V K 137/16

Sąd Rejonowy w GiżyckuGiżycko2016-08-17
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskarejonowy
wtargnięciekradzieżograniczenie wolnościnaprawienie szkodykodeks karnytryb uproszczony

Sąd Rejonowy w Giżycku skazał R. T. za wtargnięcie do domu na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności oraz M. P. za wtargnięcie i kradzież na karę łączną 1 roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności, nakazując mu naprawienie szkody.

Sąd Rejonowy w Giżycku rozpoznał sprawę przeciwko R. T. i M. P. oskarżonym o wtargnięcie do domu oraz kradzież pieniędzy i dokumentów. Oskarżony R. T. został uznany winnym wtargnięcia i skazany na 8 miesięcy ograniczenia wolności. Oskarżony M. P. został uznany winnym wtargnięcia i kradzieży, skazany na 6 miesięcy ograniczenia wolności za wtargnięcie i 10 miesięcy za kradzież, z karą łączną 1 roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności. Dodatkowo M. P. został zobowiązany do naprawienia szkody poprzez zapłatę 1800 zł pokrzywdzonemu.

Sąd Rejonowy w Giżycku wydał wyrok w sprawie przeciwko R. T. i M. P. Oskarżony R. T. został uznany winnym popełnienia przestępstwa z art. 193 kk (wtargnięcie do domu) i skazany na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Sąd orzekał w trybie art. 335 § 2 kpk, uwzględniając wniosek prokuratora. W uzasadnieniu wskazano, że R. T. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa, a sąd miał na uwadze jego uprzednią karalność oraz podrzędną rolę w zdarzeniu. Oskarżony M. P. został uznany winnym wtargnięcia (art. 193 kk) i skazany na 6 miesięcy ograniczenia wolności, a także winnym kradzieży pieniędzy i dokumentów (art. 278 § 1 kk w zw. z art. 276 kk w zw. z art. 11 § 2 kk), za co skazano go na 10 miesięcy ograniczenia wolności. Sąd orzekł wobec M. P. karę łączną 1 roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności oraz obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę 1800 zł pokrzywdzonemu T. Ł. Zasądzono również koszty obrony z urzędu oraz opłaty sądowe od oskarżonych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, zachowanie polegające na wdarciu się do cudzego domu, mieszkania lub innej chronionej przestrzeni, wbrew woli dysponenta danego pomieszczenia, a także nieopuszczenie tej przestrzeni wbrew żądaniu uprawnionego, stanowi przestępstwo z art. 193 kk.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że 'wdarcie się' oznacza przełamanie woli osoby uprawnionej, a niekoniecznie fizyczne przełamanie przeszkody. Nieopuszczenie chronionej przestrzeni wbrew woli gospodarza zakłóca jego spokój.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strony

NazwaTypRola
R. T.osoba_fizycznaoskarżony
M. P.osoba_fizycznaoskarżony
T. Ł.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (12)

Główne

k.k. art. 193

Kodeks karny

k.k. art. 278 § §1

Kodeks karny

k.k. art. 276

Kodeks karny

k.k. art. 11 § §2

Kodeks karny

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § §1 i 3

Kodeks karny

k.k. art. 46 § §1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 34 § §1 i §2

Kodeks karny

k.k. art. 35 § §1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § §3

Kodeks karny

k.k. art. 37a

Kodeks karny

k.p.k. art. 335 § §2

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

wdarcie się oznacza przełamanie woli osoby uprawnionej, a nie fizyczne przełamanie przeszkody nieopuszczenie przestrzeni chronionej wbrew żądaniu uprawnionego również oznacza nieposłuszeństwo woli gospodarza domu i w ten sposób zakłócenie należnej mu spokojności w miejscu jego życia

Skład orzekający

Dorota Scott-Sienkiel

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "interpretacja art. 193 kk oraz stosowanie art. 335 § 2 kpk w sprawach o przestępstwa mienia i przeciwko porządkowi publicznemu."

Ograniczenia: Sprawa rozstrzygnięta w trybie uproszczonym, z ograniczonym uzasadnieniem, co może wpływać na jej wartość dowodową w innych postępowaniach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowych przestępstw przeciwko mieniu i porządkowi publicznemu, rozstrzygniętych w trybie uproszczonym. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.

