mailową. W R. spotkania te odbywały się w restauracji (...) . Ze strony banku, poza specjalistami z W. , w spotkaniach tych brali udział: P. K. (1) , D. K. , J. P. , A. A. (1) . Przyjęto praktykę, że w spotkaniach tych uczestniczyli doradcy klientów, którzy potwierdzali swój udział w takim wykładzie. Zazwyczaj eventy te wyglądały w ten sposób, że po śniadaniu odbywały się dwa merytoryczne wykłady (w tym z zakresu produktów banku) i prezentacje specjalistów. Wykłady przedzielone były przerwami, w których miały miejsce pokazy baristy połączone z degustacją kawy. Na zakończenie spotkania przewidziany był czas dla klientów, w celu umożliwienia im rozmowy z obecnymi pracownikami banku. Tego typu prelekcje połączone ze śniadaniem odbyły się w R. , w restauracji (...) trzykrotnie, tj. w dniach 18 września 2007 roku, 2 kwietnia 2008 roku i 4 czerwca 2008 roku. W dniach 18 września 2007 roku i w dniu 2 kwietnia 2008 roku przeprowadzono wykład i prezentację, pt. „Kilka sposobów na ryzyko rynkowe w działalności firmy”. W dniu 2 kwietnia 2008 roku odbył sie dodatkowo wykład na temat „Globalne źródła przyspieszenia inflacji – żywność i surowce. Wpływ wysokiej inflacji na kursy walutowe”. Z kolei w dniu 4 czerwca 2008 roku J. G. wygłosił wykład na temat (...) , który dotyczył między innymi instrumentów zabezpieczających. Ze spotkań w dniach 2 kwietnia 2008 roku i 4 czerwca 2008 roku sporządzono listy podmiotów zaproszonych, jak też tych, którzy stawili się na zaproszenie. Na prelekcję z dnia 2 kwietnia 2008r. zostali zaproszeni między innymi oskarżyciel posiłkowy E. P. , jako przedstawiciel (...) sp. z o.o. , a który przybył z małżonką. Jak wynika z listy obecności na spotkanie z tego dnia zaproszenie otrzymał także K. W. (2) – właściciel (...) , który w tym czasie miał podpisaną umowę ramową z Bankiem (...) , a którego pełnomocnikiem była oskarżycielka posiłkowa K. W. (1) . Z ramienia (...) na prelekcję z dnia 2 kwietnia 2008 roku nie stawił się nikt. Z kolei na wykładzie z dnia 4 czerwca 2008 roku udział brało 19 przedsiębiorców. Wśród nich był również obecny oskarżyciel posiłkowy E. P. , czy B. M. (1) . W obydwóch śniadaniach, tj. z dnia 2 kwietnia 2008 roku i 4 czerwca 2008 roku wziął też udział także prezes zarządu spółki z o.o L. w R. – K. P. . K. P. był prezesem zarządu wymienionej spółki, jak też jednym z dwóch jej udziałowców. (...) sp. z o.o. w R. zajmowała się świadczeniem usług i sprzedażą towarów do pielęgnacji zieleni. Swoje towary eksportowali do Maroka, Hiszpanii i Estonii. Około 60 % przychodu spółki stanowiły środki pieniężne wyrażone w walucie obcej. Powodowało to konieczność zabezpieczania tego podmiotu przed, tzw. ryzykiem kursowym, gdyż złotówka drożała i spółka ta, tak jak wielu innych eksporterów, za swoje towary otrzymywała mniej pieniędzy. W związku z takim obrotem sprawy, pracownicy B. (...) , w którym spóła L. . Sp. z o.o. od 1992 roku miała swe rachunki bankowe, zaprosili jej przedstawicieli na spotkania informacyjne organizowane w formie wyżej opisanych śniadań. Z uwagi na uczestnictwo w tych wykładach, K. P. dowiedział się od pracowników banku, że z opcjami walutowymi związane jest ryzyko. Poznał mechanizmy rządzące takimi sposobami zabezpieczania ryzyka związanego ze zmianą kursów waluty. Na prelekcjach tych uprzedzano przedsiębiorców, że po ich stronie istnieje ryzyko, a które związane było ze zmianą wartości euro do złotówki, że mogą ponieść straty. Wyjaśniono przedsiębiorcom, jakie znaczenie miała, tzw. bariera wyłączająca. W końcowej fazie spotkań w restauracji (...) , po prelekcjach, J. P. dodatkowo przedstawiał swoim klientom, za pomocą graficznych wykresów i przy pomocy symulacji konkretnej transakcji, skalę ryzyka, na które mogą zostać narażeni. Użył słów „proszę zobaczyć na jakie ryzyko jesteście narażeni ” (k. 4054v, 4058). Pomimo, że w zbliżonym okresie czasu K. P. uczestniczył także w podobnych spotkaniach, a dotyczących między innymi opcji walutowych, organizowanych przez banki, tj. Raiffeisen Bank (...) , to informacje o ryzykach związanych z korzystaniem ze struktur opcyjnych powziął od pracowników (...) Bank (...) . W spotkaniach organizowanych przez Raiffeisen Bank (...) , przedstawiciele tych dwóch instytucji przedstawiali jedynie korzyści, jakie mogły przynieść ewentualne transakcje związane z zakupem tego produktu zabezpieczającego, jak przedstawiały go wszystkie banki. (dowody: informacja (...) Bank (...) z dnia 24 maja 2016 roku k. 3912 – 3916a; zeznania A. A. (1) k. 3671 – 3673; zeznania świadka K. P. k. 4023 – 4025, 4056 – 4059; zeznania B. M. (1) k. 4027 – 4028; dokumenty przedłożone przez obrońców oskarżonych, a dotyczące spotkań z dnia 2 kwietnia 2008 roku i 4 czerwca 2008 roku k. 3095 – 3097; dokumentacja nadesłana przez (...) Bak (...) wraz z pismem z dnia 14 listopada 2012 roku k. 2066 - 2100) W dniu 28 marca 2008 roku K. W. (2) podpisał umowę ramową (...) Bankiem (...) , jak też w oparciu o umowę ramową, umowę dodatkową. Dokumenty te do siedziby spółki przywiozła M. S. , która przedłożyła je K. W. (1) . Następie po powierzchownym ich przeczytaniu, podpisy złożył K. W. (2) . Przedmiotem umowy ramowej było uregulowanie zasad zawierania i rozliczania transakcji na rynkach finansowych. Wśród transakcji, które wymieniała umowa dodatkowa, a które strony mogły między sobą zawierać były, między innymi, transakcje wymiany walutowej, terminowe transakcje wymiany walutowej, czy też transakcje opcyjnie i strategie opcyjnie. Jako strategie opcyjnie określono, zgodnie z pkt XII umowy, dwie lub więcej transakcji opcyjnych. W imieniu spółki (...) osobą upoważnioną do zawierania transakcji był tylko K. W. (2) . Pomimo tego, że zawarte w dniu 28 marca 2008 roku przez K. W. (2) z Bankiem (...) umowy, zarówno ramowa jak i dodatkowa nie upoważniały K. W. (1) do zawierania w imieniu teścia transakcji opcyjnych, to z nią pracownicy banku w maju 2008 roku zaczęli się kontaktować w celu realizacji umowy i zawierania transakcji. ( dowody: umowa ramowa z dnia 28 marca 2008 roku wraz z umowa dodatkową z tego samego dnia k.4224 - 4258; zeznania K. W. (2) k. 3710; zeznania K. W. (1) k.3618 – 3631; zeznania K. W. (3) k.3687) Okazało się bowiem, że J. P. , w załączniku nr 1 do umowy ramowej z dnia 28 marca 2008 roku pomiędzy K. W. (2) , a (...) Bankiem (...) , w rubryce „Strona B” dopisał osoby K. W. (1) i J. N. , jako upoważnionych do działania w imieniu K. W. (2) i zawierania transakcji w zakresie instrumentów rynku kapitałowego, pieniężnego i walutowego. Skutkowało to oskarżeniem J. P. o popełnienie przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. Od czynu tego, ostatecznie Sąd Okręgowy w Bielsku – Białej, wyrokiem z dnia 16 listopada 2011 roku, wydanym w sprawie pod sygnaturą akt VII Ka 658//11, uniewinnił J. P. . W uzasadnieniu stwierdził jednak wprost, że faktycznie oskarżony J. P. samodzielnie dopisał wskazane nazwiska w wymienionym załączniku. Podstawą do uniewinnienia było jednak to, iż nie udowodniono, że P. uczynił to w celu użycia tego dokumentu za autentyczny. ( dowód: wyjaśnienia oskarżonego J. P. k. 4782v ; odpis wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej w sprawie VII Ka 658/11 wraz z odpisem wyroku III K 913/10 Sądu Rejonowego w Bielsku Białej k 4292 - 4311; zeznania K. W. (1) k. 3622v) W dniu 6 maja 2008 roku, a więc na jeden dzień przed zawarciem przez (...) Bank (...) z K. W. (2) , prowadzącym przedsiębiorstwo pod nazwą (...) , za którego działała K. W. (1) , transakcji opcji walutowych, tzw. struktur opcyjnych, oskarżony R. przygotował dla K. W. (1) pisemną informację. Przedstawił w niej możliwe scenariusze, a związane z ewentualnym zawarciem struktury zabezpieczającej. Przedstawiciele banku działali bowiem w przeświadczeniu, iż K. W. (1) jest prawidłowo umocowana do działania w imieniu firmy (...) . Dokument sporządzony przez R. , został przesłany w dniu 6 maja 2008 roku przez J. P. na adres mailowy, którego używała wówczas firma, tj: (...) W dokumencie tym przedstawiono dwie propozycje zabezpieczeń ryzyka kursowego Eur/Pln dla eksportera na okres 12 lub 8 miesięcy. Rozwiązanie proponowane przez (...) Bank (...) nazwano „ zawarcie struktury zabezpieczającej O. ”. W każdej z dwóch propozycji przyjęto założenia, że klient kupuje opcje sprzedaży Eur za PLN o oznaczonym kursie dla odpowiednio 12 lub 8 dat realizacji z „wyłącznikiem” na poziomie 3,3600 o nominale 500 000 euro. Daty realizacji miały przypadać co miesiąc, począwszy od 30 maja 2008 roku. Następnie dla każdej z dwóch propozycji przedstawiono możliwe scenariusze w dniu realizacji opcji, tj. wskazano hipotetyczny stan faktyczny, według którego kurs fixingu NBP jest niższy od kursu realizacji, jak i sytuację, gdy kurs fixingu NBP jest wyższy od kursu realizacji. Zaznaczono, iż w stanie rzeczy, gdy kurs fixingu NBP będzie niższy niż kurs realizacji, to klient będzie miał prawo do sprzedaży 500 000 euro po ustalonym kursie realizacji, tj. (propozycja I - 3,5330 zł za euro; propozycja II - 3,5000 zł za euro). Natomiast w sytuacji, gdyby w dacie realizacji kurs fixingu NBP był wyższy od ustalonego kursu realizacji, wyraźnie wskazano, iż wówczas klient ma obowiązek sprzedaży dla banku kwoty 1 000 000 euro po ustalonym kursie realizacji. Obydwa warianty miałyby się ziścić w sytuacji, gdyby w trakcie trwania struktury kurs euro nie osiągnął, jak to określono, tzw. wyłącznika, czyli w omawianych propozycjach kurs euro nie spadł poniżej 3,3600 zł. Natomiast, kiedy taki poziom zostałby osiągnięty, zawarta struktura wygasałaby. (dowody: wyjaśnienia oskarżonego J. P. k.3598 – 3599; wyjaśnienia oskarżonego M. R. (1) k.3575 – 3576; dokumenty zawarte na kartach od 3088 – 3092; wyjaśnienia M. S. k. 2752) W celu zawarcia właściwych transakcji, po raz pierwszy oskarżony M. R. (1) zadzwonił do K. W. (1) w dniu 7 maja 2008 roku. Przedstawił jej propozycję zawarcia struktury zabezpieczającej. Przed nawiązaniem połączenia, K. W. (1) została uprzedzona przez oskarżonego J. P. , iż R. skontaktuje się z nią i przedstawi propozycję zawarcia transakcji. R. był przeświadczony, że K. W. (1) była upoważniona do tego, aby występować w kontaktach z bankiem w imieniu K. W. (2) , który był właścicielem (...) . We wskazanym dniu M. R. (1) przeprowadził z pokrzywdzoną W. dwie rozmowy telefoniczne. W pierwszej oskarżony przedstawił ogólnie zarysy transakcji. Podał kurs realizacji wstępnie na 3,55, czy też 3,52 złotego dla wartości wymiany 500 000 euro. Oskarżony R. wskazał oskarżycielce posiłkowej, że „ Bariera dezaktywująca całą strategię byłaby na poziomie 3,35 prawda? Czyli w sytuacji gdybyśmy zeszli w te okolice, to to wszystko przestaje istnieć i jeżeli chodzi o nominały transakcji to z jednej strony Państwo macie prawo do zakupu - sprzedaży tych euro po kursie powiedzmy 3,55, wstępnie 3,52, wartości 500 tysięcy euro. Gdybyśmy przekroczyli te poziomy to wtedy Państwo macie obowiązek sprzedaży 1 miliona euro prawda?” . R. zapewnił przy tym, iż prawdopodobieństwo tego, że kurs euro przekroczy 3,50 złotego jest bardzo nikłe. Opisana rozmowa została przerwana. R. poprosił o czas, aby pracownicy z rynku międzybankowego mogli wszystko zaakceptować i wycenić. Po chwili R. zadzwonił do K. W. (1) ponownie, uprzedził, że rozmowa będzie nagrywana. W tej chwili K. W. (1) jechała samochodem, stąd po uzyskaniu tej informacji oraz wiedzy, że pokrzywdzona nie dysponuje zestawem głośnomówiącym, R. nie nalegał na kontynuowanie rozmowy. Na wyraźną prośbę oskarżycielki posiłkowej, przystąpiono jednak do finalizowania transakcji. Na początku R. odczytał tzw. klauzulę mifid. Uczynił to szybko, lecz wyraźnie. Nie było problemów ze zrozumieniem tekstu, który brzmiał następująco „ w oparciu o dostarczone przez Państwa informację na temat waszej wiedzy i doświadczenia w zakresie inwestowania w transakcje opcje barierowe nie uznajemy, że transakcje opcje barierowe i waniliowe są produktem odpowiednim dla Państwa, na Państwa życzenie możemy przystąpić do realizacji transakcji w zakresie opcji walutowych i barierowych, proszę jednak mieć na uwadze, że brak wiedzy i doświadczenia może utrudniać zrozumienie ryzyka, a w konsekwencji stawiać Państwa w niekorzystnym położeniu”. Następnie K. W. (1) oznajmiła, iż akceptuje transakcję. R. wskazał więc parametry zawieranej struktury – strategii, tj. jej nominały, daty realizacji oraz barierę dezaktywująca amerykańską na poziomie 3,35 zł. W trakcie tej rozmowy K. W. (1) zadawała pytania oskarżonemu. Mianowicie powiedziała, że nie wie, co oznaczają przewalutowania po 500 000 miesięcznie. W odpowiedzi R. stwierdził, iż „ Znaczy to jest tak, Państwo mają prawo do przewalutowania 500 tysięcy euro miesięcznie prawda, bank ma prawo ewentualnie do miliona euro miesięcznie natomiast no, to poziomy są ”. Oskarżycielka posiłkowa przerwała wypowiedź oskarżonego i dopytała, jakie bank ma prawo. Ujawniła jednoznacznie, że nie zrozumiała owego prawa banku (k.4182). R. starał się więc wytłumaczyć K. W. (1) na czym polega prawo banku. Powiedział wprost, iż: „ Czyli w dacie, w której przeczytałem sprawdzamy jaki jest kurs NBP, jeżeli kurs jest NBP, to jest kurs średni, jest poniżej poziomu 3,55, albo poniżej poziomu 3,50 prawda w pozostałej dacie realizacji Państwo macie prawo do sprzedaży po tym kursie 3,55, albo po 3,50, 500 tysięcy euro za złote prawda? (…) Jeżeli będzie powyżej, to wtedy bank ma prawo do zakupu miliona euro od Państwa ”. Na zakończenie oskarżony ponownie wskazał, iż prawdopodobieństwo tego, że kurs euro będzie powyżej 3,50 jest nikłe. (dowody: protokoły odtworzenia nagrań zawartych na płycie z karty 4122, k. 4180- 4183) W efekcie zawartej przez K. W. (1) transakcji, bank wygenerował dokumenty, datowane na dzień 7 maja 2008 rok, które następnie w dniu 8 maja 2008 roku zostały nadane drogą pocztową na adres w J. , ulica (...) . Adresatem była Firma Handlowo – Usługowa (...) . Pierwszy z dokumentów, zgodnie z jego treścią, nie był potwierdzeniem warunków transakcji i w żaden sposób nie wpływał na treść zawartej transakcji, a jego celem było wyłącznie wyjaśnienie ryzyk , jakie związane były z zawieraniem transakcji opcyjnych (k. 4083). W piśmie tym, a zaadresowanym do K. W. (1) , wyjaśniono, iż ryzyka te związane są ze zmianą kursów walut, są nieprzewidywalne, a także, iż mogą doprowadzić do zysków i strat w firmie. W dokumencie tym przedstawiono, tzw. profil ryzyka. Wyjaśniono przy tym, że zawarta została strategia opcyjna, która polega na jednoczesnym: a. nabyciu barierowej opcji walutowej, dającej nabywcy prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w dniu „terminu” ekwiwalentu kwoty 500 000 euro. Zaznaczono, iż różnica kursowa będzie płatna, gdy ogłoszony w dniu „terminu” kurs fixingu NBP będzie niższy niż 3.5500, pod warunkiem, że do tego dnia kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3.3500; b. sprzedaży barierowej opcji walutowej, dającej nabywcy prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w dniu „terminu” ekwiwalentu kwoty 1.000 000 euro. Różnica kursowa miała być płatna, gdy ogłoszony w dniu „terminu” kurs fixingu NBP będzie wyższy niż 3.5500, pod warunkiem, że do tego dnia kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3.3500. Zaakcentowano nadto, iż wynik finansowy tej transakcji w chwili obecnej nie jest znany, zależy od wysokości kursu Eur/Pln w dniu „terminu”. Przedstawiono graficzny wykres, który miał prezentować wysokość wyniku finansowego w PLN dla pojedynczej strategii zapadającej w dniu „terminu”. Podkreślono, iż faktyczny zakres zmian, a co za tym idzie wynik finansowy, może znacznie przekroczyć zakresy opisane na przedstawionym wykresie. Drugim dokumentem było potwierdzenie transakcji, które nadsyłano faksem. Do tego dokumentu załączono szczegółową tabelę operacji walutowych. Zawarto w tym dokumencie objaśnienia do owej tabeli. Ujęto również prośbę, aby podpisać nadesłane faksem potwierdzenie (ten dokument wysyłano także faksem) i odesłać go w taki sam sposób pod wskazany numer. (dowody: dokumentacja zaczerpnięta z akt Sądu Polubownego znak Sp- M. 19/B/09 k.4083 – 4088) Przesyłkę z tzw. profilem ryzyka, którą bank wysłał w dniu 8 maja 2008 roku, a której nadano numer (...) , w dniu 13 maja 2008 roku, odebrała osobiście K. W. (1) , pełnomocnik K. W. (2) o nr (...) . (dowody: informacja z dnia 8 listopada 2016 roku otrzymana z Poczty Polskiej S.A. k.4097) W dniu 24 lub 25 czerwca 2008 roku J. P. wraz M. R. (1) przyjechali do J. , do siedziby firmy (...) . K. W. (1) nadal odbierana była przez bank jako przedstawiciel K. W. (2) , który był uprawniony do działania w jego imieniu i zawierania opisywanych transakcji. Na tym spotkaniu przedstawiciele banku ponownie przekazali oskarżycielce posiłkowej, iż zgodnie z zasadami, jeżeli ona będzie chciała zabezpieczyć np. 50 000 euro, to „ po drugiej stronie musi pojawić się kwota dwukrotnie wyższa” . Wskazano jej co będzie się działo, kiedy kurs fixingu NBP będzie powyżej bądź poniżej kursu realizacji opcji oraz jakie będą z tego tytułu konsekwencje dla klienta. K. W. (1) została wówczas poinformowana, że kurs euro, zgodnie z przewidywaniami miał spadać do 2012 roku. Dlatego uważała wtedy, że nie ma żadnego ryzyka, to jest, że zobowiązanie nigdy nie powstanie. ( dowody: wyjaśnienia M. R. (1) k.3575, 4535v; częściowo zeznania K. W. (1) k.556v w zw. z k. 3629i k.4578; wyjaśnienia J. P. k.359v; rozliczenie delegacji służbowej oskarżonego R. k.4804 ) Z uwagi na fakt, że struktura, którą K. W. (1) zawarła w dniu 7 maja 2008 roku dla (...) , na skutek zbliżenia się kursu euro, który odpowiadał ustalonej barierze dezaktywującej na poziomie 3,35, zagrożona została wygaśnięciem, w dniu 26 czerwca 2008 rok, J. P. poinformował o tym oskarżycielkę posiłkową. Tego samego dnia skontaktował się z pokrzywdzoną (...) , M. R. (1) , który zaproponował, w ramach dostępnego limitu, strukturę opcyjną. (...) kupił od banku opcje (...) o nominale 75000 euro z tzw. strajkiem 3,43 i barierą amerykańską wyłączającą na poziomie 3,27. Daty rozliczenia ustalono co dwa tygodnie począwszy od dnia 30 czerwca 2008r. Jednocześnie firma (...) sprzedała opcje C. o nominale 150 000 euro. Również w trakcie zawierania tej transakcji odczytano formułę mifid o treści, jak zacytowana powyżej. Nie było problemów ze zrozumieniem jego tekstu. (dowody: protokoły odtworzenia nagrań zawartych na płycie z karty 4122, k. 4183- 4184v) W efekcie zawartej przez K. W. (1) transakcji, bank wygenerował dokumenty, datowane na dzień 26 czerwca 2008 rok, które następnie w dniu 27 czerwca 2008 roku zostały nadane drogą pocztową na adres w J. , ulica (...) . Adresatem była Firma Handlowo – Usługowa (...) . Pierwszy z dokumentów, zgodnie z jego treścią, nie był potwierdzeniem warunków transakcji i w żaden sposób nie wpływał na treść zawartej transakcji, a jego celem było wyłącznie wyjaśnienie ryzyk , jakie związane były z zawieraniem transakcji opcyjnych (k. 4089). W piśmie tym, a zaadresowanym do K. W. (1) , wyjaśniono, iż ryzyka te związane są ze zmianą kursów walut, są nieprzewidywalne, a także, iż mogą doprowadzić do zysków i strat w firmie. W dokumencie tym przedstawiono tzw. profil ryzyka. Wyjaśniono przy tym, że zawarta została strategia opcyjna, która polega na jednoczesnym: a. nabyciu barierowej opcji walutowej, dającej nabywcy prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w dniu „terminu” ekwiwalentu kwoty 75000 euro. Zaznaczono, iż różnica kursowa będzie płatna, gdy ogłoszony w dniu „terminu” kurs fixingu NBP będzie niższy niż 3.4300, pod warunkiem, że do tego dnia kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3.2700; b. sprzedaży barierowej opcji walutowej, dającej nabywcy prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w dniu „terminu” ekwiwalentu kwoty 150 000 euro. Różnica kursowa miała być płatna, gdy ogłoszony w dniu „terminu” kurs fixingu NBP będzie wyższy niż 3.4300, pod warunkiem, że do tego dnia kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3.2700. Zaakcentowano nadto, iż wynik finansowy tej transakcji w chwili obecnej nie jest znany, zależy od wysokości kursu Eur/Pln w dniu „terminu”. Przedstawiono graficzny wykres, który miał prezentować wysokość wyniku finansowego w PLN dla pojedynczej strategii zapadającej w dniu „terminu”. Podkreślono, iż faktyczny zakres zmian, a co za tym idzie wynik finansowy, może znacznie przekroczyć zakresy opisane na przedstawionym wykresie. Drugim dokumentem było potwierdzenie transakcji, które nadsyłano faksem. Do tego dokumentu załączono szczegółową tabelę operacji walutowych. Zawarto w tym dokumencie objaśnienia do owej tabeli. Ujęto również prośbę, aby podpisać nadesłane faksem potwierdzenie (ten dokument wysyłano także faksem) i odesłać go w taki sam sposób pod wskazany numer. (dowody: dokumentacja zaczerpnięta z akt Sądu Polubownego znak Sp- M. 19/B/09 k.4089 – 4096) Przesyłkę, którą bank wysłał w dniu 27 czerwca 2008 roku, a której nadano numer (...) , w dniu 1 lipca 2008 roku, odebrała osobiście K. W. (1) , pełnomocnik K. W. (2) o nr (...) . (dowody: informacja z dnia 8 listopada 2016 roku otrzymana z Poczty Polskiej S.A. k.4097) Na skutek zrealizowania się bariery dolnej wyłączającej, a określonej na poziomie 3.35 złotego, struktura opcyjna, którą K. W. (1) zawarła w dniu 7 maja 2008 roku wygasła. Nastąpiły tylko dwa rozliczenia, tj. z dnia 16 maja 2008 roku i z dnia 30 czerwca 2008 roku. W dniu 3 lipca 2008 roku J. P. poinformował o tym pokrzywdzoną W. . W związku z tym oskarżony R. ponownie zadzwonił do K. W. (1) z propozycją zawarcia „ struktury 150 000 euro na 300 000 euro ”. Z uwagi na to, że w dniu 23 czerwca 2008 roku, K. W. (1) podpisała własną umowę ramową, która jej, jako prowadzącej przedsiębiorstwo (...) , dawała możliwość zawierania tożsamych transakcji, pokrzywdzona w rozmowie z R. wyraźnie dopytywała, czy aby na pewno transakcję będzie zawierała dla (...) . R. przedstawił pokrzywdzonej parametry transakcji w następujący sposób: „ Data zapadalności będzie co dwa tygodnie począwszy od jutra, czyli 4 lipca, przez 26 dat realizacji, czyli na przestrzeni całego roku co dwa tygodnie, kurs wykonania 3,46 przez 4 kolejne daty i 3,41 przez 22 kolejne, no i bariera dezaktywująca 3, 27”. Następnie R. odczytał klauzule mifid, o treści jak poprzednio. Tym razem, po odczytaniu owej klauzuli, pokrzywdzona K. W. (1) zadała następujące pytanie „ Jakby mi Pan powiedział jeszcze raz jakie zagrożenia, jeszcze raz ” (k.4185). Wtedy R. wyjaśnił, że odczytana klauzula wymaga od banków, aby te informowały swych klientów o ryzykach . Wówczas W. zapytała się wprost R. , czy „ może tak się odwrócić, że to ja będę musiała wam zapłacić do banku? ”. W odpowiedzi oskarżony R. poinformował swojego rozmówcę, że „ Oczywiście, to zawsze jest taka możliwość”. Na kolejne pytanie, jaka wtedy musiałaby być sytuacja, R. wskazał, że kurs euro musiałby przekroczyć 3,46 złotego, a w dalszym toku, kontynuując odpowiedź, zaznaczył, iż „ Dla pierwszych czterech dat, a dla kolejnych 22 powyżej 3,41 pod warunkiem, że wcześniej bariera 3,27 nie zostanie domknięta, bo może się zdarzyć taka sytuacja, że np. rozliczy nam się, rozliczą nam się dwie, trzy transakcji Pani K. ”. Kiedy W. zapytała, czy to jest realne, R. odpowiedział, że nie bardzo i że na koniec roku widzą „ 3.0 ”. W efekcie doszło do zawarcia strategii opcyjnej, w której firma (...) kupiła od banku opcje (...) z kursem wykonania 3,46 dla pierwszych czterech dat realizacji z barierą amerykańską dezaktywującą 3,27 o nominale 150 000euro, a z kursem realizacji 3,41 dla pozostałych 22 dat realizacji i barierą 3,27 złotego. Jednocześnie firma (...) sprzedała do banku opcje C. o analogicznych parametrach, przy czym nominał w tym przypadku wynosił 300 000 euro. (dowody: protokoły odtworzenia nagrań zawartych na płycie z karty 4122, k. 4184v- 4186; umowa ramowa z dnia 23 czerwca 2008 roku zawarta przez K. W. (1) k.199 - 227) . Na skutek zawartej przez K. W. (1) transakcji, bank wygenerował dokumenty, datowane na dzień 3 lipca 2008 rok, które następnie w dniu 9 lipca 2008 roku zostały nadane drogą pocztową na adres w J. , ulica (...) . Adresatem była Firma Handlowo – Usługowa (...) . Pierwszy z dokumentów, zgodnie z jego treścią, nie był potwierdzeniem warunków transakcji i w żaden sposób nie wpływał na treść zawartej transakcji, a jego celem było wyłącznie wyjaśnienie ryzyk , jakie związane były z zawieraniem transakcji opcyjnych (k. 4072). W piśmie tym, a zaadresowanym do K. W. (1) , wyjaśniono, iż ryzyka te związane są ze zmianą kursów walut, są nieprzewidywalne, a także, iż mogą doprowadzić do zysków i strat w firmie. W dokumencie tym przedstawiono tzw. profil ryzyka. Wyjaśniono przy tym, że zawarta została strategia opcyjna, która polega na jednoczesnym: a. nabyciu barierowej opcji walutowej, dającej nabywcy prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w dniu „terminu” ekwiwalentu kwoty 150 000 euro. Zaznaczono, iż różnica kursowa będzie płatna, gdy ogłoszony w dniu „terminu” kurs fixingu NBP będzie niższy niż 3.4600, pod warunkiem, że do tego dnia kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3.2700; b. sprzedaży barierowej opcji walutowej, dającej nabywcy prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w dniu „terminu” ekwiwalentu kwoty 300 000 euro. Różnica kursowa miała być płatna, gdy ogłoszony w dniu „terminu” kurs fixingu NBP będzie wyższy niż 3.4600, pod warunkiem, że do tego dnia kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3.2700. Zaakcentowano nadto, iż wynik finansowy tej transakcji w chwili obecnej nie jest znany, zależy od wysokości kursu Eur/Pln w dniu „terminu”. Przedstawiono graficzny wykres, który miał prezentować wysokość wyniku finansowego w PLN dla pojedynczej strategii zapadającej w dniu „terminu”. Podkreślono, iż faktyczny zakres zmian, a co za tym idzie wynik finansowy, może znacznie przekroczyć zakresy opisane na przedstawionym wykresie. Drugim dokumentem było potwierdzenie transakcji, które nadsyłano faksem. Do tego dokumentu załączono szczegółową tabelę operacji walutowych. Zawarto w tym dokumencie objaśnienia do owej tabeli. Ujęto również prośbę, aby podpisać nadesłane faksem potwierdzenie (ten dokument wysyłano także faksem) i odesłać go w taki sam sposób pod wskazany numer. (dowody: dokumentacja zaczerpnięta z akt Sądu Polubownego znak Sp- M. 19/B/09 k.4072 – 4075) Przesyłkę, którą bank wysłał w dniu 9 lipca 2008 roku, a której nadano numer (...) , w dniu 14 lipca 2008 roku, odebrała osobiście K. W. (1) , pełnomocnik K. W. (2) o nr (...) . (dowody: informacja z dnia 8 listopada 2016 roku otrzymana z Poczty Polskiej S.A. k.4097) W imieniu swojego teścia K. W. (2) , pokrzywdzona K. W. (1) z oskarżonym R. , który działał oczywiście w imieniu banku (...) , w dniu 10 lipca 2008 roku zawarła kolejną transakcję. Tego dnia K. W. (1) przeprowadziła kolejne rozmowy z J. P. , a następnie z R. . Tym razem R. zaproponował „strukturę 100 000 euro na 200 000 euro”. Jak za każdym razem oskarżony R. odczytał tzw. klauzulę mifidową, przy czym nastąpiło to w okolicznościach, w których ostatecznie, oskarżony porównał owo ostrzeżenie do napisu na paczce papierosów. Kiedy R. poprosił pokrzywdzoną o chwilę czasu, na przeczytanie klauzuli, oskarżycielka posiłkowa, wyprzedzając go, powiedziała „ Dobrze, dobrze, za chwilę ja będę do Pana mówiła (…). Nauczę się tego. ” Wtedy nastąpiło przytoczenie tekstu ostrzeżenia. Po zaakceptowaniu transakcji przez K. W. (1) , oskarżony R. , wyraźnie kontynuując żartobliwy wątek związany z odczytywaniem klauzuli, który rozpoczęła pokrzywdzona, powiedział: „ Mi się przypomina w takiej sytuacji napis na paczce od papierosów prawda standardowo ”. (dowody: protokoły odtworzenia nagrań zawartych na płycie z karty 4122, k. 4186 – 4187). Na skutek zawartej przez K. W. (1) transakcji, bank wygenerował dokumenty, datowane na dzień 10 lipca 2008 rok, które następnie w dniu 11 lipca 2008 roku zostały nadane drogą pocztową na adres w J. , ulica (...) . Adresatem była Firma Handlowo – Usługowa (...) . Pierwszy z dokumentów, zgodnie z jego treścią, nie był potwierdzeniem warunków transakcji i w żaden sposób nie wpływał na treść zawartej transakcji, a jego celem było wyłącznie wyjaśnienie ryzyk , jakie związane były z zawieraniem transakcji opcyjnych (k. 4069). W piśmie tym, a zaadresowanym do K. W. (1) , wyjaśniono, iż ryzyka te związane są ze zmianą kursów walut, są nieprzewidywalne, a także, iż mogą doprowadzić do zysków i strat w firmie. W dokumencie tym przedstawiono tzw. profil ryzyka. Wyjaśniono przy tym, że zawarta została strategia opcyjna, która polega na jednoczesnym: a. nabyciu barierowej opcji walutowej, dającej nabywcy prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w dniu „terminu” ekwiwalentu kwoty 100 000 euro. Zaznaczono, iż różnica kursowa będzie płatna, gdy ogłoszony w dniu „terminu” kurs fixingu NBP będzie niższy niż 3.4000, pod warunkiem, że do tego dnia kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3.1950; b. sprzedaży barierowej opcji walutowej, dającej nabywcy prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w dniu „terminu” ekwiwalentu kwoty 200 000 euro. Różnica kursowa miała być płatna, gdy ogłoszony w dniu „terminu” kurs fixingu NBP będzie wyższy niż 3.4000, pod warunkiem, że do tego dnia kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3.1950. Zaakcentowano nadto, iż wynik finansowy tej transakcji w chwili obecnej nie jest znany, zależy od wysokości kursu Eur/Pln w dniu „terminu”. Przedstawiono graficzny wykres, który miał prezentować wysokość wyniku finansowego w PLN dla pojedynczej strategii zapadającej w dniu „terminu”. Podkreślono, iż faktyczny zakres zmian, a co za tym idzie wynik finansowy, może znacznie przekroczyć zakresy opisane na przedstawionym wykresie. Drugim dokumentem było potwierdzenie transakcji, które nadsyłano faksem. Do tego dokumentu załączono szczegółową tabelę operacji walutowych. Zawarto w tym dokumencie objaśnienia do owej tabeli. Ujęto również prośbę, aby podpisać nadesłane faksem potwierdzenie (ten dokument wysyłano także faksem) i odesłać go w taki sam sposób pod wskazany numer. (dowody: dokumentacja zaczerpnięta z akt Sądu Polubownego znak Sp- M. 19/B/09 k.4069 – 4071, 4076- 4082) Przesyłkę, którą bank wysłał w dniu 9 lipca 2008 roku, a której nadano numer (...) , w dniu 16 lipca 2008 roku, odebrała osobiście K. W. (1) , pełnomocnik K. W. (2) o nr (...) . (dowody: informacja z dnia 8 listopada 2016 roku otrzymana z Poczty Polskiej S.A. k.4097) W wyniku rozliczenia transakcji, którą K. W. (1) zawarła w imieniu K. W. (2) w dniu 7 maja 2008 roku, a która wygasła w dniu 30 czerwca 2008 roku, Bank (...) przekazał na rachunek swojego klienta kwotę 80.800 złotych. Pierwsza data realizacji miała miejsce 16 maja 2008roku. W efekcie rozliczenia transakcji, którą K. W. (1) zawarła w imieniu K. W. (2) w dniu 30 czerwca 2008 roku, a która wygasła w dniu 9 lipca 2008 roku, Bank (...) przekazał na rachunek swojego klienta kwotę 5685 złotych. Z kolei transakcja którą K. W. (1) zawarła w imieniu K. W. (2) w dniu 3 lipca 2008 roku, a która wygasła w dniu 9 lipca 2008 roku, spowodowała, że Bank (...) przekazał na rachunek swojego klienta kwotę 19.905 złotych. (dowód: pozew z dnia 30 września 2009 roku skierowany do Sądu Polubownego przy (...) Banków (...) w W. k. 4259 - 4281) Powyższe korzystne dla K. W. (2) rozliczenia transakcji, które następowały cyklicznie w ustalonych wyżej datach, a także wiedza, którą pokrzywdzona posiadała wówczas spowodowały, że w dniu 23 czerwca 2008 roku, K. W. (1) podpisała analogiczną umowę ramową i dodatkową, jak ta, którą zawarł jej teść. W tym celu sama skontaktowała się z M. S. , którą poinformowała o swoich zamiarach. Kobiety uzgodniły między sobą, że spotkają się w celu podpisania umowy ramowej, zaś K. W. (1) przygotuje wszelkie niezbędne dokumenty do tego. W tej chwili przedstawiciele banku wiedzieli już, z uwagi na wcześniejsze, częste kontakty stron, że przedsiębiorstwo (...) uzyskuje przychody w walucie euro, że stanowią one około 80% ogółu przychodów tej firmy. Już w trakcie rozmowy telefonicznej K. W. (1) zaznaczyła, że jest zainteresowana dokładnie tym samym produktem, który kupowała dla K. W. (2) , czyli dla firmy (...) . M. S. przekonana była, że wcześniej już, cechy produktu przedstawili pokrzywdzonej M. R. (1) i J. P. . Kiedy M. S. zjawiła się w J. w siedzibie (...) przedstawiła oskarżycielce posiłkowej obszerną umowę ramową i umowę dodatkową i wskazała jej, gdzie ma złożyć swe podpisy. K. W. (1) przejrzała przedłożony jej kontrakt i złożyła swe podpisy we wskazanych miejscach. Następnie M. S. odebrała od małżonka oskarżycielki posiłkowej – K. W. (3) oświadczenie, z którego wynikało, iż ten wyraża zgodę na zawarcie przez swoją żoną umowy ramowej i dodatkowej z dnia 23 czerwca 2008 roku z (...) Bankiem (...) S.A , których przedmiotem miało być uregulowanie zasad zawierania i rozliczania transakcji. W tym celu M. S. umówiła się z K. W. (3) w P. na stacji paliw. Dokumenty te M. S. zabrała do banku, aby mogły zostać podpisane przez upoważnione do tego osoby. Umowy zostały dostarczone pokrzywdzonej dopiero w październiku 2008 r., a wcześniej przesłane faxem. Ze strony Banku (...) umowę z dnia 23 czerwca 2008 roku podpisali P. K. (1) – Dyrektor Oddziału ds. Korporacyjnych i B. S. (1) – Dyrektor Regionalny ds. Korporacyjnych. Umowa ta dawała możliwość korzystania z finansowych instrumentów zabezpieczających, w postaci, między innymi, opcji finansowych - walutowych. Zgodnie z zawartą umową opcja finansowa to kontrakt dający jej właścicielowi prawo do zakupu lub sprzedaży drugiej stronie umowy, czyli wystawcy opcji, określonej ilości innych instrumentów finansowych, nazywanych instrumentami bazowymi (np. waluty). Sprecyzowane są cena, czas w którym może zostać przeprowadzona transakcja oraz wszelkie inne istotne parametry. Termin, po którym opcji nie można wykorzystać (zrealizować, wykonać), nazywany jest terminem wygaśnięcia (wygasania, zapadalności, realizacji) opcji. Cena po której właściciel opcji może kupić lub sprzedać instrumenty bazowe określana jest jako cena wykonania (realizacji). (dowody: częściowo zeznania K. W. (1) k.3623v – 3624; wyjaśnienia oskarżonej M. S. k. 2751 – 2752; oświadczenie K. W. (3) k.211; umowa ramowa z dnia 23 czerwca 2008 roku wraz z umową dodatkową k. 199 – 227) Na podstawie tego kontraktu K. W. (1) jako prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą (...) , zawarła dwie pierwsze transakcje z Bankiem (...) , tj. w dniu 8 lipca 2008 roku oraz w dniu 22 lipca 2008 roku, tj.: 1. w dniu 08 lipca 2008 roku pokrzywdzona zawarła z (...) Bankiem (...) S.A. reprezentowanym przez M. R. (1) na parze walutowej EUR/PLN przy średnim kursie Fixing NBP 3, (...) tzw. „zero kosztową” transakcję opcyjną będącą strukturą pojedynczych opcji walutowych z barierą wyłączającą typu amerykańskiego. Struktura składała się z 50 operacji opcji walutowych z barierą wyłączającą typu D. &tOut o numerach referencyjnych od (...) do (...) . Warunek wyłącznika dotyczył opcji sprzedaży (...) (25 transakcji) oraz opcji kupna C. (25 transakcji) i został ustalony na stałym poziomie kursu EUR/PLN 3,23. Dla transakcji opcji sprzedaży (...) ustalono nominał transakcyjny waluty bazowej 100.000 EUR, natomiast dla transakcji opcji kupna C. nominał 200.000 EUR. Struktura ta została zawarta w oparciu o dwutygodniowy system rozliczeń w terminach zapadalności opcji od dnia 09.07.2008 do dnia 10.06.2009 roku. Kurs realizacji EUR/PLN ustalono na poziomie 3,37. Strategia ta polegała na jednoczesnym: a. nabyciu przez firmę (...) barierowej opcji walutowej (...) , dającej nabywcy prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w datach wygaśnięcia ekwiwalentu kwoty 100.000 EUR. Różnica kursowa miała być płatna, gdy ogłoszony w tych datach kurs Fixing NBP będzie niższy niż 3,37, pod warunkiem, że do tych terminów kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3.23, oraz b. sprzedaży przez tą firmę barierowej opcji walutowej C. , dającej nabywcy ( (...) Bank (...) ) prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w datach wygaśnięcia ekwiwalentu kwoty 200.000 EUR. Różnica kursowa będzie płatna, gdy ogłoszony w tych datach kurs Fixing NBP będzie wyższy niż 3,37, pod warunkiem, że do tego dnia kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3,23. Łączna wartość wyżej opisanego zobowiązania maksymalnie mogła wynieść 5.000.000 EUR tj. 16.526.000 zł. wg kursu NBP z dnia zawarcia transakcji (25 x 200.000 euro). Transakcja miała mieć dla UNIKATU charakter „zero kosztowy” oraz asymetryczny po stronie zobowiązania w stosunku 2:1. Na transakcji tej (...) Bank (...) z tytułu marży zyskał 100.000,40 zł. 2. w dniu 22 lipca 2008 roku K. W. (1) zawarła z (...) Bankiem (...) S.A. reprezentowanym przez M. R. (1) na parze walutowej EUR/PLN przy średnim kursie Fixing NBP 3,2230 następną tzw. „zero kosztową” transakcję opcyjną będącą strukturą pojedynczych opcji walutowych z barierą wyłączającą typu amerykańskiego. Struktura składała się z 52 operacji opcji walutowych z barierą wyłączającą typu D. &tOut o numerach referencyjnych od (...) do (...) . Warunek wyłącznika (bariery dezaktywującej) dotyczył opcji sprzedaży (...) (26 transakcji) oraz opcji kupna C. (26 transakcji) i został ustalony na stałym poziomie kursu EUR/PLN 3,13. Dla transakcji opcji sprzedaży (...) ustalono nominał transakcyjny waluty bazowej 75.000 EUR, natomiast dla transakcji opcji kupna C. nominał 150.000 EUR. Struktura ta również została zawarta w oparciu o dwutygodniowy system rozliczeń w terminach zapadalności opcji od dnia 23.07.2008 do dnia 08.07.2009 roku. Dla 26 zakupionych opcji (...) oraz 26 sprzedanych opcji C. ustalono kurs realizacji EUR/PLN na poziomie 3,29. Strategia ta polegała na jednoczesnym: a. nabyciu przez firmę (...) barierowej opcji walutowej (...) , dającej nabywcy prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w datach wygaśnięcia ekwiwalentu kwoty 75.000 EUR. Różnica kursowa miała być płatna, gdy ogłoszony w tych datach kurs Fixing NBP będzie niższy niż 3,29, pod warunkiem, że do tych terminów kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3.13, oraz; b. sprzedaży przez tą firmę barierowej opcji walutowej C. , dającej nabywcy ( (...) Bank (...) ) prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w datach wygaśnięcia ekwiwalentu kwoty 150.000 EUR. Różnica kursowa będzie płatna, gdy ogłoszony w tych datach kurs Fixing NBP będzie wyższy niż 3,29, pod warunkiem, że do tego dnia kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3,13. Łączna wartość zobowiązania maksymalnie mogła wynieść 3.900.000 EUR, tj. 12.569.700 zł. wg kursu NBP z dnia zawarcia transakcji (26 x 150.000 Eur). Transakcja miała mieć dla firmy charakter „zero kosztowy” oraz asymetryczny po stronie zobowiązania w stosunku 2:1. Na transakcji tej (...) Bank (...) z tytułu marży zyskał 72.230 zł. (dowody: potwierdzenie transakcji z dnia 8 lipca 2008 roku wraz z załącznikami k.249 – 254; protokół z odtworzenia utrwalonego zapisu, a dotyczący transakcji z dnia 8 lipca 2008 roku k. 432; zestawienie transakcji opcyjnych, a dotyczące firmy (...) k.470 – 471; potwierdzenie transakcji z dnia 22 lipca 2008 roku wraz z załącznikami k.255 – 262; protokół z odtworzenia utrwalonego zapisu, a dotyczący transakcji z dnia 22 lipca 2008 roku k. 433; opinia biegłego K. k.858 - 902) Z uwagi na to, że kurs euro w dniu 16 lipca 2008 roku osiągnął poziom 3,23 zł, to nastąpiło wygaśnięcie wszystkich operacji opcji walutowych, które zostały zawarte przez pokrzywdzoną W. w dniu 8 lipca 2008 roku, poza operacją numer (...) , która w dniu 11 lipca 2008 roku zrealizowała się. W efekcie tego na rachunek bankowy o numerze (...) , który należał do K. W. (1) , przekazano kwotę 8590 złotych. (dowody: zestawienie zbiorcze transakcji zawartych przez (...) z firmą (...) k. 402 – 403; historia rachunku nr (...) należącego do K. W. (1) k.368, wykaz załączony do potwierdzenia transakcji k.250 -251) Z kolei w związku z realizacją operacji opcji walutowych, które K. W. (1) zawarła w dniu 22 lipca 2008 roku, a które to operacje oznaczono nr (...) i (...) , wypłacono firmie (...) , w dniach 25 lipca i 8 sierpnia 2008 roku, łącznie kwotę 6.690 złotych. Natomiast z tytułu rozliczenia operacji nr (...) i (...) obciążono rachunek tej firmy: w dniu 22 sierpnia 2008 r. kwotą 2745 zł., a w dniu 05 września 2008 r. kwotą 11550 zł. W dniu 31 października 2008 r. obciążono rachunek K. W. (1) kwotą 51.300 zł., a to w związku z realizacją operacji nr (...) . Nadto rachunek firmy (...) obciążono kwotami: 1. 141.765,00 zł w dniu 17 kwietnia 2009 roku w związku z rozliczeniem operacji numer (...) ; 2. 173.970,00 zł w dniu 4 maja 2009 roku w związku z rozliczeniem operacji numer (...) ; 3. 165.654,00 zł w dniu 19 maja 2009 roku w związku z rozliczeniem operacji numer (...) ; 4. 171.195,00 zł w dniu 29 maja 2009 roku w związku z rozliczeniem operacji numer (...) . Na dzień 9 czerwca 2009 roku, tj. na dzień złożenia przez (...) Bank (...) oświadczenia o wcześniejszym rozwiązaniu umowy ramowej, przedstawione w tym akapicie transakcje były wymagalne. W czasie, kiedy na rachunkach firmy (...) K. W. (1) pojawiły się pierwsze ujemne rozliczenia, skontaktował się z nią J. P. , który zaproponował jej tzw. „rolowania” poszczególnych operacji, które miały się rozliczać cyklicznie w przyszłości, a to w związku z transakcją strategii opcyjnej zawartą przez nią w dniu 22 lipca 2008 roku. Tzw. rolowanie transakcji było alternatywą dla rozliczenia zapadających pojedynczych operacji z danej transakcji. Transakcja tzw. rolująca polegała na zawarciu nowej transakcji na określony termin, która skutkowała tym, iż w dacie zapadalności jednej z operacji transakcji pierwotnej, klient nie musiał płacić zobowiązania z tego wynikającego, w sytuacji gdy rozliczenie pierwotne było niekorzystne. Owo zobowiązanie, które powstało z rozliczenia jednej z operacji z transakcji pierwotnej, było regulowane premią, która winna być wypłacona klientowi z tytułu wystawienia opcji w transakcji tzw. rolującej. 27 maja 2009 roku (...) Bank (...) SA wezwał K. W. (1) do zapłaty kwoty 481.380 zł. z tytułu nierozliczonych transakcji opcyjnych wynikających z zawartej strategii opcyjnej z dnia 22 lipca 2008 roku. Transakcje wymagalne i niewymagalne (także te będące wynikiem tzw. rolowania), zostały zamknięte przez Bank w dniu 09.06.2009 roku w związku z wcześniejszym rozwiązaniem przez bank umowy ramowej. Bank powołał się na naruszenie przez K. W. (1) § 24 ust 1 pkt 1a umowy ramowej z dnia 23 czerwca 2008 roku, które to naruszenie polegało na tym, że K. W. (1) dopuściła się opóźnienia w realizacji wymagalnych płatności. Płatności te (...) Bank (...) wskazał w piśmie datowanym na dzień 27 maja 2009 roku. Zdaniem przedstawicieli banku upoważniało to ich do zastosowania § 26 ust. 1 pkt 1 umowy ramowej z dnia 23 czerwca 2008 roku. Łączna kwota zobowiązań Firmy Handlowo-Usługowej (...) wobec (...) z tytułu zawartych w dniu 22 lipca 2008 roku oraz „rolowanych” transakcji na opcjach walutowych, zgodnie ze stanowiskiem banku, wyniosła: 3.472.211,19 złotych. (dowody: zestawienie zbiorcze transakcji zawartych przez (...) z firmą (...) k. 403 – 406; historia rachunku nr (...) należącego do K. W. (1) k.368 - 369, wykaz załączony do potwierdzenia transakcji k.256 -257; zeznania A. B. k.3925; oświadczenie z dnia 9 czerwca 2016 roku o wcześniejszym rozwiązaniu umowy k.65; wezwanie do zapłaty z dnia 27 maja 2009 roku k.64; zawiadomienie o kwocie rozliczenia z dnia 10 czerwca 2009 roku wraz z załącznikami k.133 – 138; wyciąg z ksiąg banku nr (...) k. 241 - 247) Transakcje tzw. rolujące K. W. (1) zaczęła zawierać począwszy od dnia 17 września 2008 roku, i tak: 1. w dniu 17 września 2008 roku K. W. (1) zawarła z (...) Bankiem (...) S.A. na parze walutowej EUR/PLN transakcję opcyjną będącą strukturą pojedynczych opcji walutowych z barierą wyłączającą typu amerykańskiego. Struktura składała się z 2 operacji opcji walutowych z barierą wyłączającą typu D. &tOut o numerach referencyjnych (...) i (...) . Warunek wyłącznika (bariery dezaktywującej) dotyczył opcji sprzedaży (...) oraz opcji kupna C. i został ustalony na stałym poziomie kursu EUR/PLN 3,27. Dla transakcji opcji sprzedaży (...) ustalono nominał transakcyjny waluty bazowej 75.000 EUR, natomiast dla transakcji opcji kupna C. nominał 150.000 EUR. Struktura ta miała wygasnąć w dniu 17 września 2009 roku Strategia ta polegała na jednoczesnym: a. nabyciu przez firmę (...) barierowej opcji walutowej (...) , dającej nabywcy prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w dacie wygaśnięcia ekwiwalentu kwoty 75.000 EUR. Różnica kursowa miała być płatna, gdy ogłoszony w dniu „termin” kurs Fixing NBP będzie niższy niż 3,29, pod warunkiem, że do tych terminów kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3.27, oraz; b. sprzedaży przez tą firmę barierowej opcji walutowej C. , dającej nabywcy ( (...) Bank (...) ) prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia w datach wygaśnięcia ekwiwalentu kwoty 150.000 EUR. Różnica kursowa będzie płatna, gdy ogłoszony w dniu „termin” kurs Fixing NBP będzie wyższy niż 3,29, pod warunkiem, że do tego dnia kurs rynkowy nigdy nie osiągnie poziomu 3,27. W związku z osiągnięciem w dniu 21 września 2008 roku tzw. bariery transakcja ta wygasła W związku z zawarciem tej transakcji K. W. (1) wypłacono premie w kwocie 6945 złotych, a która to premia została przeznaczona na rozliczenie operacji pierwotnej o numerze (...) , która była jedną z wielu składających się na transakcje z dnia 22 lipca 2008 roku, a której data wygaśnięcia przypadała na dzień 19 września 2008 roku; (dowody: potwierdzenie transakcji z dnia 17 września 2008 roku k.263 – 270; tabela operacji walutowych k.256; wyciąg z rachunku bankowego k. 368, 406) 2. w dniu 1 października 2008 roku K. W. (1) zawarła z (...) Bankiem (...) S.A. na parze walutowej EUR/PLN transakcję opcyjną będącą strukturą pojedynczych opcji walutowych z barierą wyłączającą typu amerykańskiego. Struktura składała się z 2 operacji opcji walutowych z barierą wyłączającą typu D. &tOut o numerach referencyjnych (...) i (...) (następnie posługiwano się numerem (...) ). Warunek wyłącznika (bariery dezaktywującej) dotyczył opcji sprzedaży (...) oraz opcji kupna C. i został ustalony na stałym poziomie kursu EUR/PLN 3,25. Dla transakcji opcji sprzedaży (...) ustalono nominał transakcyjny waluty bazowej 75.000 EUR, natomiast dla transakcji opcji kupna C. nominał 150.000 EUR. Struktura ta miała wygasnąć w dniu 5 października 2009 roku Strategia ta nakładała na strony takie same prawa i zobowiązania, jak ta z dnia 17 września 2008 roku, przy czym kurs Fixingu NBP określono na 3,28, zaś barierę na 3,25. Sprzedana przez klienta opcja call nosiła numer (...) . Bariera nie została osiągnięta. Bank rozliczył przedmiotową transakcje w dniu 9 czerwca 2009 roku, czyli w dniu wcześniejszego rozwiązania umowy z K. W. (1) . Transakcja (...) powstała na pokrycie transakcji (...) . W związku z zawarciem tej transakcji K. W. (1) przyznano premię w kwocie 13125 złotych, a która to premia została przeznaczona na rozliczenie operacji pierwotnej o numerze (...) , która była jedną z wielu składających się na transakcję z dnia 22 lipca 2008 roku, a której data wygaśnięcia przypadała na dzień 3 października 2008 roku; (dowody: potwierdzenie transakcji z dnia 1 października 2008 roku k.271 – 279; tabela operacji walutowych k.256; wyciąg z rachunku bankowego k. 369) 3. w dniu 15 października 2008 roku K. W. (1) zawarła z (...) Bankiem (...) S.A. na parze walutowej EUR/PLN transakcję opcyjną walutowych z barierą wyłączającą typu amerykańskiego. Struktura składała się z 2 operacji opcji walutowych z barierą wyłączającą typu D. &tOut o numerach referencyjnych (...) i (...) . Warunek wyłącznika (bariery dezaktywującej) dotyczył opcji kupna C. i został ustalony na stałym poziomie kursu EUR/PLN 3,13. Dla transakcji opcji kupna C. nominał wyniósł 150.000 EUR. Struktura ta miała wygasnąć w dniu 15 października 2009 roku. Transakcja ta Polegała na nabyciu barierowej opcji walutowej, dającej nabywcy prawo do otrzymania kwoty różnicy kursowej z rozliczenia 150000 euro. Różnica kursowa miała być płatna jeżeli kurs Fixingu NBP ogłoszony w dniu (...) będzie wyższy niż 3,29 i pod warunkiem, że do tego dnia nie osiągnie 3,13 zł. Bariera nie została osiągnięta. Bank rozliczył przedmiotową transakcje w dniu 9 czerwca 2009 roku, czyli w dniu wcześniejszego rozwiązania umowy z K. W. (1) . Transakcja (...) powstała na pokrycie transakcji (...) ; (dowody: potwierdzenie transakcji z dnia 1 października 2008 roku k.290 – 2294; tabela operacji walutowych k.256; wyciąg z rachunku bankowego k. 369) Analogicznie rozliczone zostały kolejne transakcje rolujące o numerach referencyjnych: 1. (...) z dnia 26 listopada 2008 roku, która powstała na pokrycie zobowiązań z transakcji numer (...) z dnia 22 lipca 2008 roku, z którego to zobowiązania bank zażądał zapłaty od K. W. (1) kwoty 183 585,00 zł; 2. (...) z dnia 10 grudnia 2008 roku, która powstała na pokrycie zobowiązań z transakcji numer (...) z dnia 22 lipca 2008 roku, z którego to zobowiązania bank zażądał zapłaty od K. W. (1) kwoty 183 750,00 zł; 3. (...) z dnia 23 grudnia 2008 roku, która powstała na pokrycie zobowiązań z transakcji numer (...) z dnia 22 lipca 2008 roku, z którego to zobowiązania bank zażądał zapłaty od K. W. (1) kwoty 188 700,00 zł; 4. (...) z dnia 21 stycznia 2009 roku, która powstała na pokrycie zobowiązań z transakcji numer (...) z dnia 22 lipca 2008 roku, z którego to zobowiązania bank zażądał zapłaty od K. W. (1) kwoty 188 850,00 zł; 5. (...) z dnia 4 lutego 2009 roku, która powstała na pokrycie zobowiązań z transakcji numer (...) z dnia 22 lipca 2008 roku, z którego to zobowiązania bank zażądał zapłaty od K. W. (1) kwoty 193 965,00 zł; 6. (...) z dnia 18 lutego 2009 roku, która powstała na pokrycie zobowiązań z transakcji numer (...) z dnia 22 lipca 2008 roku, z którego to zobowiązania bank zażądał zapłaty od K. W. (1) kwoty 191 040,00 zł; 7. (...) z dnia 5 marca 2009 roku, która powstała na pokrycie zobowiązań z transakcji numer (...) z dnia 22 lipca 2008 roku, z którego to zobowiązania bank zażądał zapłaty od K. W. (1) kwoty 202 560,00 zł; 8. (...) z dnia 18 marca 2009 roku, która powstała na pokrycie zobowiązań z transakcji numer (...) z dnia 22 lipca 2008 roku, z którego to zobowiązania bank zażądał zapłaty od K. W. (1) kwoty 193 485,00 zł; 9. (...) z dnia 1 kwietnia 2009 roku, która powstała na pokrycie zobowiązań z transakcji numer (...) z dnia 22 lipca 2008 roku, z którego to zobowiązania bank zażądał zapłaty od K. W. (1) kwoty 206 640,00zł; 10. (...) z dnia 13 listopada 2008 roku, która powstała na pokrycie zobowiązań z transakcji numer (...) z dnia 22 lipca 2008 roku, z którego to zobowiązania bank zażądał zapłaty od K. W. (1) kwoty 183 585,00 zł; (dowody: potwierdzenia transakcji k.287 – 367; tabela operacji walutowych k.256- 257; wyciąg z rachunku bankowego k. 369; zestawienie zbiorcze transakcji sporządzone przez (...) do pisma z dnia 28 lipca 2010 roku k.402 - 408) W efekcie pierwszych ujemnych rozliczeń, który spowodowały obciążenie rachunku K. W. (1) doprowadziła ona do tego, że końcem października 2008 roku umowa ramowa z dnia 23 czerwca 2008 roku wraz z załącznikami została jej przywieziona przez J. P. . Dopiero wówczas zarówno oskarżycielka posiłkowa jak i jej mąż wnikliwie zapoznali się z tym dokumentem. Po tej lekturze K. W. (1) sporządziła pismo datowane na dzień 4 listopada 2008 roku, a które skierowała bezpośrednio do (...) Banku (...) S.A. w R. – oskarżonego P. K. (1) . W piśmie tym oskarżycielka zwróciła się z prośbą o natychmiastowe, bezkosztowe zamknięcie transakcji walutowych zawartych na podstawie umowy ramowej z dnia 23 czerwca 2008 roku. Swoją prośbę motywowała tym, że przedmiotowe transakcje miały zabezpieczać ją przed ewentualnymi stratami jakie ponosiła do momentu ich zabezpieczenia. Podkreśliła, że poniosła straty rzędu 50 000 złotych, a nie osiągnęła zysku. Zaakcentowała, że zarówno ona jak i bank nie byli w stanie przewidzieć aktualnej sytuacji na rynku, tzn. kryzysu ogólnoświatowego i znacznego podskoczenia wartości euro w przeliczeniu na PLN. ( dowody: zeznania K. W. (1) k.3624 – 3625; pismo z dnia 4 listopada 2008 roku k. 1980) W takich okolicznościach oskarżycielka posiłkowa wraz z teściem K. W. (2) i mężem K. W. (3) w dniu 6 listopada 2008 roku spotkali się w J. z przedstawicielami Banku (...) S.A. Ze strony banku obecni byli A. M. , A. A. (1) i oskarżony P. K. (1) . W. zaproponowali, że są w stanie zdecydować się na to, aby zamknąć przedterminowo wszystkie transakcje. Dotyczyło to zarówno firmy (...) jak i (...) . Dyskusja dotyczyła głównie przyszłego „rolowania” zawartych transakcji, które cyklicznie się rozliczały. Oskarżony K. przyznał się swoim rozmówcom, że po tym, kiedy pojawiły się problemy związane z ujemnym dla przedsiębiorców rozliczaniem się transakcji, to on sam musiał dowiedzieć się, co to za produkt został sprzedany. Akcentował, że na produktach związanych z rynkami finansowymi, to on się dobrze nie znał. Wskazywał, że był specjalistą w innej dziedzinie (k. 398). Zdaniem K. W. (1) intencją P. K. (1) na spotkaniu z dnia 6 października 2008r. było przekonanie W. , aby ci nie zamykali wszystkich transakcji, gdyż nie był na to dobry moment. W dniu 6 listopada 2008 roku W. , wiedząc, że rejestrują przebieg spotkania, nie zarzucali przedstawicielom banku, że zostali wprowadzeni przez nich błąd, że nie zostali należycie poinformowani o możliwych scenariuszach, które mogą się ziścić, że zostali oszukani. Po wyrażeniu przez oskarżonego K. swego niezadowolenia, że został przez przełożonych obarczony obowiązkami związanymi z szeroko pojętymi rynkami finansowymi, K. W. (3) jedynie zwrócił się do oskarżonego w następujący sposób: „ panie P. , już tak bezczelnie muszę powiedzieć panu, że pan ma najlepszych pracowników, tak długo jak myśmy się opierali pani M. , to żaden bank o nas tak długo nie walczył, jest jeszcze jedna pani, która no być może nawet dzisiaj w głowie nas ma, ten bank z B. , jak ona tam ma na nazwisko? M. z M. M. , Bank (...) , ona tu już jeździła do nas, pokazywała, a mimo tego ” (k.398). Przebieg tego spotkania był rejestrowany za pomocą urządzenia zapisującego dźwięk przez K. W. (3) . (dowody: częściowo zeznania K. W. (1) k.3626; protokół oględzin z dnia 22 lipca 2010 roku dotyczący płyty z zarejestrowanym przebiegiem spotkania z dnia 6 listopada 2008 roku k. 396 - 401; częściowo zeznania K. W. (3) k.3689 – 369, 1080; zeznania A. M. k.3674 - 3676; zeznania A. A. (1) k. 3668 – 3673 ) W dniu 15 listopada 2008 roku odbyło się kolejne spotkanie K. W. (2) , K. W. (3) i jego żony K. , w którym ze strony banku wzięli udział oskarżony K. i M. S. . Spotkanie to odbyło się w sobotę. M. S. przyznała, iż teraz wie, że ten produkt był dla firm (...) jednak niepotrzebny, a to z uwagi na specyfikę ich działalności. Na spotkaniu tym strony uzgadniały warunki dalszych rolowań. K. W. (3) wskazywał na ustalenia z dnia 6 listopada 2008 roku, które poczynił z oskarżonym K. , że rozliczą transakcję po kursie euro 4,47, powyżej będą rolować (k.456). M. S. proponowała dla firm (...) kredyt, który miałby służyć rozliczeniu zapadłych transakcji. W. przyznawali, że zdają sobie sprawę z tego, że muszą stracić, lecz chcieliby stracić jak najmniej. Oznajmiali, iż kredyt nie rozwiąże ich problemów, gdyż też trzeba go będzie spłacić. (...) próbowali ustalić z przedstawicielami banku warunki wcześniejszego „ zakończenia ” transakcji, jak też chcieli uzyskać zgodę na jak najszersze rolowanie zapadających pojedynczych operacji. K. W. (3) na koniec zarzucił, odnosząc się do M. S. , że „ jako odpowiedzialny pracownik banku powinien taką rzecz zrobić, przyjąć czarną wersję i przedstawić ją klientowi ” (k.464v). M. S. nie zgodziła się z zarzutem K. W. (3) stwierdzając, że „ Tutaj muszę się z Panem nie zgodzić, z uwagi na to, że …”. Jednak jej wypowiedź nie została zakończona, gdyż przerwał ją K. W. (3) , który w dalszym ciągu zarzucał, że gdyby jego żona prawidłowo została poinformowana, to by nie podpisała umowy. M. S. w kontrze zdołała jedynie podnieść, że umowa do niczego nie zobowiązywała, gdyż znów jej wypowiedź została przerwana przez K. W. (3) (k.464v). W trakcie omawianego spotkania oskarżony K. podkreślał, że on sam w ciągu ostatniego miesiąc dopiero powziął odpowiednią wiedzę na temat produktu, który sprzedano W. , gdyż musiał się w tym czasie „ edukować ” w tym temacie (k.460,3693). Przyznał, że bariera, która zastosowano w zaoferowanych W. transakcjach, to chroniła bank, a nie ich. ( dowody: częściowo zeznania K. W. (1) k.3625 – 3626; częściowo zeznania K. W. (3) k.3692 – 3693, 3696, 161; stenogram z rozmowy z dnia 15 listopada 2008 roku k. 455-467; częściowo zeznania K. W. (2) k. 3711) Po spotkaniach z listopada 2008 roku, W. zdołali umówić się na wizytę u prezesa (...) Banku (...) . W przeddzień umówionego spotkania zadzwoniła do W. Dyrektor Regionalny (...) w B. ds. Korporacyjnych – B. S. (1) , która zaprosiła ich do swojej siedziby. Przedstawiono wówczas (...) propozycje, na podstawie której, jeżeli ci zdecydowaliby się zamknąć swoje transakcje, to ich zobowiązania z tego tytułu zostałyby umorzone w wysokości 30%. Po zastanowieniu się W. nie przyjęli propozycji banku. Pomimo tego wiosną 2009 roku K. W. (2) nadal prowadził pertraktacje z oskarżonym K. odnośnie wzajemnych rozliczeń, a dotyczących U. i Unikatu. (dowody: zeznania K. W. (1) k.3626 - 3627; zeznania K. W. (3) k.3694 – 3695) Początkiem roku 2009 K. W. (1) wraz z mężem K. W. (3) poprzez znajomego nawiązali kontakt z I. S. , która w roku 2008 była zastępcą dyrektora oddziału Banku (...) w W. . W efekcie w dniu 28 stycznia 2009 roku doszło do spotkania wymienionych ostatnio osób, co miało miejsce w restauracji (...) w U. . Rozmowa, którą W. prowadzili z I. S. została przez nich zarejestrowana za pomocą urządzenia rejestrującego. I. S. wyjaśniła oskarżycielce posiłkowej, między innymi, że R. , to w istocie „ nie zdawał sobie sprawy, że ludzie mogą pewnych rzeczy nie rozumieć, nie wiedzieć(…). To przekraczało jego granicę percepcji ” (k.4637). Przyznała, że 90 % ludzi podpisało (...) bez analizy, a było to napisane „ nieludzkim językiem ”. W. przekazywali swemu rozmówcy, że zostali wmanewrowani w to wszystko przez M. S. . K. W. (1) oświadczała, wskazując na P. K. (1) , że ten rysował jakieś wykresy, w których przedstawiał trend spadkowy waluty euro względem złotego. Z kolei I. S. sugerowała, że pewnie nikt nie mówił, że trend może się odwrócić, że : „ niestety jest ryzyko…, że trend się odwróci i, że wtedy będzie was to kosztowało tyle, a tyle ” (k.4696). W. zarzucali oskarżonemu K. złą wolę, kiedy ten odradzał im zamknięcie wszystkich transakcji, kiedy euro było w cenie po 3,50 zł. I. S. stawała jednak w obronie pracowników banku mówiąc, że „ wierze w to, że oni wtedy, na tym etapie wierzyli w to, że to się odwróci, że to nie będzie tak jak było. Bo zwróćcie uwagę nawet jak pisała prasa ” (k.4699). I. S. odpowiadając na pytania K. W. (1) , jak to się stało, że ta pozamykała sprawy ze swoimi klientami odpowiedziała, że „ Ja moim klientom nie wciskałam tego na siłę ” (k.4703). Wskazała też ogólnie, że „ chłopaki maja na przykład ładne premie pobraną, ja nie no. Teraz można tak na to spojrzeć ”. Podkreśliła, że ona sama ma mały portfel i nie pozwoliłaby spekulować. ( dowody: częściowo zeznania K. W. (1) k.3627v, 3647, 4533v; zeznania I. S. k.3929 – 3930; stenogram z rozmowy z dnia 28 stycznia 2009 roku k.4661 – 4709) Ostatecznie w dniu 27 lipca 2010 roku K. W. (1) zawarła ugodę z (...) Bankiem (...) S.A. , a której treści miało wynikać między innymi, że nie zgłasza żadnych roszczeń i pretensji zarówno do (...) Banku (...) S.A. , jak i do poszczególnych jego pracowników. Strony zgodnie oświadczyły, że w przypadku dokonania przez K. W. (1) zapłaty na rzecz banku kwoty 1.436.000,00 w terminie i w sposób określony w §2, nie będą zgłaszać (aktualnie, ani w przyszłości) w stosunku do siebie, ani tez do innych osób, jakichkolwiek roszczeń i pretensji, które mogłyby wynikać z Umowy Ramowej z dnia 23 czerwca 2008 roku, Umowy dodatkowej z dnia 23 czerwca 2008 roku oraz z zawartych na ich podstawie transakcji (w tym „rolowanych”). K. W. (1) oświadczyła też na piśmie, że wobec zawarcia ugody nie czuje się pokrzywdzona zarówno działaniami (...) Banku (...) S.A. , ani też któregokolwiek z jego pracowników. Na mocy tej ugody K. W. (1) została zobowiązana do zapłaty na rzecz Banku (...) kwoty 1.436.000,00 złotych w terminie 5 dni roboczych od jej zawarcia. W związku z zawartą ugodą K. W. (1) złożyła pisemne oświadczenie z tego samego dnia, które następnie złożyła w Prokuraturze Okręgowej w Gliwicach do sprawy o sygnaturze akt 3 Ds. 454/09. W toku dalszych pertraktacji wskazaną w ugodzie kwotę zobowiązania rozłożono na raty do 2020 roku. W § 5 ugody Bank (...) zobowiązał się w terminie 7 dni od daty jej zawarcia wystąpić do Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju z zawezwaniem do próby ugodowej w rozumieniu przepisu art. 184 k.p.c. , a to w celu zawarcia ugody sądowej na warunkach wynikających z §2, § 3 i § 4 ugody pozasądowej. (dowody: oświadczenie K. W. (1) z dnia 27 lipca 2010 roku k. 410; ugoda z dnia 27 lipca 2010 roku k. 419 – 421; zeznania K. W. (1) k. 3627v) W związku z realizacją w/w ugody pozasądowej, w dniu 29 września 2010 roku w sprawie pod sygnaturą akt ICo 2991/10 , odbyło się w Sądzie Rejonowym w Jastrzębiu-Zdroju posiedzenie w przedmiocie zawezwania do próby ugodowej. W efekcie strony zawarły ugodę sądową, w której potwierdziły swoje wcześniejsze uzgodnienia. (dowody: odpis protokołu ze sprawy ICo 2991/10 Sądu Rejonowego w Jastrzębiu-Zdroju k.4785 – 4786) Przed podpisaniem przez K. W. (1) jak i jej teścia K. W. (2) umów ramowych (...) Bank (...) , dnia 19 kwietnia 2007 roku, K. W. (1) jako prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą „ Firma Handlowo-Usługowa (...) , podpisała umowę ramową nr (...) / K. z (...) Bank S.A. Umowa ta regulowała zasady zawierania i rozliczania między bankiem i klientem transakcji rynku finansowego. Zawarcie transakcji z klientem było dopuszczalne po potwierdzeniu przez klienta zapoznania się i przyjęcia do stosowania regulaminu dotyczącego danego produktu – stosownie do załącznika nr 5 umowy, który wymieniał poszczególne regulaminy, a które to regulaminy stanowiły integralną część umowy ramowej. Jednym z tych regulaminów był dokument nazwany „Zasady zawierania i realizacji transakcji opcji walutowych z klientami”. Dokument ten oznaczono numerem 4 w wykazie regulaminów transakcji. Osobami upoważnionymi do zawierania transakcji na podstawie opisywanej umowy zostali: K. W. (1) ; K. W. (3) i I. W. . Jeden egzemplarz umowy wraz z załącznikami, zgodnie z § 25 ust. 3 tej umowy, otrzymał klient. (dowód: odpis umowy ramowej z dnia 19 kwietnia 2007 roku podpisanej z (...) Bank S.A. k.4370 - 4384; załączniki od umowy (...) ) K. W. (1) podpisała także załącznik numer 4 do umowy z dnia 19 kwietnia 2007 roku. Załącznik ten został sporządzony w formie oświadczenia. Wynikało z niego, iż K. W. (1) została wyczerpująco poinformowana przez bank o ryzykach wynikających z transakcji zawieranych w ramach umowy, jest świadoma ryzyka związanego z zawieraniem transakcji będących terminowymi operacjami finansowymi w rozumieniu prawa bankowego , a w szczególności, że ma świadomość, iż straty dla strony transakcji mogą przekroczyć zakładane zyski i zainwestowane środki. Nadto z dokumentu tego wynikało miedzy innymi, iż K. W. (1) : 1. posiada, lub ma dostęp do wszelkich zasobów niezbędnych do oceny ryzyka wynikającego z transakcji, ich zgodności z prawem oraz przydatności dla własnych potrzeb gospodarczych; 2. ma wiedzę, iż bank nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne straty klienta spowodowane zmianą czynników rynkowych, a w szczególności związane ze zmianami kursów walut i stóp procentowych; 3. ponosi odpowiedzialność za skutki swoich decyzji w sprawie zawarcia transakcji na podstawie umowy ramowej. ( dowód: załącznik numer 4 do umowy ramowej nr (...) / K. z dnia 19 kwietnia 2007 roku k. 4385 – 4386) Regulamin numer 4, który zawarty był w wykazie regulaminów nosił nazwę „ Zasady zawierania i realizacji transakcji opcji walutowych z klientami”. W postanowieniach ogólnych tego dokumentu zawarto definicje. Określono, co oznaczają, miedzy innymi, pojęcia: „bariera cenowa”, „opcja (transakcja opcyjna)”, w tym pojecie „opcja C. ” i „opcja P. ”, „kupno opcji”, „sprzedaż opcji”, „strategia opcyjna”. Wyjawiono jakie są typy opcji. Zdefiniowano także co oznacza „wystąpienie bariery cenowej”. W § 2 wskazano, co jest przedmiotem obrotu w Banku, w szczególności, jeżeli chodzi o typy i warianty opcji. W rozdziale IV przedmiotowego regulaminu bardzo szczegółowo opisano zasady realizacji transakcji opcyjnych. Regulamin ten zawierał integralny załącznik, który nosił nazwę „ ryzyko produktu ”. W załączniku tym zaznaczono, już na wstępie, iż bezwzględnie należy pamiętać, że transakcje na rynku walutowym(jak każda inwestycja na rynkach finansowych) obarczone są ryzykiem. Wprost ujęto, iż możliwość osiągnięcia założonych korzyści zawsze towarzyszy ryzyko poniesienia straty, bądź uzyskania wyników nieadekwatnych do oczekiwań. Wyjaśniono przy tym, że ryzyko nabywcy pojedynczej opcji jest ograniczone do wysokości zapłaconej premii. Odwrotna sytuacja ma miejsce w przypadku sprzedawcy opcji, który maksymalnie może zarobić wysokość otrzymanej premii, jednakże posiada ryzyko nieograniczonej strat y, o ile do chwili realizacji prawa wynikającego ze sprzedanej opcji, nie podejmie działań zabezpieczających (k.4400). Wskazano następnie, iż w przypadku struktur opcyjnych, występują zarówno wady i zalety przedstawione powyżej. Zaakcentowano, iż w przypadku instrumentu zabezpieczającego należy traktować je w powiązaniu z kontraktem zabezpieczanym. (dowód: regulamin nr 4 „Zasady zawierania i realizacji transakcji opcji walutowych z klientami k. 4392 – 4400”) W dniu 5 stycznia 2009 roku na skrzynkę mailową pod adres „ (...) ” z adresu „ (...) wysłano wiadomość o treści „Witam, W załączeniu przesyłam regulaminy transakcji wymienione w zał. Nr do umowy ramowej nr (...) z dnia 19.04.2007”. (dowody: dokument przedłożony przez oskarżycielkę posiłkową K. W. (1) na rozprawie w dniu 23 maja 2017 roku k.4584a) Na podstawie umowy ramowej z dnia 19 kwietnia 2007 roku, K. W. (1) , jako jednoosobowy przedsiębiorca, zawarła pierwsze transakcje w dniu 2 września 2008 roku. (dowody: potwierdzenia opcji FX z dnia 2 września 2008 roku k. 4401 – 4410) Jednakże, jako pełnomocnik K. W. (2) prowadzącego przedsiębiorstwo pod nazwą (...) , oskarżycielka posiłkowa K. W. (1) w (...) Banku , już znacznie wcześniej, zawierała transakcje opcji walutowych. ( dowody: zeznania K. W. (2) k. 3713 – 3714; zeznania B. S. (2) k. 4059 – 4060, 4328, 4780 – 4781) W latach 2006 – 2016 B. S. (2) pracowała w (...) Bank S.A. na stanowisku dealera korporacyjnego. Przez cały okres zatrudnienia jej w banku zajmowała się proponowaniem klientom banku transakcji opcji walutowych. W ramach swoich obowiązków B. S. (2) , po nawiązaniu kontaktu z klientem, starała się przedstawiać cały wachlarz produktów, które miał do zaoferowania bank. W związku z wykonywaniem tego zawodu zetknęła się z firmami o nazwach (...) jak i (...) . B. S. (2) , jako przedstawiciel (...) Bank S.A. doprowadziła do zwarcia z K. W. (1) , działająca osobiście, jak też jako pełnomocnik K. W. (2) , opisanych wcześniej umów ramowych. Współpracowała też z K. W. (1) w zakresie transakcji zabezpieczających ryzyko walutowe. Praktyką ze strony B. S. (2) było, iż przez rozpoczęciem współpracy z klientem w zakresie transakcji zabezpieczających ryzyko kursowe, odbywała spotkanie, podczas którego prezentowała instrumenty zabezpieczające. Z reguły prezentowała transakcje typu forward, opcje walutowe i struktury opcyjnie. Tego typu spotkanie odbyła również z K. W. (1) , zanim ta, zawarła pierwsze transakcje z ramienia firm, które reprezentowała. Na spotkaniu przedstawiła oskarżycielce posiłkowej prezentację graficzną, która pokazywała zasady funkcjonowania poszczególnych produktów zabezpieczających. S. pokazywała przykładowe wyceny, wskazywała na różne scenariusze, które mogły się zrealizować, gdy np. kurs waluty wzrośnie. Informowała, że klient może ponieść straty. Omawiała różne produkty, które oferował bank, tj. forwardy, opcje walutowe i struktury i jednocześnie wyjaśniała klientom różnice pomiędzy tymi instrumentami. Akcentowała, że jeżeli klient był zainteresowany, tzw. czystymi opcjami „put”, to musiał zapłacić premię dla banku. Jeśli było złożenie dwóch opcji, tj. put i call, to premii klient nie musiał płacić. Zero kosztowość przedstawiała klientom, jako równoważenie się prawa i obowiązku klienta i tak też je rozumiała. W ocenie S. , K. W. (1) dobrze była zorientowana w zakresie jej praw i obowiązków, a które wynikały z zawartych transakcji. (dowody: zeznania B. S. (2) k. 4059 – 4060, 4328, 4780 – 4781). W dniu 27 maja 2010 roku K. W. (1) przed Sądem Rejonowym w Jastrzębiu-Zdroju zawarła ugodę z (...) Bankiem S.A. , w której uznała swoje zadłużenie z tytułu transakcji rynku finansowego, które szczegółowo opisano w łącznej kwocie 458.730,00 złotych. W ugodzie podkreślono, iż jej należyte wykonanie wyczerpie wszelkie roszczenia stron wynikające z umowy ramowej z dnia 19 kwietnia 2007 roku oraz wszelkich zawartych na jej podstawie transakcji rynku finansowego. Strony oświadczyły, że nie będą w przyszłości kierować do siebie z tytułu tych umów i transakcji żadnych roszczeń. (dowody: odpis ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w Jastrzębiu-Zdroju w dniu 27 maja 2010 roku k. 4542 – 4543) Na podstawie ugody zawartej w dniu 27 lipca 2010 roku przez K. W. (2) z (...) Bankiem (...) S.A. , bank uznał za uprawnione stwierdzenie, iż roszczenia banku wobec K. W. (2) objęte żądaniem pozwu w sprawie Sądu Polubownego przy (...) Banków (...) w W. w sprawie pod sygnaturą akt SP – M.19/B/09, a które wynikały z opisanych na wstępie transakcji, które imieniem K. W. (2) zawierała K. W. (1) , a których podstawą była umowa ramowa z dnia 28 marca 2008 roku – nie istnieją. Kwota, której zrzekł się bank sięgała 7.574.247,91 zł. (dowód: ugoda z dnia 27 lipca 2010 roku k. 4869 – 4862). E. P. od roku 1991 prowadził działalność gospodarczą jako jednoosobowy przedsiębiorca, początkowo pod nazwą (...) . W późniejszym czasie nazwę zmieniono na (...) . Siedziba firmy mieściła się w R. na ulicy (...) . W roku 2004 pokrzywdzony P. założył spółkę z o.o. pod nazwą (...) sp. z o.o. w R. ”. Był jedynym udziałowcem tego podmiotu jak i prezesem zarządu. Następnie rozpoczął działania, których celem było doprowadzenie do tego, aby działalność gospodarczą prowadzić jedynie w oparciu o tak utworzoną spółkę. Oskarżyciel posiłkowy świadczył usługi transportowe głównie dla kontrahentów zagranicznych na terenie całej Europy. Na rok 2007 miał zatrudnionych około 70 – 80 osób. Posiadał około 70 ciągników siodłowych i naczep. Z uwagi na profil działalności gospodarczej otrzymywał płatności za usługi w walucie euro. W tym celu posiadał dwa rachunku bankowe w banku (...) S.A. , a także w (...) Banku (...) . Z racji prowadzonej działalności gospodarczej E. P. , od czasów lat 90 – tych, znał oskarżonego K. . Ten ostatni pracował wówczas a banku (...) , gdzie był doradcą. W roku 2005, kiedy w Banku (...) znalazł pracę dotychczasowy doradca E. J. K. , a który pracował w Banku (...) , gdzie zajmował się obsługą pokrzywdzonego, doszło do nawiązania kontaktów biznesowych przedstawicieli Banku (...) a E. P. . W roku 2006 oskarżony P. K. (1) doprowadził do 

[... tekst skrócony ...]