Dane finansowe

WPS: 1800 PLN

naprawienie_szkody: 1800 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V K 137/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 sierpnia 2016r. Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie: Przewodniczący – SSR Dorota Scott-Sienkiel Protokolant – st. sekr. sąd. Danuta Betlej w obecności Prokuratora ------------------- po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu sprawy 1. R. T. urodzonego (...) w G. syna R. i A. z d. N. 2. M. P. urodzonego (...) w E. syna R. i Z. z d. H. oskarżonych o to, że: I. W dniu 19 grudnia 2015 r. w miejscowości (...) /2 gm. K. działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami wdarli się do domu mieszkalnego zajmowanego przez T. Ł. , a następnie mimo żądania osób uprawnionych nie chcieli go opuścić, działając na szkodę T. Ł. tj. o czyn z art. 193 kk a nadto M. P. o to, że: II. W dniu 19 grudnia 2015 r. w miejscowości B. , gmina K. , dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie 1800zł znajdujących się w portfelu położonym na blacie kuchennym w mieszkaniu zajmowanym przez T. Ł. , a następnie po opuszczeniu mieszkania i sprawdzeniu zawartości portfela, ukrył dokumenty w postaci dowodu osobistego o numerze blankietu (...) oraz legitymacji ZUS wystawionych na dane personalne T. Ł. które znajdowały się w portfelu, a którymi nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, poprzez wyrzucenie portfela wraz z wymienionymi dokumentami w miejscu nieznanym dla pokrzywdzonego tj. o czyn z art. 278 §1 kk i art. 276 kk w zw. z art. 11 §2 kk 1. Oskarżonego R. T. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 193 kk w zw. z art. 34§1 i §2 kk i art. 35§1 kk skazuje go na karę 8 (osiem) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwadzieścia) godzin w stosunku miesięcznym. 2. Oskarżonego M. P. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to: - za czyn opisany w punkcie I aktu oskarżenia na podstawie art. 193 kk w zw. z art. 34§1 i §2 kk i art. 35§1 kk skazuje go na karę 6 (sześć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwadzieścia cztery) godzin w stosunku miesięcznym, - za czyn opisany w punkcie II aktu oskarżenia na podstawie art. 278 §1 kk w zb. z art. 276 kk w zw. z art. 11 §2 kk skazuje go, zaś na podstawie art. 278 §1 kk w zw. z art. 11 §3 kk przy zastosowaniu art. 37a kk w zw. z art. 34§1 i §2 kk i art. 35§1 kk wymierza mu karę 10 (dziesięć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwadzieścia cztery) godzin w stosunku miesięcznym, 3. Na podstawie art. 85 kk , art. 86 §1 i 3 kk orzeka wobec oskarżonego M. P. karę łączną 1 (jeden) roku i 2 (dwa) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwadzieścia cztery) godzin w stosunku miesięcznym, 4. Na podstawie art. 46 §1 kk orzeka wobec oskarżonego M. P. obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę pokrzywdzonemu T. Ł. kwoty 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych. 5. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. W. B. kwotę 738,00 (siedemset trzydzieści osiem 00/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu, w tym kwotę 138,00 (sto trzydzieści osiem 00/100) złotych tytułem podatku VAT. 6. Zasądza od oskarżonego R. T. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych. 7. Zasądza od oskarżonego M. P. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty i pozostałe koszty sądowe w kwocie 788,00 (siedemset osiemdziesiąt osiem 00/100) złotych. ­ Sygn. akt V K 137/16 UZASADNIENIE na zasadzie art. 424§3 kpk zakres uzasadnienia ograniczony do rozstrzygnięcia o karze orzeczonej względem oskarżonego R. T. Zebrany w sprawie materiał dowodowy prowadzi do wniosku, że oskarżony R. T. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 193 kk . Strona przedmiotowa czynu polega na wdarciu się do cudzego domu, mieszkania lub innej chronionej przestrzeni, wbrew woli dysponenta danego pomieszczenia. Wdarcie się oznacza przełamanie woli osoby uprawnionej, akcent jest położony na zachowanie się sprzeczne z wolą uprawnionego, a nie na fizyczne przełamanie przeszkody. Nieopuszczenie przestrzeni chronionej wbrew żądaniu uprawnionego również oznacza nieposłuszeństwo woli gospodarza domu i w ten sposób zakłócenie należnej mu spokojności w miejscu jego życia (T. Bojarski. Kodeks karny. Komentarz, LEX 2016). Sąd uwzględnił wniosek prokuratora o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy, złożony w trybie art. 335 § 2 kpk i orzekł wobec oskarżonego uzgodnioną przez niego z prokuratorem w toku postępowania przygotowawczego karę 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Jedynie omyłkowo Sąd określił wymiar tej kary na 20 godzin w stosunku miesięcznym, zamiast 24 godzin, jak to zostało uzgodnione między stronami. Podkreślenia wymaga przy tym, że Sąd miał pełną świadomość tego, że orzekając w trybie art. 335 kpk był związany wnioskiem złożonym przez prokuratora w tym sensie, że potrzeba dokonania jakichkolwiek w nim zmian, niezależnie od tego, czy na korzyść czy na niekorzyść oskarżonego, wymagała dokonania modyfikacji wniosku z udziałem stron bądź skierowania sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 września 2009 r., IV KK 287/09, LEX nr 519609). Wymierzając karę Sąd miał na uwadze z jednej strony uprzednią karalność oskarżonego (karta karna - k. 42) z drugiej- podrzędną rolę R. T. w zdarzeniu - towarzyszył on jedynie inicjatorowi zajścia i przysłuchiwał się jego kłótni z pokrzywdzonym T. Ł. , nie biorąc czynnie udziału w awanturze.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI